ശ്വാസ സഞ്ചാരത്തിന്റെ സാമാന്യലക്ഷണം

വാരേഷ്വിന്ദുബുധാംഗിരോഭൃഗുഭുവാം വാമേ ചരൻ മാരുതോ
ഭൗമാർക്കാർക്കിദിനേഷു ദക്ഷിണഗതോ നൃണാമഭീഷ്ടഃ സ്മൃതഃ
സൗമ്യാനാം ദിവസേഷു ദക്ഷിണഗതോƒനിഷ്‌ടോƒസതാം വാമഗോ
വക്ഷ്യന്തേ മരുതോഃ ശുഭാശുഭദയോർഭേദാഃ *ഫലാനാമഥ.

സാരം :-

തിങ്കൾ, ബുധൻ, വ്യാഴം, വെള്ളി ഈ ആഴ്ചകളിൽ ഇടത്തെ നാസികയിൽകൂടിയാണ് വായു സഞ്ചരിക്കുന്നതെങ്കിൽ ശുഭഫലമാകുന്നു. ഞായർ, ചൊവ്വ, ശനി ഈ ആഴ്ചകളിൽ വലത്തെ നാസികയിൽകൂടി ശ്വാസം സഞ്ചരിക്കുന്നതു ശുഭഫലമാകുന്നു. ഇതിനു വിപരീതം  തിങ്കൾ, ബുധൻ, വ്യാഴം, വെള്ളി ഈ ആഴ്ചകളിൽ വലതുഭാഗത്തും ഞായർ, ചൊവ്വ, ശനി ഈ ആഴ്ചകളിൽ ഇടതുഭാഗത്തുംകൂടെയാണ് വായു സഞ്ചാരമെങ്കിൽ അനിഷ്ടം ഫലമാകുന്നു. ഇത് ശ്വാസഗതിയുടെ സാമാന്യലക്ഷണമാണ്. 

ശ്വാസ സഞ്ചാര പരീക്ഷണം

കാര്യം ശ്വാസപരീക്ഷണം പ്രതിദിനം ബുദ്ധ്വാ പ്രഭാതാഗമേ
തസ്യേഡാദിഗതിർധരാപ്രഭൃതിസഞ്ചാരശ്ച വിജ്ഞായതാം
തേനാത്മീയശുഭാശുഭം ഹി സകലം ജ്ഞേയം പുനഃ പൃച്ഛതാം
തൽകാലാത്മസമീരണേന ച തഥാ നഷ്ടാദികം ചോച്യതാം.

സാരം :-

ദൈവജ്ഞൻ (ജ്യോതിഷക്കാരൻ) ദിവസവും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ശ്വാസഗതി പരീക്ഷിക്കണം. ശ്വാസം ഇഡാ പിംഗലാ സുഷുമ്ന എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു നാഡികളിൽ കൂടിയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. കൂടാതെ പൃഥ്‌വി, ആപ്പ്, തേജസ്സ്, വായു, ആകാശം ഇങ്ങനെ പഞ്ചഭൂതരൂപങ്ങളായിട്ടും സഞ്ചരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ശ്വാസം ഏതിലാണെന്നറിഞ്ഞിട്ട് അതുകൊണ്ട് തന്റെ ആ ദിവസത്തെ ശുഭാശുഭങ്ങളെല്ലാം അറിയേണ്ടതാണ്. 

പൃച്ഛകൻ വന്നു ചോദിക്കുന്ന സമയം ശ്വാസം പരീക്ഷിച്ചറിഞ്ഞു പൃച്ഛകന്റെ സകല ശുഭാശുഭങ്ങളേയും പറയണം. 

മോക്ഷണപ്രശ്നത്തിൽ മോക്ഷണദ്രവ്യം ഇന്ന ദിക്കിലാണെന്നും മറ്റുമുള്ള ചില ലക്ഷണങ്ങളും ശ്വാസഗതി പരീക്ഷണത്തിലൂടെ പറയപ്പെടണം.

ഇങ്ങിനെയുള്ള സ്ഥലത്ത്‌വച്ച് ജ്യോതിഷക്കാരനോട് ചോദിച്ചാൽ പ്രശ്നത്തിലന്തർഭവിച്ച സംഗതി ലഭിക്കുന്നതല്ല

മഹാവനേ ശ്‌മശാനാന്തേ, നിമ്നോച്ചേ, ശൂന്യമന്ദിരേ
ഗൃഹേ ചാർത്തജനേ, പ്രേതക്രിയാദ്യശുഭകർമണി,

ജലാഗ്നിശുഷ്കവൃക്ഷാന്തേ, തഥൈവേന്ദ്രിയചേതസാ-
മനിഷ്ടദേ പ്രദേശേ ച പ്രഷ്ടാ നാപ്നോത്യഭീപ്സിതം.

സാരം :-

കൊടുംകാട്, ചുടുകാട് (ശ്‌മശാനം) അതിന്റെ സമീപ പ്രദേശം, കുന്നും കുഴിയുമായിരിക്കുന്ന സ്ഥലം, ജനങ്ങളുടെ സഞ്ചാരമില്ലാതെ ശൂന്യമായ വീട്,  മരണരോഗാദികളാൽ ദുഃഖിതന്മാരായ ജനങ്ങളോടു കൂടിയ വീട്, പ്രേതക്രിയ, ക്ഷൗരം, മുതലായ അശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം, വെള്ളം, അഗ്നി, ഉണങ്ങിയ മരം ഇതുകളുടെ സമീപം, പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും മനസ്സിനും പ്രീതി ഇല്ലാത്ത പ്രദേശം ഇങ്ങിനെയുള്ള സ്ഥലത്ത്‌വച്ച് ജ്യോതിഷക്കാരനോട് ചോദിച്ചാൽ പ്രശ്നത്തിലന്തർഭവിച്ച സംഗതി ലഭിക്കുന്നതല്ല.

ഇങ്ങനെയുള്ള ശുഭ സ്ഥലങ്ങളിൽവച്ചു ദൈവജ്ഞനോട് (ജ്യോതിഷക്കാരനോട്) ആഗ്രഹത്തെ പറയുകയാണെങ്കിൽ ആഗ്രഹ നിവൃത്തി വരുമെന്ന് നിശ്ചയമായും പറയണം

ഫലപ്രസൂനസംപൂർണ്ണമഹീരുഹസമാകുലേ,
സ്‌നിഗ്ധഭൂമിതലേ, രത്നകാഞ്ചനാദിസമന്വിതേ

പഞ്ചേന്ദ്രിയമനഃപ്രീതികരേ, ഗോമയവാരിണാ
തൽക്ഷണപ്രോക്ഷിതക്ഷോണീതലേ, സമവസുന്ധരേ,

മംഗല്യകർമ്മസംയുക്തേ, മംഗലസ്ത്രീസമാകുലേ,
മന്ദിരേ പുത്രഭാര്യാഹൃഷ്ടപുഷ്ടജനാശ്രിതേ

യഃ പൃച്ഛതീദൃശേ ദേശേ *സാപ്നോത്യഭിമതം ധ്രുവം.

സാരം :-

പുഷ്പങ്ങളും ഫലങ്ങളും ധാരാളമുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ ഉള്ള പ്രദേശവും നല്ലപോലെ മിനുസപ്പെട്ട സ്ഥലവും സ്വർണ്ണം രത്നം വെള്ളി മുതലായ ഉത്തമദ്രവ്യങ്ങളുള്ള പ്രദേശവും കാണുന്നതിനും കേൾക്കുന്നതിനും മണക്കുന്നതിനും ആസ്വദിക്കുന്നതിനും സ്പർശിക്കുന്നതിനും മനഃസന്തോഷത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളോടുകൂടിയ പ്രദേശവും അപ്പോൾ ചാണകം മെഴുകി ശുദ്ധിവരുത്തിയ സ്ഥലവും താഴ്ച ഉയർച്ചകൂടാതെ നിരപ്പോടു കൂടിയ പ്രദേശവും വിവാഹം മുതലായ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ശുഭഭൂയിഷ്ഠകളായ സ്ത്രീകളുള്ളതും മക്കൾ ഭാര്യമാർ മുതലായ ഇഷ്ടജനങ്ങളാൽ സന്തുഷ്ടമായിരിക്കുന്നതും ആയ വീടും ഇങ്ങനെയുള്ള ശുഭ സ്ഥലങ്ങളിൽവച്ചു ദൈവജ്ഞനോട് (ജ്യോതിഷക്കാരനോട്) ആഗ്രഹത്തെ പറയുകയാണെങ്കിൽ ആഗ്രഹ നിവൃത്തി വരുമെന്ന് നിശ്ചയമായും പറയണം.

--------------------------------------------------
* പ്രാപ്നോത്യഭിമതം (പാ. ഭേ.)

ശുഭപദാർത്ഥങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുന്നതു കേൾക്കുകയോ അതുകളെ കാണുകയോ വേണം

ദൈവജ്ഞസാവധാനത്വം പ്രഷ്ടുശ്ച പ്രശ്നസൗഷ്ഠവം
ഇഷ്ടദ്രവ്യശ്രുതീക്ഷേ ചാ സമ്യഗിഷ്ടോപലബ്ധയേ. ഇതി.

സാരം :-

പൃച്ഛാസമയത്ത് ജ്യോതിഷക്കാരന് സമാധാനമുണ്ടായിരിക്കണം. പൃച്ഛകൻ ശരിയായ വണക്കത്തോടുകൂടി വേണം ജ്യോതിഷക്കാരനോട് കാര്യം പറയേണ്ടത്. അപ്പോൾ ശുഭപദാർത്ഥങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുന്നതു കേൾക്കുകയോ അതുകളെ കാണുകയോ വേണം. ഇങ്ങനെ എല്ലാമുണ്ടായാൽ പൃച്ഛകന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കുമെന്നു പറയണം. 

ജ്യോതിഷക്കാരൻ കാര്യാന്തരങ്ങളാൽ ഇളക്കം കൂടാതെ സമാധാനചിത്തനായിരിക്കണം. പൃച്ഛകൻ മര്യാദയായിട്ടു ക്രമപ്രകാരം ചോദിക്കയും വേണം

ദൈവജ്ഞസാവധാനത്വേ പ്രഷ്ടുശ്ച പ്രശ്നസൗഷ്ഠവേ
സതി പ്രശ്നേഷു വർവേഷു ശുഭാപ്തിർ വചനം തഥാ.

സാരം :-

പൃച്ഛകൻ ജ്യോതിഷക്കാരനെ കണ്ടു കാര്യം പറയുമ്പോൾ ജ്യോതിഷക്കാരൻ കാര്യാന്തരങ്ങളാൽ ഇളക്കം കൂടാതെ സമാധാനചിത്തനായിരിക്കണം. പൃച്ഛകൻ മര്യാദയായിട്ടു ക്രമപ്രകാരം ചോദിക്കയും വേണം. ഇങ്ങിനെ ആയാൽ ആയുസ്സ് വിവാഹം സന്താനം മുതലായവയെ അഭിമുഖീകരിച്ചുള്ള ഏതു പ്രശ്നങ്ങളിലും ശുഭഫലം തന്നെ ഉണ്ടാവും. ഇങ്ങനെ വേണമെന്നുള്ളതിന് ആപ്തവചനം ഉണ്ട്.

ഫലം പറയുന്നതിനുള്ള ക്രമം

പൃച്ഛാനിർഗമമാർഗമന്ദിരഗതിപ്രശ്നക്രിയാസംഭവം
സൂത്രത്രിസ്ഫുടജാഷ്ടമംഗലഫലാരൂഢോദയേന്ദൂദ്ഭവം
ആയുഃ ഖേടവശാച്ച ജാതകവശാത്സഞ്ചിന്ത്യ ഭാവാൻ പരാൻ
ദേവാനാമനുകൂലതാദി ച വദേദ് ബാധാഭിചാര്യാദ്യപി. ഇതി.

സാരം :-

പൃച്ഛാസമയത്തിൽ ധരിക്കേണ്ടവ കഴിഞ്ഞ ശ്ലോകംകൊണ്ടു പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞല്ലോ. ആ വക ലക്ഷണങ്ങളെക്കൊണ്ടും ജ്യോതിഷക്കാരൻ പുറപ്പെടുമ്പോൾ തല്ക്കാലം സംഭവിക്കുന്ന നിമിത്താദികളെക്കൊണ്ടും വഴിയിൽ വെച്ച് കാണുന്ന ശകുനം മുതലായവയെ ആശ്രയിച്ചും പൃച്ഛകഗ്രഹത്തിങ്കൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന ലക്ഷണങ്ങളെക്കൊണ്ടും ചക്രമെഴുത്തു മുതലായ പ്രശ്നകർമ്മത്തിന്റെ ഉപകരണസാധനങ്ങളെ (സ്വർണ്ണദീപതാംബൂലാദികളെ)ക്കൊണ്ടും അതായത് പ്രശ്നത്തിന് ചക്രം എഴുതുക തുടങ്ങി സ്വർണ്ണം വെക്കുന്നതുവരെ ഉണ്ടാകുന്ന വിശേഷങ്ങളെക്കൊണ്ടും സൂത്രം, ത്രിസ്ഫുടം, അഷ്ടമംഗലം, സ്വർണ്ണസ്ഥിതി, ആരൂഢരാശി, ഉദയലഗ്നം, ചന്ദ്രലഗ്നം ഇവകളെകൊണ്ടും ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്ഥിതിവിശേഷംകൊണ്ടും ജാതകഫലത്താലും ഉള്ള ആയുസ്സിനെയും മറ്റു ഭാവങ്ങളേയും ദൈവാനുകൂല്യം ധർമ്മദൈവം ബാധാചിന്ത മുതലായവകളേയും ശത്രുക്കൾ ചെയ്യുന്ന മാരണം മുതലായവകളേയും വഴിപോലെ വിചാരിച്ചിട്ടു പറയണം. ഇങ്ങിനെയാണ് ഫലനിർദ്ദേശം.

ആയുർവിഷയം പ്രധാനമായിട്ടാണ് ഈ പ്രശ്നമാർഗ്ഗത്തിന്റെ പുറപ്പാട്. അതുകൊണ്ടാണ് പൃച്ഛാനിർഗ്ഗമനാദികളെക്കൊണ്ട് ആയുസ്സിനെ അറിയണം എന്നു പറഞ്ഞത്.

വിവാഹപ്രശ്നം സന്താനപ്രശ്നം മുതലായതിനും സമയാദികളെ യുക്തിപോലെ ചിന്തിക്കാവുന്നതാണ്. കൂടാതെ ഒന്നു മുതൽ പന്ത്രണ്ട് ഭാവങ്ങളേയും  ഈശ്വരാനുകൂല്യത്തെയും ധർമ്മ ദൈവവിചാരത്തെയും ആഭിചാരം ബാധാചിന്ത മുതലായവയേയും വഴിപോലെ ആലോചിച്ചിട്ടു പറയേണ്ടതാണ്. ഫലം പറയുന്നതിനുള്ള ക്രമം ഇപ്രകാരമാണ്.

പൃച്ഛകൻ വന്ന് അഭീഷ്ടം ചോദിക്കുന്ന സമയം ജ്യോതിഷക്കാരൻ രണ്ടാംശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞപ്രകാരം അവിഹിതചിത്തനായിരുന്നു താഴെ പറയുന്നവകളെ സൂക്ഷിച്ചറിഞ്ഞുകൊള്ളണം.

ദൈവജ്ഞേന സമാഹിതേന സമയോ ദേശഃ സ്വവായുർദശാ
പ്രഷ്ടുഃ സ്പർശനമാശ്രിതർക്ഷഹരിതൗ പ്രശ്നാക്ഷരാണി സ്ഥിതിഃ
ചേഷ്ടാ ഭാവവിലോകനേ ച വസനാദ്യന്യച്ച തൽകാലജം
പൃച്ഛായാഃ സമയേ തദേതഖിലം ജ്ഞേയം ഹി വക്തും ഫലം.

സാരം :- 

പൃച്ഛകൻ വന്ന് അഭീഷ്ടം ചോദിക്കുന്ന സമയം ജ്യോതിഷക്കാരൻ രണ്ടാംശ്ലോകത്തിൽ പറഞ്ഞപ്രകാരം അവിഹിതചിത്തനായിരുന്നു താഴെ പറയുന്നവകളെ സൂക്ഷിച്ചറിഞ്ഞുകൊള്ളണം. അതുകൾ മേലിൽ ഫലം പറയേണ്ടതിന് ആവശ്യകങ്ങളാകുന്നു.  

1). സമയം 

2). പൃച്ഛകൻ വന്നു ചോദിച്ച ദേശം 

3). ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ ശ്വാസഗതി 

4). അവസ്ഥ എന്നാൽ മനസ്സുകൊണ്ടോ ശരീരംകൊണ്ടോ താനും ദൂതനും ചെയ്യുന്ന വ്യാപാരം

5). പ്രഷ്ടാവ് സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്ന സാധനം 

6). പൃച്ഛകൻ നില്ക്കുന്ന രാശി 

7). കിഴക്കുമുതലായ ഏതുദിക്കിൽ പൃച്ഛകൻ നില്ക്കുന്നുവെന്ന് 

8). ചോദ്യത്തിനുപയോഗിച്ച അക്ഷരങ്ങൾ

9). പൃച്ഛകൻ ഏതുമാതിരി നില്ക്കുന്നുവെന്ന് 

10). പൃച്ഛകൻ കയ്യ്, കാല് മുതലായ അവയവങ്ങളെക്കൊണ്ടു എടുക്കുന്ന വ്യാപാരം

11). പൃച്ഛകന്റെ പ്രസാദം ദുഃഖം മുതലായ ഭാവവിശേഷം 

12). പൃച്ഛകൻ എവിടേക്കു നോക്കിയിരിക്കുന്നുവെന്നത്

13). ഉടുത്തിരിക്കുന്ന വസ്ത്രത്തിന്റെ നിറം അവസ്ഥ മുതലായവ 

14). കടകം കുണ്ഡലം മുതലായി പൃച്ഛകൻ ധരിച്ച വസ്തുക്കൾ

15). താൽക്കാലത്തിലുണ്ടാകുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നാൽ വേണുവീണാദിശബ്ദങ്ങൾ ഉപശ്രുതികൾ വിലാപപ്രലാപാദികൾ ഇതുകളാകുന്നു അറിയേണ്ടവ. ഇതുകളുടെ ശുഭാശുഭത്വങ്ങളെ ഈ നിർദ്ദേശക്രമേണ അനുപദം തന്നെ പറയുന്നതാകുന്നു.

ആരൂഢരാശി ഇന്നതെന്നു നിശ്ചയിപ്പാൻ കഴിയാതെവന്നാൽ

തസ്മിന്നനിശ്ചിതേ ചക്രം വിലിഖ്യാസ്മിൻ സുപൂജിതേ
പ്രഷ്ടാ സ്വർണേന യം രാശി സ്പൃശേദാരൂഢ ഏവ സഃ ഇതി.

സാരം :-

പൃച്ഛകൻ വന്നുനിന്നതു രാശിസന്ധിദിക്കിലാകകൊണ്ടോ നടന്നുകൊണ്ടു ചോദിക്കുകയാലോ മറ്റോ ആരൂഢരാശി ഇന്നതെന്നു നിശ്ചയിപ്പാൻ കഴിയാതെവന്നാൽ പറയാൻ പോകുന്ന വിധിപ്രകാരം ചക്രലേഖനം ചെയ്തു രാശിപൂജയും ഗ്രഹപൂജയും കഴിച്ച് ആ രാശിചക്രത്തിൽ ഏതുരാശിയിൻമേലാണ് പൃച്ഛകൻ സ്വർണം വെക്കുന്നത്, ആ രാശിയെ ആരൂഢരാശി എന്ന് കല്പിച്ച് അതുകൊണ്ടു് ഫലം പറഞ്ഞുകൊള്ളുക. 

ഏതുരാശിയിൽ നിന്നിട്ടു പൃച്ഛകൻ ചോദിക്കുന്നുവോ ആ രാശിയെ ആരൂഢം / ലഗ്നം എന്നു പറയുന്നു

ഐന്ദ്ര്യാം മേഷവൃഷാ, വഗ്നികോണേ മിഥുനഭം സ്ഥിതം,
യാമ്യാം കർകടസിംഹൗ സ്തോ, നൈരൃത്യാം ദിശി കന്യകാ,

വാരുണ്യാം തു തുലാകീടൗ, വായുകോണേ ധനുസ്ഥിതിഃ,
സൗമ്യാം മൃഗഘടൗ സ്യാതാ, മൈശാന്യാം ദിശി മീനഭം.

ഭൂമിചക്രമിതി പ്രോക്തം വിഷ്വഗ്ദൈവവിദഃ സ്ഥിതം
തത്ര യത്ര സ്ഥിതഃ പ്രഷ്ടാ *പൃച്ഛത്യാരൂഢഭം ഹി തൽ,

ആരൂഢത്വാൽ പൃച്ഛകേന രാശിരാരൂഢ ഉച്യതേ
തസ്മിൻ സമ്യക്പരിജ്ഞാതേ സർവം തേനൈവ ചിന്ത്യതാം.

സാരം :-

മേടം, ഇടവം, എന്നീ രാശികൾ കിഴക്കേ ദിക്കിലും മിഥുനം രാശി അഗ്നികോണിലും കർക്കടകം, ചിങ്ങം എന്നീ രാശികൾ തെക്കേ ദിക്കിലും കന്നി രാശി നൈതൃതകോണിലും തുലാം വൃശ്ചികം എന്നീ രാശികൾ പടിഞ്ഞാറേ ദിക്കിലും ധനു രാശി വായുകോണിലും മകരം കുംഭം എന്നീ രാശികൾ വടക്കേ ദിക്കിലും മീനം രാശി ഈശാനകോണിലും ഇങ്ങിനെ ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ നാലുപുറത്തും ആയി രാശിചക്രം നില്ക്കുന്നുവെന്നു കല്പിക്കണം.

ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ നാലുപുറത്തും രാശിചക്രം ഇങ്ങിനെ എന്ന് കല്പിച്ചാൽ അതുകളിൽവച്ച് ഏതുരാശിയിൽ നിന്നിട്ടു പൃച്ഛകൻ ചോദിക്കുന്നുവോ ആ രാശിയെ ആരൂഢമെന്നു പറയുന്നു. 

പൃച്ഛകനാൽ ആരോഹിക്കപ്പെട്ടതാകകൊണ്ട് " ആരൂഢം " എന്നു പറയുന്നു.

ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ നേരെ കിഴക്കുനിന്നു പൃച്ഛകൻ ചോദിച്ചാൽ മേടമോ ഇടവമോ ആരൂഢമാകും. അതിൽ അല്പം വടക്കു നീങ്ങിയാണെങ്കിൽ മേടവും അല്പം തെക്കു നീങ്ങിയാണ് നില്ക്കുന്നതെങ്കിൽ ഇടവവും ആരൂഢമായിരിക്കും. ഈ ആരൂഢരാശി ഇന്നതാണെന്നു നല്ലവണ്ണം അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാ ഫലങ്ങളും ഈ ആരൂഢം കൊണ്ടുതന്നെ വിചാരിക്കണം. ഇതിനെത്തന്നെ ലഗ്നമെന്നും പറയുന്നു. 
--------------------------------------------
* രാശിരാരൂഢഭം (പാ. ഭേ.)

ഫലം അറിയണം എന്നുള്ള മോഹംകൊണ്ടു ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ അടുക്കെ വന്നവൻ ജ്യോതിഷക്കാരനോടു ചോദിച്ചാലാകട്ടെ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലാകട്ടെ

അപൃച്ഛതഃ പൃച്ഛതോ വാ ജിജ്ഞാസോര്യസ്യ കസ്യചിൽ
ഹോരാകേന്ദ്രത്രികോണേഭ്യഃ ശുഭാശുഭഫലം വദേൽ.

വസിഷ്ഠവചനാദസ്മാജ്ജിജ്ഞാസോരപ്യപൃച്ഛതഃ
ദർശനേ ദൈവവിദ്ബ്രൂയാദാരൂഡേന ശുഭാശുഭം.

സാരം :-

ഫലം അറിയണം എന്നുള്ള മോഹംകൊണ്ടു ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ അടുക്കെ വന്നവൻ ജ്യോതിഷക്കാരനോടു ചോദിച്ചാലാകട്ടെ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലാകട്ടെ ഏതായാലും ജ്യോതിഷക്കാരൻ ജിജ്ഞാസായുള്ളവനോടു ലഗ്നത്തേയും കേന്ദ്രങ്ങളേയും ത്രികോണങ്ങളേയും ആലോചിച്ചു ശുഭഫലത്തേയും അശുഭഫലത്തേയും പറയണം. എന്നു വസിഷ്ഠമഹർഷി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുഹേതുവായിട്ടു മുൻപു പറഞ്ഞ നിഷേധമുണ്ടെങ്കിലും അറിവാൻ മോഹമുള്ളവൻ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലും അവനെ കണ്ടാൽ ജ്യോതിഷക്കാരൻ ആരൂഢംകൊണ്ടു ശുഭാശുഭഫലങ്ങളെ പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. ഇവിടെ ഹോരാകേന്ദ്രത്രികോണേഭ്യഃ എന്നതു ല്യബ്ളോപേകർമണി പഞ്ചമീ; ഫലം പറയുന്നതിൽ ഹോരാകേന്ദ്രത്രികോണങ്ങൾക്ക് അധികാവകാശമുണ്ടായാൽ അതുകളെ വിശേഷിച്ചു കാണിച്ചുവെന്നു മാത്രമേ ഉള്ളു. അതിനെ ഇതരോപലക്ഷണത്വേന കല്പിച്ചാൽ മതി. ഹോരാ = ലഗ്നം കേന്ദ്രാന്തർഭൂതമാണെങ്കിലും ചതുർത്ഥസപ്തമദശമാപേക്ഷയാ പ്രാധാന്യമുണ്ടാകയാൽ വേറെ കാണിച്ചതാകുന്നു. ഭാവേഷ്വേഷു ഹി മുഖ്യതാ തു വപുഷഃ എന്നു വചനവുമുണ്ട്.

പൃച്ഛകൻ ഫലം പറയണമെന്നു ജ്യോതിഷക്കാരനോടാവശ്യപ്പെട്ടു ചോദിക്കാതെ ജ്യോതിഷക്കാരൻ ഫലം പറയരുത്

നാപൃഷ്ടഃ കസ്യചിദ്ബ്രൂയാന്നാƒന്യായേന ച പൃച്ഛതഃ
പരമാർത്ഥഫലജ്ഞാനം യതോ നൈവേഹ സിദ്ധ്യതി. ഇതി.

സാരം :-

പൃച്ഛകൻ ഫലം പറയണമെന്നു ജ്യോതിഷക്കാരനോടാവശ്യപ്പെട്ടു ചോദിക്കാതെ ജ്യോതിഷക്കാരൻ ഫലം പറയരുത്. ദൈവഗത്യാ കാണുമ്പോഴോ പരീക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയോ ന്യായമല്ലാതെ ചോദിച്ചവനോടും ഫലം പറയേണ്ടതില്ല. അങ്ങിനെയുള്ളവരോടു പറയുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായാൽ ജ്യോതിഷക്കാരന്നു പരമാർത്ഥഭൂതമായ ഫലത്തിന്റെ അറിവുണ്ടാവുന്നതല്ല. അപ്പോൾ പറയുന്നത് ഒത്തുവരുവാനിടയാവില്ല. അതിനാലാണ് പറയേണ്ടതില്ലെന്നു പറഞ്ഞത്.

hr8k33aK4r16r55L31P8

hr8k33aK4r16r55L31P8

ജ്യോതിഷക്കാരന്റെ അടുക്കൽ എന്തെങ്കിലും ചോദിപ്പാൻ വരുന്ന പൃച്ഛകൻ ചെയ്യേണ്ടുന്ന കർമ്മങ്ങളെ പറയുന്നു

തിഥൗ ശുഭായാം ശുഭദേƒനുകൂലേ
താരേ ദിനേ ഭാനുശുഭഗ്രഹാണാം
പ്രഷ്ടേപ്സിതം പ്രാഭൃതദാനതുഷ്ടം
ജ്യോതിർവിദം പ്രാതരുപേത്യ പൃച്ഛേൽ.

സാരം :-

പൃച്ഛകൻ ചതുർത്ഥി, നവമി, പതിനാലു, വിഷ്ടി, സ്ഥിരകരണം മുതലായ ദോഷങ്ങളില്ലാത്ത തിഥിദിവസം ഭരണി, കാർത്തിക, മുതലായ ദോഷങ്ങളില്ലാതെയും അഷ്ടമരാശിക്കൂറു, മൂന്നഞ്ചേഴാംനാളു മുതലായ ദോഷങ്ങളില്ലാത്ത നക്ഷത്രത്തുന്നാൾ ഞായർ, തിങ്കൾ, ബുധൻ, വ്യാഴം, വെള്ളി എന്നീ ആഴ്ചകളിൽ പ്രാതഃകാലത്തിങ്കൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രാഭൃത ദ്രവ്യംകൊടുത്തു ജ്യോതിഷക്കാരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു സമീപത്തിങ്കൽ ചെന്ന് അഭീഷ്ടകാര്യത്തെ ചോദിക്കണം. ഉപത്യേ എന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ടു ദൂരത്തുനിന്നു വിളിച്ചുചോദിക്കരുതെന്നു വരുന്നു.

ഇങ്ങനെ ഭക്തിപുരസ്സരമായിട്ടു ചോദിക്കുന്നയാൾക്കു മാത്രമേ ശുഭാശുഭഫലത്തെ പറയാവു. അതല്ലാത്തവരോട് പറയേണ്ടതില്ല. 

കാളിയനും ശ്രീഗരുഡനും

വിനതാദേവിയുടെ പുത്രനായ ഗരുഡന്‍ ദേവലോകത്തെത്തി ദേവേന്ദ്രനെ യുദ്ധം ചെയ്ത് തോല്‍പ്പിച്ച് അമൃത് സ്വന്തമാക്കി. അമൃതുമായി ഭൂമിയിലെത്തിയ ഗരുഡന്‍ അമൃതകലശം സമര്‍പ്പിച്ച് സര്‍പ്പമാതാവായ കദ്രുവിന്റെ ദാസ്യത്തില്‍ നിന്ന് അമ്മയെ മോചിപ്പിച്ചു. ഈ തക്കത്തിന് ഇന്ദ്രന്‍ അമൃതുമായ് കടന്നു കളഞ്ഞു. ദാസ്യമകന്ന ഗരുഡന്‍, കൂടുതല്‍ കരുത്തോടെ നാഗങ്ങളെ ആക്രമിച്ചു. തന്റെ മാതാവിനെ ദാസിയാക്കിവെച്ച കദ്രുവിന്റെ മക്കളായ സര്‍പ്പങ്ങളെ ഒന്നൊന്നായ് കൊന്നു തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി. വംശനാശം ഭയന്ന സര്‍പ്പങ്ങള്‍  ബ്രഹ്മദേവനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. ബ്രഹ്മാവ് ഗരുഡനെ വിളിച്ചു വരുത്തി. ഗരുഡനോട് ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു; 'ഉണ്ണീ ഗരുഡാ ഇനിമേലില്‍ സര്‍പ്പങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കരുത് വാവുതോറും നടത്തപ്പെടുന്ന സര്‍പ്പബലിയില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന, ഹവിസ്സ് ആഹാരമാക്കി, സര്‍പ്പങ്ങളെ വെറുതെ വിടുക'. അപ്രകാരം ഗരുഡന്‍ സര്‍പ്പങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന ഹവിസ്സ് സ്വീകരിച്ച് തൃപ്തനായി.

അങ്ങനെയിരിക്കെ, സ്വന്തം കരുത്തില്‍ അഹങ്കാരം പൂണ്ട കാളിയന്‍ എന്ന സര്‍പ്പം ഗരുഡന് നല്‍കാതെ ഹവിസ്സ് മുഴുവനും ഭക്ഷിച്ച്…ഗരുഡനെ വെല്ലുവിളിച്ചു.പത്തി വിടര്‍ത്തി ചീറ്റി വന്ന കാളിയനുനേരെ, പക്ഷിരാജന്‍ പറന്നടുത്തു. കൊക്കും, നഖവും ചിറകും കൊണ്ട് കാളിയനെ നേരിട്ടു. ഗരുഡന്റെ ആക്രമണമേറ്റ് തളര്‍ന്ന കാളിയന്‍ ഒരു വിധം രക്ഷപ്പെട്ട് കാളിന്ദീ നദിയിലെത്തി.…അവന്‍ കുടുംബസമേതം കാളിന്ദീനദിയില്‍ താമസം തുടങ്ങി.  

സൗരഭീമുനിയുടെ ശാപം മൂലം ഗരുഡന് കാളിന്ദീ നദിയില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.മുമ്പൊരിക്കല്‍ മുനി സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് കാളിന്ദിയിലെത്തിയ ഗരുഡന്‍, മുനിസാന്നിധ്യം വകവയ്ക്കാതെ നദിയില്‍ നിന്നും മീന്‍പിടിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഗരുഡന്റെ പ്രവൃത്തി സൗരഭിയെ കോപിഷ്ടനാക്കി. 'അഹങ്കാരിയായ ഗരുഡാ വകതിരിവ് ലവലേശമില്ലാതെ പവിത്രമായ സന്ധ്യാനേരത്ത് ഈ പുണ്യനദിയെ മലിനമാക്കിയ നീ ഈ പ്രദേശത്ത് വന്നാല്‍ ആ നിമിഷം, നിന്റെ തലപൊട്ടിത്തെറിക്കട്ടെ.' മുനി ഗരുഡനെ ശപിച്ചു. 

ശാപം നിലനില്‍ക്കെ ഗരുഡന് വരാന്‍ കഴിയാത്ത കാളിന്ദിയില്‍, കാളിയന്‍ തന്റെ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. കാളിയന്റെ വിഷജ്വാലയില്‍ കാളിന്ദീതീരത്തെ വൃക്ഷങ്ങള്‍ കത്തിക്കരിഞ്ഞു. നദിയിലെ ജീവജാലങ്ങള്‍ ചത്തൊടുങ്ങി പരിസരമാകെ വിഷത്തില്‍ മുക്കി വസിച്ചു സര്‍പ്പശ്രേഷ്ഠന്‍.

ഒരു ദിവസം ഗോപബാലന്‍മാര്‍ക്കൊപ്പം എത്തിയ പശുക്കള്‍ കാളിന്ദിയിലെ ജലം കുടിച്ച മാത്രയില്‍ മറിഞ്ഞു വീണ് ചത്തു. വിവരമറിഞ്ഞെത്തിയ ശ്രീകൃഷ്ണന് നേരെ പത്തി വിടര്‍ത്തിച്ചീറ്റിയെത്തി കാളിയന്‍. ദുഷ്ട സര്‍പ്പത്തിന്റെ ഫണത്തിനു മുകളില്‍ ചാടിക്കയറി ഭഗവാന്‍ നൃത്തം വെക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അഹങ്കാരത്തിന്റെ പത്തികള്‍ ഒന്നൊന്നായ് കൃഷ്ണന്‍ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തി. എന്നിട്ടവനോടു പറഞ്ഞു'ഹേ കാളിയാ പുണ്യനദിയായ കാളിന്ദിയില്‍ നിനക്കിനി സ്ഥാനമില്ല; ഉടന്‍  ഇവിടം വിട്ട് പോകുക. എന്റെ പാദസ്പര്‍ശമേറ്റതിനാല്‍ നിന്നെ ഇനി ഗരുഡന്‍ തൊടില്ല. നിനക്ക് രമണകദ്വീപിനു സമീപം പോയ് വസിക്കാം'

 ഭഗവാന്റെ പാദസ്പര്‍ശമേറ്റതോടെ കാളിയന്‍ ഗരുഡനില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ഗരുഡനും കാളിയനും തമ്മില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന വൈര്യവും അവസാനിച്ചു. വിഷബാധയേറ്റ് കിടന്ന പശുക്കളും ഗോപന്‍മാരും ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നെന്നപോലെ ഉണര്‍ന്നെണീറ്റ് ഭഗവാനെ അനുഗമിച്ചു. 

ജ്യോതിഷക്കാരൻ തന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരെങ്കിലും വരുന്നതു കണ്ടാൽ

ആലോകേ ഖലു യസ്യകസ്യചിദസാവായാതി യൽ കിഞ്ചന
പ്രഷ്ടും മാം പ്രതി നൂനമിത്യവഹിതസ്തന്ന്യസ്തദൃഷ്ടിർദൃഢം
തച്ചേഷ്ടാദികമാകലയ്യ സകലം തൽകാലജാതം പുനർ - 
ജാനീയാത്സദസന്നിമിത്തമപി ച ശ്വാസസ്ഥിതിംചാത്മനഃ

സാരം :-

സ്വസ്ഥചിത്തനായിരിക്കുന്ന ജ്യോതിഷക്കാരൻ തന്റെ അടുക്കലേക്ക് ആരെങ്കിലും വരുന്നതു കണ്ടാൽ ഇയ്യാൾ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് എന്തോ ഒന്നു ചോദിപ്പാൻ വേണ്ടി വരികയാണെന്നു കരുതി നല്ലവണ്ണം അയാളുടെ സ്പർശം, ചേഷ്ട, വസ്ത്രം, നോക്കൽ, മുതലായതിനെ സാവധാനമായി നോക്കിയറിഞ്ഞു ദൈവവശാൽ താൽക്കാലത്തിൽ കോകിലശബ്ദം മുതലായ ശുഭനിമിത്തങ്ങളോ ക്ഷുതം മുതലായ അശുഭനിമിത്തങ്ങളോ ഉണ്ടാകുന്നതെല്ലാം ഗ്രഹിച്ചുവെച്ചു തന്റെ ശ്വാസസ്ഥിതി ഏതു വിധം ഇരിക്കുന്നുവെന്നും പരിശോധിച്ചറിയണം. ഇതുകളെല്ലാം പിന്നെ ഫലനിരൂപണത്തിനുപയോഗിക്കപ്പെടുമെന്നു സാരം.

ജ്യോതിഷക്കാരൻ ദിവസേന ചെയ്യേണ്ടുന്ന കർമ്മത്തെ പറയുന്നു

ഉത്ഥായോഷസി ദേവതാം ഹൃദി നിജാം ധ്യാത്വാ വപുശ്ശോധനം
കൃത്വാ സ്നാനപുരസ്സരം സലിലവിക്ഷേപാദികർമാഖിലം
കൃത്വാ മന്ത്രജപാദികം ചാ വിധിവൽ പഞ്ചാംഗവീക്ഷാം തഥാ
ഖേടാനാം ഗണനം ചാ ദൈവവിദഥ സ്വസ്ഥാന്തരാത്മാ ഭവേൽ.

സാരം :-

ജ്യോതിഷക്കാരൻ സൂര്യോദയസമയത്തിങ്കൽ ഉണർന്ന് എഴുന്നേറ്റു തന്റെ പരദേവതയെ ഭക്തിപുരസ്സരം മനസ്സുകൊണ്ടു ധ്യാനിച്ചു, മലമൂത്രവിസർജ്ജനം ചെയ്തു, ശൗചാചമനാദികൊണ്ടു ദേഹശുദ്ധിവരുത്തി, സ്നാനം ചെയ്തു, സന്ധ്യാവന്ദനം മുതലായ കർമ്മങ്ങളെ എല്ലാം വൈകല്യം വരാതെ ചെയ്തു താനുപാസിക്കുന്ന മന്ത്രത്തെ ജപിച്ചു പഞ്ചാംഗം വച്ചു ഗ്രഹഗണനം ചെയ്ത് അനന്തരം കൃതകൃത്യനായി മനോവിചാരം ഒന്നും കൂടാതെ സ്വസ്ഥചിത്തനായി ഇരിക്കണം.

മകം നക്ഷത്രവും പേരാലും


" വിദ്വാൻ വിനീതശീലോ
സ്ഥിരവൈരീ സജ്ജുനസ്തുത ശൂരഃ
ബഹുഭൃത്യധനോ ഭോഗീ
സുരപിതൃഭക്തോ മഹോദ്യമഃപിത്ര്യേ "

മകം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ വിദ്വാനായും ഏറ്റവും ഒതുങ്ങിയ സ്വഭാവത്തോട് കൂടിയവനായും സ്ഥിരമായി ശത്രുക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായും സജ്ജനങ്ങളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവനായും വലിയ ധീരനായും ധാരാളം ഭൃത്യരും ധനവും ഉള്ളവരുമായും ദേവന്മാരിലും പിതൃക്കളിലും ഭക്തി ഉള്ളവനായും ഉത്സാഹമുള്ളവനായും ഭവിക്കും എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം. 

വടവൃക്ഷം എന്നറിയപ്പെടുന്ന പേരാൽ ഏറ്റവും ഉറച്ച മരം ആണ്. ധാരാളം വേരുകൾ താഴേക്ക് വരുന്നതിനാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ യാത്രയെ അത് തടയുന്നുണ്ട്. ധാരാളം തണൽ നൽകുന്നതിനാൽ ഈ മരം ആശ്രയിക്കാവുന്നതാണ്. പക്ഷേ അരയാലിനെപ്പോലെ പോസിറ്റീവ് ഊർജ്ജം നൽകുന്ന വൃക്ഷമല്ല പേരാൽ. വാസ്തുശാസ്ത്രപരമായി കിഴക്ക് ആണ് ഇതിന് സ്ഥാനം. ഇത് ചർമ്മസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന നാല്പാമരങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കടിഞ്ഞൂൽ ശിശു ആണാകാൻ ഗർഭധാരണത്തിനുശേഷം മൂന്നാം മാസം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന " പുംസവന " ത്തിന് പേരാലിന്റെ ചെറിയ കമ്പ് ആവശ്യമാണ്. ജലദൗർലഭ്യം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ജലാശയങ്ങളുടെ കരയിൽ പേരാൽ വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുവാൻ ബൃഹത്സംഹിതയിൽ വരാഹമിഹിരാചാര്യർ പറയുന്നുണ്ട്. പേരാലിനും മകത്തിനും പൊതുവായി ഒട്ടേറെ നേതൃത്വഗുണങ്ങൾ കാണാം. വിവാഹം, ഗൃഹാരംഭപ്രവേശനം ഇവയ്‌ക്കെല്ലാം മകം നല്ല നാളാണ്.

വരാഹമിഹിരാചാര്യരുടെ ഹോരാശാസ്ത്രത്തിൽ 

" ബഹു ഭൃത്യധനോ ഭോഗീ സുരപിതൃഭക്തോ മഹോദ്യമഃ പിത്ര്യേ "

എന്ന് മകത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

കിട്ടിയ അവസരം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന പ്രകൃതമാണ് മകക്കൂറുകാർക്ക്. ഏത് സാഹചര്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ട് ധന്യമായ വ്യക്തിത്വത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണമാണിവർക്ക്. കുടുംബസ്നേഹം, ആശ്രിതവാത്സല്യം, രാജഭാവം, സഹായമനസ്ഥിതി എന്നിവ ഇവർക്കുണ്ടാകും. മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മകൾ ഉൾക്കൊണ്ട് സ്വന്തം വളർച്ചയ്ക്കും നിലനില്പിനും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതും ഇവരുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. ക്ഷിപ്രകോപം, മറ്റുള്ളവരുടെ കീഴിൽ ജോലി ചെയ്യുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടായ്ക, ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ തുറന്ന് സംസാരിക്കുക തുടങ്ങിയവ ഉള്ളതിനാൽ ഈ നക്ഷത്രം അല്പം ശത്രുത കൂടി വിളിച്ചുവരുത്താറുണ്ട്. സ്ത്രീകൾക്ക് ഈ നാൾ ഉത്തമമായി കരുതുന്നു. മകം പിറന്ന മങ്കമാർക്ക് ഭർതൃഭാഗ്യം, സന്താനഭാഗ്യം ഇവയുണ്ടെങ്കിലും മനഃക്ലേശങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.

(ഫൈക്കസ് ബംഗാളൻസിസ്, ലിൻ., കുടുംബം: മൊറേസി.)

സംസ്കൃതം :- ന്യഗ്രോധ, ബഹുപദ, വട
ഹിന്ദി :- ബട
ബംഗാളി :- ബട
മറാഠി :- വട
തമിഴ് :- ആൽ
കന്നഡ :- ആല
തെലുങ്ക് :- പേട്ടിമാരി
ഇംഗ്ലീഷ് :- Banyan Tree

ഹിന്ദുക്കളുടെ പുണ്യവൃക്ഷമാണ് പേരാൽ. പേരാലിന്റെ കൊമ്പിൽ യക്ഷഗന്ധർവ്വാദികൾ വസിക്കുന്നതായി ഹിന്ദുക്കൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഇന്ത്യയിൽ ഇല പൊഴിയും ഈർപ്പവനങ്ങളിലും നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലും പേരാൽ ഉണ്ട്. നനവാർന്ന നിത്യഹരിതവനങ്ങളിൽ ഇല്ല. താങ്ങു വേരുകളാണ് ഭൂമിക്ക് സമാന്തരമായി വളരുന്ന ശാഖകളെ താങ്ങിനിർത്തുന്നത്. താങ്ങുവേരുകളിൽ നിന്ന് കിട്ടുന്ന തടിക്ക് കാണ്ഡത്തേക്കാൾ ബലമുണ്ട്. വിശാലമണ്ഡപം പോലുള്ള പടുകൂറ്റൻ മരത്തിന് ജന്മമേകുന്ന പേരാലിന്റെ കായുടെ സർഗ്ഗശക്തി ആത്മാവിന്റെ അത്ഭുതപ്രതിഭാസത്തോട് ഛാന്ദോദ്യോപനിഷത്തിൽ ഉപമിച്ചിട്ടുണ്ട്. വരൾച്ച ഉള്ളിടത്ത് വളരുന്ന പേരാൽ ഡിസംബർ ജനുവരിയിൽ ഇല പൊഴിക്കും. ആൺ പൂവും പെൺപൂവും വെവ്വേറെയുണ്ട്. കായ വിളയാൻ മൂന്ന് മാസം വേണം. പക്ഷികൾ കായ കൊത്തി മുറിച്ച് വിത്തോടുകൂടി വിഴുങ്ങുകയാണ് പതിവ്. വിത്ത് കേടുകൂടാതെ പിന്നീട് വിസർജിക്കപ്പെടുന്നു. പന്തലിച്ച് വളരുന്ന ഈ മരം കോപ്പീസ് ചെയ്യും. വരൾച്ചയും ശൈത്യവുമുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും വളരും. ശ്രീഘ്രവളർച്ചയുള്ള താങ്ങുവേരുകളുടെ ആലിംഗനത്തിൽ ആതിഥേയമരം നശിച്ചുപോകും.

പേരാൽ നല്ല തണൽമരമാണ്. ഗ്രാമാതിർത്തികളിൽ പേരാൽ വച്ചു പിടിപ്പിക്കണമെന്ന് മനുസ്മൃതിയിൽ ഭാഷ്യമുണ്ട്.

തടിക്ക് മങ്ങിയ വെള്ളനിറമാണ്. ഒരുവിധം കടുപ്പമുണ്ട്. നന്നായി ഉണങ്ങിയ തടി ഫർണിച്ചറിന് കൊള്ളാം. വെള്ളത്തിൽ കേടുകൂടാതെ കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് കിണറിന്റെ " നെല്ലിപ്പലക " യായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് ഉത്തമമാണ്.

പേരാലിന്റെ തൊലിയിൽ ടാനിനും ഔഷധവുമുണ്ട്. തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച വെള്ളം ഉഷ്ണപ്പുണ്ണ് കഴുകാൻ നല്ലതാണ്. ചക്രദത്തത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതിങ്ങനെയാണ് . തൊഴുത്തുണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് വളർന്ന പേരാലിന്റെ കിഴക്കുവശത്തു നിന്ന് വടക്കോട്ടുപോയ ശാഖയിലെ രണ്ട് മൊട്ട്, രണ്ട് ഉഴുന്ന്, രണ്ട് വെൺകടുക് ഇവ തൈരിൽ അരച്ച് പൂയം നക്ഷത്രത്തിൽ സേവിച്ചാൽ വന്ധ്യ പോലും പുരുഷപ്രജയെ പ്രസവിക്കുമത്രെ.

ആലുവ മണപ്പുറം മഹാദേവക്ഷേത്ര ഐതിഹ്യം


മധ്യകേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹൈന്ദവ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമാണ് ആലുവ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം.ഇന്ന് ഭാരതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ദേശീയ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയാണ് ആലുവ മണപ്പുറം.

വില്യമംഗലം സ്വാമികൾ അനന്തൻ കാട് അന്വേഷിച്ചു പോകുന്ന വഴി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതായ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവിടമാകെ ജടവിരിച്ചു കിടക്കുന്നതായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജ്ഞാന ദൃഷ്ടിയിൽ തെളിയുകയും ചെയ്തു. അതിന്റെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനം കണ്ടെത്താനായി അദ്ദേഹം (ജടയിൽ ചവിട്ടാൻ പാടില്ലാത്തതിനാൽ ) മുട്ടുകുത്തി വന്ന് ഭഗവാന്റെ സ്വയം ഭൂവായ ലിംഗ വിഗ്രഹം കാണുകയും തുടർന്ന് അന്നത്തെ കരപ്രമാണിമാരെയും ,അടുത്ത് താമസമുണ്ടായിരുന്ന നമ്പൂരിമാരെയും വിളിച്ചുവരുത്തി പരമശിവന്റെ സാന്നിധ്യത്തെ കുറിച്ച് അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു .അതനുസരിച്ച് അന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന നമ്പൂതിരിമാർ കവുങ്ങിൻ പാളയിൽ നിവേദ്യം കൊടുക്കുകയും സ്വാമിയിൽ നിന്ന് അത് ഭഗവാന് സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

മകരസംക്രാന്തി ദിവസമാണ് സ്വാമികൾ മഹാദേവനെ കണ്ടെത്തിയത് .മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി പല ആചാര ക്രമങ്ങളും ആലുവ മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിലുണ്ട് മകരം മുതൽ മേടംവരെ (3-മാസക്കാലം )മാത്രമെ ദീപാരാധന ,പൂജ എന്നിവ ഉള്ളൂ .അഞ്ചു വിളക്കുകൾ ആണ് (പഞ്ചവിളക്കുകൾ ) ഈ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത് .ഇവ അഞ്ചും ഒരുവർഷം തൊഴാൻ സാധിക്കുന്നത് വളരെ പുണ്യമാണെന്ന് പഴമക്കാർ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ളത് .അവ 1-മകരവിളക്ക് ,2-ശിവരാത്രി വിളക്ക് ,3 - കൊടിപ്പുറത്ത് വിളക്ക് ,4 - ഉത്രവിളക്ക്(മീനമാസം ),5-വിഷുവിളക്ക് എന്നിവയാണ് . ഇവിടെ മീനമാസത്തിൽ തിരുവാതിര പടഹാദി കൊടിയേറ്റായി ഉത്രം വിളക്കോടുകൂടി സമാപിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ഉത്സവം ആഘോഷിക്കുന്നത്.

ഗംഗാ നദി ആയ പെരിയാർ വർഷക്കാലത്ത് കരകവിഞ്ഞ് ഉയരുമ്പോഴാണ് ഭഗവാന് ആറാട്ട് നടക്കാറ് . ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മൂലസ്ഥാനമായി വലിയ ഒരു കരിങ്കൽ തറ മാത്രമേ ഉള്ളൂ ബാക്കി എല്ലാം താൽക്കാലികമായി ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. ശിവഭൂതഗണങ്ങളാണ് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചത് എന്നും ഇതിൽ അസൂയമൂലം ഇന്ദ്രൻ കോഴി ആയിവന്ന് കൂവി ഭൂത ഗണങ്ങൾ നേരം പുലർന്നതായി കരുതി നിർമ്മാണം നിർത്തി പോയ്‌ എന്നും പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു.

ആലുവ ,കടുങ്ങല്ലൂർ ,തിരുവാല്ലൂർ ഈ മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരുകഥ വാമൊഴിയായി കേൾക്കുന്നു .ഒരു സർപ്പം നീണ്ടുകിടക്കുന്ന പ്രതീതിയാണ് ഈ മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങളും .തലഭാഗം ആലുവായും ,നടുഭാഗം നടുങ്ങല്ലൂരും (ഇത് ലോപിച്ച് ഇന്ന് കടുങ്ങല്ലൂർ ആയി ),വാലിന്റെ ഭാഗം തിരുവാല്ലൂരും ആയി എന്നാണ് കഥ .

ആലുവായ-നടുങ്ങല്ലൂർ-തിരുവാല്ലൂർ എന്നിങ്ങനെ പക്ഷിശ്രേഷ്ഠനായ ജടായു, രാവണൻ സീതാദേവിയെ ലങ്കയിലേക്ക് തട്ടികൊണ്ട് പോകവെ ഈ പ്രദേശത്തു വച്ച് രാമഭക്തനായ ജടായു രാവണനെ തടുക്കുകയും തുടർന്നുളള യുദ്ധത്തിൽ രാവണൻ ജടായുവിനെ മൃതശരീരനാക്കുകയും ചെയ്തു ആ പക്ഷി ശ്രേഷ്ഠന്റെ വായയും, നടുഭാഗവും, വാൽഭാഗവും വീണ 3 പ്രദേശങ്ങൾ ആലുവ മഹാദേവക്ഷേത്രം(തലഭാഗം), കടുങ്ങല്ലൂർ നരസിംഹസ്വാമീ ക്ഷേത്രം (നടുഭാഗം), തിരുവാലൂർ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം(വാൽഭാഗം), എന്നിങ്ങനെ ഉണ്ടായവയാണ് എന്ന് ഒരു ഐതിഹ്യവും കഥയും ആലുവഭാഗത്തു പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ആലുവ നഗരത്തിലും, നഗരപരിധിയിലും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ 3 മഹാക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സ്ഥാനവും ഏതാണ്ട് ഒരേ നേർരേഖയിലാണ് എന്നത് അത്ഭുതാവഹമാണ്...

മൂന്നേടം തൊഴുക എന്നാ ചടങ്ങ് പണ്ടുകാലങ്ങളിൽ മേൽപറഞ്ഞ മൂന്നു ക്ഷേത്രങ്ങളെയും ബന്ധപ്പെടുത്തി നടന്നു വന്നിരുന്നു .ഇത് കാലങ്ങളായി നിന്ന് പോയിരിക്കുക ആയിരുന്നു . കടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീ നരസിംഹ സ്വാമിക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന ദേവ പ്രശ്നത്തിൽ ഇത് പുനരാരംഭിക്കാൻ നിർദേശിക്കുകയും അതുപ്രകാരം  മകരമാസത്തിൽ മൂന്നംബല ദർശനം പുനരാരംഭിച്ചിട്ടുണ്ട് .ശിവനിൽ തുടങ്ങി ശിവനിൽ അവസാനിക്കുക എന്നതാണ് ഈ മൂന്ന് ക്ഷേത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രത്യേകത .ആലുവയിൽ ശിവനും ,കടുങ്ങല്ലൂരിൽ നരസിംഹ സാന്നിധ്യമുള്ള മഹാവിഷ്ണുവും,തിരുവാല്ലൂരിൽ ശിവനുമാണ് പ്രതിഷ്ഠ.

ആലുവ ക്ഷേത്രത്തിൽ (പാങ്കോട്  )ചേന്നാസ് പരമേശ്വരൻ നമ്പൂതിരി പാടാണ് ക്ഷേത്ര തന്ത്രി. ശാന്തി അവകാശം വില്യമംഗലത്ത് സ്വാമിയിൽ ഏൽപ്പിച്ച് നൽകിയ മുല്ലപ്പിള്ളി മനയിലെ നമ്പൂതിരിമാർക്കാണ്(കാരാണ്മ ശാന്തിയാണ് ).

പ്രധാന വഴിപാടുകൾ

നെയ്യ് വിളക്ക് ,മൃത്യുഞ്ജയം,പുഷ്പാഞ്ജലി,ജലധാര ,സഹസ്രകുംഭാഭിഷേകം ;ക്ഷീരധാര മുതലായവയാണ്.

കർക്കിടകവാവ്, തുലാവാവ്, ശിവരാത്രി വാവ് മുതലായ നാളുകളിലാണ്‌ പിത്യ കർമ്മങ്ങൾക്ക് പ്രധാന്യം.

എല്ലാ മാസത്തിലെ കറുത്ത വാവിനും പ്രാധാന്യം ഉണ്ടെങ്കിലും മേൽപറഞ്ഞ മൂന്ന് വാവുകൾക്ക് അമിതപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ബലി കർമ്മാധികൾക്ക് ആലുവയിൽ പ്രാധാന്യം വന്നതിന് പ്രധാനമായും പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നത് രാവണന്റെ വെട്ടേറ്റ് വീണ ജടായു എന്ന പക്ഷി ശ്രേഷ്ഠൻ ശ്രീരാമനെ കണ്ട് വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം മരിക്കുകയും ആ പക്ഷി ശ്രേഷ്ഠന്റെ മരണാനന്തര ക്രീയകൾ പൂർണ്ണാനദി ആയ പെരിയാർ തീരത്ത് (ക്ഷേത്ര ഭാഗത്ത് )ശ്രീരാമൻ ചെയ്തു എന്നുമാണ്.

ത്രിവേണി സംഗമം എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നു .ഇതിന് കാരണം ക്ഷേത്രത്തിന് അല്പ്പം കിഴക്കുമാറി പുഴ മൂന്ന് ഭാഗമായി തിരിഞ്ഞ് ക്ഷേത്രഭാഗത്ത് വന്ന് സന്ധിക്കുന്നതായി കാണുന്നു .അതുകൊണ്ടാണ് ആലുവ മണപ്പുറത്ത് മഹാദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ബലികർമ്മങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം വന്നത് .തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലുള്ളതാണ് ഈ ക്ഷേത്രം...!

ഓം നമഃ ശിവായ

മന്ത്രങ്ങളുടെ പുരുഷസ്ത്രീഭേദങ്ങൾ

മന്ത്രങ്ങളെ പുരുഷമന്ത്രങ്ങളെന്നും സ്ത്രീമന്ത്രങ്ങളെന്നും രണ്ടായി തരം തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവസാനത്തിൽ ഫട്, വഷട്, എന്ന് അവസാനിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ പുരുഷമന്ത്രങ്ങൾ, അവസാനത്തിൽ വൗഷട്, സ്വാഹാ, എന്ന് വരുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ സ്ത്രീമന്ത്രങ്ങൾ.

മന്ത്രഭേദങ്ങൾ

മന്ത്രത്തിലുള്ള അക്ഷരസംഖ്യ, പുരുഷ്വത്വ സ്ത്രീത്വങ്ങൾ, കൂടം - അകൂടം, ഇവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മന്ത്രങ്ങൾക്ക് പല ഭേദങ്ങൾ ഉണ്ട്.

1. പിണ്ഡം :- ഒരു അക്ഷരമുള്ള മന്ത്രം

2. കർത്തരി :- രണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം

3. ബീജം :- മൂന്നോ അതിൽ കൂടുതലോ അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം.

4. മന്ത്രം :- 10 അക്ഷരങ്ങൾ മുതൽ 20 അക്ഷരങ്ങൾവരെയുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ.

5. മാലാ :- 20 അക്ഷരങ്ങളിൽ കൂടുതലുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ.

6. കൂടമന്ത്രങ്ങൾ :- അനേകം സംയുക്താക്ഷരങ്ങൾ ചേർന്നുവരുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ.

7. അകൂടമന്ത്രങ്ങൾ :- അക്ഷരങ്ങൾ സാധാരണരീതിയിൽ കാണുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ.

ബഹുവർണ്ണാസ്തു യേ മന്ത്രാഃമാലാമന്ത്രാസ്തു തേ സ്മൃതാഃ
നവാക്ഷരാന്താ യേ മന്ത്രാഃ ബീജസംജ്ഞാഃ പ്രകീർത്തിതാഃ
പുനർവിംശതിവർണ്ണാന്താ മന്ത്രാ മന്ത്രാസ്തഥോദിതാഃ
തതോധികാക്ഷരാ മന്ത്രാ മാലാമന്ത്രാ ഇതി സ്മൃതാഃ

മന്ത്രസാധന (മന്ത്രജപം) ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള മുഹൂർത്തങ്ങൾ

സാധകന് യോജിച്ച ദേവത, മന്ത്രം ഇവ നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മന്ത്രസാധന തുടങ്ങാൻ അനുകൂലമായ സമയം നോക്കണം, ഇതിന് അനുകൂലമായ മാസം, പക്ഷം, തിഥി, വാരം, നക്ഷത്രം, യോഗം, കരണം, ലഗ്നരാശി എന്നിവ തെരഞ്ഞെടുക്കണം.

അനുകൂലമാസങ്ങൾ :- വൈശാഖം (ഇടവം), ശ്രാവണം (ചിങ്ങം), അശ്വിനം (തുലാം), കാർത്തികം (വൃശ്ചികം), മാർഗശീർഷം (ധനു), മാഘം (കുംഭം), ഫാൽഗുനം (മീനം), ശ്രീകൃഷ്ണനെ സംബന്ധിച്ച മന്ത്രങ്ങൾക്ക് ചൈത്രമാസം (മേടം) നല്ലതാണ്, ലക്ഷ്മീമന്ത്രത്തിന് കർക്കിടകമാസം നല്ലതാണ്. അധിമാസങ്ങളിൽ മന്ത്രസാധന തുടങ്ങരുത്.

അനുകൂലപക്ഷങ്ങൾ :- മന്ത്രോപദേശം ശുക്ലപക്ഷത്തിലും കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലും സ്വീകരിക്കാം. പക്ഷേ മന്ത്രജപം തുടങ്ങുന്നത് ശുക്ലപക്ഷത്തിലേ ആകാവൂ. മോക്ഷപ്രധാനങ്ങളായ മന്ത്രങ്ങളുടെ ജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് കൃഷ്ണപക്ഷവും മറ്റ് മന്ത്രങ്ങളുടെ ജപത്തിന് ശുക്ലപക്ഷവുമാണ് നല്ലത്.

അനുകൂലതിഥികൾ :- മന്ത്രജപം തുടങ്ങാൻ ദ്വിതീയ, തൃതീയ, പഞ്ചമി, സപ്തമി, ദശമി, ഏകാദശി, ദ്വാദശി പൗർണ്ണമി, എന്നീ തിഥികൾ നല്ലതാണ്. ചതുർത്ഥി, അഷ്ടമി, നവമി, ചതുർദശി, എന്നീ തിഥികൾ മന്ത്രജപം തുടങ്ങാൻ വർജ്ജിക്കണം. അക്ഷയതൃതീയ, നാഗപഞ്ചമി, ശ്രീകൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമി, അമാവാസ്യ എന്നിവ മന്ത്രജപം തുടങ്ങുന്നതിന് സ്വീകരിക്കാം.

അനുകൂലവാരങ്ങൾ :- തിങ്കൾ, ബുധൻ, വ്യാഴം, വെള്ളി, എന്നീ ദിവസങ്ങൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിയ്ക്കുന്നതിന് ശുഭമാണ്. ഞായർ, ചൊവ്വ, ശനി എന്നിവ വർജ്ജിക്കണം. 

അനുകൂലനക്ഷത്രങ്ങൾ :- അശ്വതി, രോഹിണി, മകയിരം, പുണർതം, പൂയം, മകം, ചോതി, അനിഴം, മൂലം, ഉത്രാടം, ചതയം, ഉത്രട്ടാതി, രേവതി എന്നീ നക്ഷത്രങ്ങൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് ഉത്തമമാണ്.

അനുകൂലനിത്യയോഗങ്ങൾ :- 27 നിത്യയോഗങ്ങളിൽ പ്രീതി, ആയുഷ്മാൻ, സൗഭാഗ്യം, ശോഭനം, ധൃതി, വൃദ്ധി, സുക്കർമ്മ, സാധ്യ, ഹർഷണ, വരീയാൻ, ശിവ, സിദ്ധി, ഇന്ദ്ര എന്നീ നിത്യയോഗങ്ങൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് അനുകൂലങ്ങളാണ്.

അനുകൂലകരണങ്ങൾ :- ബവം (സിംഹം), ബാലവം (പുലി), കൗലവം (പന്നി), തൈതിലം (കഴുത), വണിജ (പശു) എന്നീ കരണങ്ങൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് അനുകൂലമാണ്.

അനുകൂല ലഗ്നരാശികൾ :- ഇടവം, ചിങ്ങം, കന്നി, മീനം എന്നീ രാശികൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് അനുകൂലമാണ്. വിഷ്ണുമന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് മേടം, വൃശ്ചികം, ചിങ്ങം, കുംഭം എന്നീ രാശികൾ നല്ലതാണ്. ശക്തിമന്ത്രങ്ങൾക്ക് മിഥുനം, കന്നി, ധനു, മീനം എന്നീ രാശികൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് നല്ലതാണ്. ശിവ മന്ത്രങ്ങൾക്ക് മേടം, കർക്കിടകം, തുലാം, മകരം എന്നീ രാശികൾ മന്ത്രജപം ആരംഭിക്കുന്നതിന് ഉത്തമമാണ്.

മന്ത്രമഹാവിദ്യകൾ

മന്ത്രവിദ്യകളെ " കാളി കുലം, ശ്രീകുലം " എന്ന് രണ്ട് വിഭാഗമായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

1). കാളി
2). താര
3). ഷോഡശി
4). ഭുവനേശ്വരി
5). ധൂമാവതി
6). ഛിന്നമസ്ത
7). ത്രിപുരഭൈരവി
8). ബഗല
9). മാതംഗി
10). കമല

കാളികുലത്തിൽ രക്തകാളി, മഹിഷമർദ്ദിനി, ത്രിപുരാ, ദുർഗ്ഗ, പ്രത്യംഗിരാ എന്നീ അഞ്ച് വിഭാഗങ്ങൾ കൂടി ഉൾപ്പെടുന്നു. 

ശ്രീകുലത്തിൽ ത്രിപുരസുന്ദരി, ത്രിപുരഭൈരവി, ബഗളാ, കമലാ, ധൂമാവതി, മാതംഗി, ബാലാ, സ്വപ്നാവതി, മധുമതി എന്നിവർ ഉൾപ്പെടുന്നു. 

ഇതുപോലെ തന്നെ ശീഘ്രഫലം നൽകുന്ന ഉപാസ്യ ദേവതകളാണ്, മഹാഭൈരവൻ, ചണ്ഡേശ്വരൻ, ശൂലപാണി, വടുകഭൈരവൻ, നരസിംഹം, രാമൻ, കൃഷ്ണൻ, മാർത്താണ്ഡഭൈരവൻ, വേതാളം, ഗണപതി, ഉച്ഛിഷ്ടഗണപതി, ശ്മശാനഭൈരവി, ഉന്മുഖി, ചണ്ഡികാ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി മുതലായവർ.

ശാക്തേയവും ഗുളികനും

മലബാറിൽ മാത്രം പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഉപഗ്രഹകാരകനായ ദേവനാണ് ഗുളികൻ. ജ്യോതിഷത്തിൽ പറയപ്പെടുന്ന അതേ ഗുളികൻ തന്നെയാണിത്. ഗുളികന്റെ ആരാധന ശാക്തേയ സമ്പ്രദായത്തിൽ പെട്ടതല്ല. എങ്കിലും മിക്കവാറും ശാക്തേയപൂജ നടക്കുന്ന ഇടങ്ങളിൽ വാസ്തുവിന്റെ സംരക്ഷകനായി ഗുളികനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു കാണുന്നുണ്ട്. ശാക്തേയപൂജയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന നിവേദ്യത്തിന്റെ ഒരംശം ഗുളികന് വേണ്ടിയും മാറ്റിവയ്ക്കാറുണ്ട്. കുട്ടിച്ചാത്തൻ തുടങ്ങിയ മറ്റുഭൂതദൈവങ്ങളേയും ഇങ്ങനെ ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉപചരിക്കാറുണ്ട്.

ശാക്തേയവും കളരിയും

ശ്രീപരശുരാമൻ കേരളം സൃഷ്ടിച്ചു മലയോരങ്ങളിൽ കുറെ ശാസ്ത്രൃക്ഷേത്രങ്ങളും ഇടനാടുകളിൽ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളും തീരദേശങ്ങളിൽ ദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചുവെന്നാണല്ലോ ഐതിഹ്യം. ഇവ കൂടാതെ നാൽപത്തിനാല് കളരികളും സ്ഥാപിച്ചതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. കളരിയുടെ അധിദേവത ശ്രീ ഭദ്രകാളിയാണ്. കളരിയിലെ ഗുരു - ഗണപതി സങ്കൽപങ്ങളും കന്നിമൂലയിലെ പൂത്തറയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഒമ്പതു തട്ടുകളോടുകൂടിയ പൂത്തറ നവാവരണങ്ങളോടുകൂടിയ ശ്രീചക്രത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു. വാസ്തുപുരുഷന്റെ മൂലാധാരസ്ഥാനമത്രെ കന്നിമൂല. ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്നെ കന്നിമൂലയിൽ ഗണപതിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് മൂലാധാരാസ്ഥിതനായ ഗണനായകൻ എന്ന സങ്കൽപത്തിലാണ്. ഇവിടെ കന്നിമൂലയിലെ പൂത്തറയിൽ ശ്രീഭദ്രകാളി അധിവസിക്കുന്നതായി സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് മൂലാധാരസ്ഥിതമായ ജീവശക്തി അഥവാ കുണ്ഡലിനിശക്തിതന്നെ. ഉണർന്നുവരുന്ന കുണ്ഡലിനിയുടെ ഉപാസനയത്രെ. അതിനാൽ ശാക്തേയവും കളരിയും തമ്മിൽ ബന്ധമുള്ളതായി കാണുന്നു. തന്നെയുമല്ല ശാക്തേയ സമ്പ്രദായക്കാരാണ് മിക്കവാറും കളരികളിലെ പൂജാദികർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു പോന്നിരുന്നതും പണ്ടുകാലത്തെ ശാക്തേയ ഗുരുക്കന്മാർ തന്നെ വളരെ വലിയെ കളരി അഭ്യാസികളായിരുന്നെന്നും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ആയോധനകല (ധനുർവേദം) യോഗശാസ്ത്രം, ആയുർവേദം, തന്ത്രശാസ്ത്രം എന്നീ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ സമ്മിളിത രൂപമാണ് കളരികൾ. ധനുർവേദത്തിലെ അസ്ത്രമന്ത്രങ്ങളും, യോഗശാസ്ത്രത്തിലെ ആസന്ന പ്രാണായാമാദികളും ആയുർവേദതത്വങ്ങളും തന്ത്രശാസ്ത്രാധിഷ്ടിതമായ ശാക്തേയത്തിലും കാണാവുന്നതാണ്. 

ആയില്യവും നാഗമരവും (നാങ്ക്)


സർപ്പങ്ങളുടെ പൂവെന്നാണ് നാഗമരപ്പൂവിനെ വിളിക്കുന്നത്. ഈ മരത്തിൽ നിന്നുതന്നെ പാമ്പിൻവിഷത്തിനുള്ള പ്രതിവിധിയും ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. നാഗമരത്തെ നാങ്ക് എന്നും അറിയപ്പെടും.

" രൗദ്രശ്ചപലോ വാഗ്‌മീ ഗണേശ്വരോ ജ്ഞാനവാൻ ശഠോ ധൂർത്ത ബഹ്വായാസോ ധനവാൻ കൃതഘ്ന ആശ്ലേഷഭേ വിനീതശ്ച "

രൗദ്രസ്വഭാവവും ചപലതയും വാക്സാമർഥ്യവും ഉള്ളവനായും സംഘത്തിന്റെയും സമുദായത്തിന്റെയും നായകനായും ജ്ഞാനിയായും ശഠനായും വിടവൃത്തിയുള്ളവനായും ഉപകാരസ്മരണയില്ലാത്തവനായും ഭവിക്കും. സർപ്പസംബന്ധമായ കർമ്മങ്ങൾ, വിഷസംബന്ധമായ കാര്യങ്ങൾ, കപടപ്രവൃത്തികൾ, സാഹസപ്രവൃത്തികൾ എന്നിവ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ദിവസമായിട്ടും ആയില്യത്തെ എടുക്കണം. ഈ നക്ഷത്രത്തിന്റെ മൃഗം കരിമ്പൂച്ചയാണ്.

വരാഹമിഹിരാചാര്യരുടെ ഹോരാശാസ്ത്രത്തിൽ

" ശംസർവദക്ഷപാപാഃ കൃതഘ്ന ധൂർത്തശ്ച ഭൗജംഗേ " എന്ന് ആയില്യംകാരെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്.

ആയില്യം നക്ഷത്രം സർപ്പപ്രധാനമാണ്. നാഗമരവും സർപ്പപ്രധാനമാണ്. ദാമ്പത്യസുഖം കുറഞ്ഞവരായിട്ടാണ് ആയില്യക്കാരെ കാണുന്നത്.

ഒരേ സമയം സ്നേഹിക്കയും വെറുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് ആയില്യം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചവർ. ഏത് സാഹചര്യത്തിലും വൃത്തിയായി നടക്കാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നവർ. നിഗൂഢമായ ഒരു പരിവേഷം ആയില്യം നക്ഷത്രക്കാർക്ക് ചുറ്റും ചാർത്തപ്പെടും.

(മെസുവ ഫെറിയ, ലിൻ. (ഗട്ടിഫെറേ ക്ലൂസിയേസി), മെസുവ നഗസേറിയം (ബർമ്. എഫ്.) കോസ്റ്റർമാൻസ്.

സംസ്കൃതം :- നാഗ.
ഹിന്ദി :- നാഗകേസർ
ബംഗാളി :- നാഗേശ്വര
മറാഠി :- നാഗചമ്പ
തമിഴ് :- നാകു
കന്നഡ :- നാഗകേസർ
തെലുങ്ക് :- നാഗചമ്പകമു
ഇംഗ്ലീഷ് :- Messua Tree, Iron Wood.

ഉഷ്ണമേഖലാവനങ്ങളിൽ വളരുന്ന വലിയ മരം. മഞ്ഞക്കറയുണ്ട്. തൊലി പൊഴിക്കുന്ന സ്വഭാവമുണ്ട്. നാങ്കിൽ മെസ്സുവ കൊറൊമാൻ ഡലിന എന്ന മണിനാങ്കും, ഇലകൾക്ക് തീരെ വീതി കുറഞ്ഞ്, വലിയ പൂവുള്ള നല്ല പൊക്കം വെക്കുന്ന ഇനത്തിന് നീർനാങ്ക് മെസുവ സ്വീഷിയോസ എന്നും അറിയുന്നു. ഫെബ്രുവരി മുതൽ ജൂൺ വരെയാണ് ചുരുളിയുടെ വസന്തം. വെള്ള നിറത്തിലുള്ള പൂക്കളാണ്. കായയ്ക്ക് അണ്ഡാകൃതിയാണ്. ഒരു കയ്യിൽ 4 വിത്തുകൾ വരെ ഉണ്ടാകാം. നിത്യഹരിതവനങ്ങളിലെ തണൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വലിയ മരമാണ് നാങ്ക്. ശൈത്യവും തീയ്യും സഹിക്കില്ല. കോപ്പിസ് ചെയ്യാറില്ല. നല്ല നീർവലിവുള്ള അലുവിയൽ മണ്ണിലും ചുവന്ന ലോമിലും നന്നായി വളരും. കളിമണ്ണിൽ വളരുകയില്ല.

വിത്തിന് ജീവനക്ഷമത വളരെ കുറവാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നാണ്ടിൽ തന്നെ ഉപയോഗിക്കണം. ഒരു കിലോ വിത്തിൽ മുന്നൂറോളം എണ്ണം കാണും. വിത്ത് മുളയ്ക്കാൻ ഒരാഴ്ച മുതൽ എട്ട് ആഴ്ച വരെ വേണ്ടിവരും. മന്ദവളർച്ചയുള്ള സസ്യമാണ്. നൂറുകൊല്ലം കൊണ്ട് മാത്രമേ 80 സെന്റിമീറ്റർ ചുറ്റളവുള്ള തടി കിട്ടുകയുള്ളു.

തടിക്ക് നല്ല ബലവും ഉറപ്പും ഉണ്ട്. തടിയുടെ വെള്ളയ്ക്ക് വെണ്ണയുടെ നിറമാണ്. കാതലിന് തവിട്ടുനിറവും, തടികളിൽ പണിയാൻ പ്രയാസമാണ്. അതുകൊണ്ട് തവിട്ടുനിറവും. തടികളിൽ പണിയാൻ പ്രയാസമാണ്. അതുകൊണ്ട് ചുരുക്കമായേ വീട് നിർമാണത്തിന് ഉപയോഗിക്കാറുള്ളു. എന്നാൽ പാലം, റെയിൽവേ സ്ലീപ്പറുകൾ മുതലായവയ്ക്ക് ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.

നാങ്കിൻ പൂവും കായും തൊലിയും ഔഷധമൂല്യമുള്ളവയാണ്. കഫപിത്തഹരമാണ്. വിത്ത് വേദനാഹാരിയാണ്. തടിയുടെ തൊലിക്ക് ലൈംഗികശേഷി വർധിപ്പിക്കാൻ പറ്റും. വിഷഹരവുമാണ് നാങ്ക് തൊലി. കാലിലുണ്ടാകുന്ന നീറ്റലിന് പൂക്കളരച്ച് വെണ്ണ ചേർത്ത് പുരട്ടിയാൽ ആശ്വാസം കിട്ടും.

പൂയവും അരയാലും


ആരായാലിനെപ്പറ്റി വൃക്ഷായുർവേദത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

" ദശകൂപസമോ വാപീ, ദശവാപിസമോ ഹൃദഃ
ദശഹൃദസമോ പുത്ര, ദശപുത്ര സമോ ദ്രുമഃ "

ദ്രുമം അഥവാ അരയാൽ പത്ത് പുത്രന് തുല്യം. ആൽ ഒരു മനുഷ്യന് ഗുണവും ശക്തിയും സൗഖ്യവും തുണയും നൽകുന്നു എന്നാണ് സങ്കല്പം. രാവിലെ 5 നും 6 നും ഇടയിൽ വളരെ കൂടുതൽ ഓക്സിജൻ ഇതു പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.  എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. അരയാൽ അഥവാ അരചാൽ ആണ് വൃക്ഷങ്ങളുടെ രാജാവ്. ഈ വൃക്ഷത്തിന് കീഴെയിരുന്നപ്പോഴാണ് സിദ്ധാർത്ഥൻ ഗൗതമബുദ്ധനായി മാറിയത്. ആധ്യാത്മികമായതും മനഃസൗഖ്യം നൽകുന്നതുമായ ശക്തമായ ഊർജ്ജം ഈ വൃക്ഷം നൽകുന്നു എന്നത് നിസ്സംശയം പറയാം. വാസ്തു ശാസ്ത്രപരമായി സ്ഥലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ആണിതിന് സ്ഥാനം. ഇടിമിന്നലിൽ നിന്നും സമീപഗ്രാമത്തെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ള വൃക്ഷം കൂടിയാണ് അരയാൽ. അരയാൽ പ്രദക്ഷിണം നടത്തുന്നത് കുട്ടികളുണ്ടാവാത്ത ദമ്പതികൾക്ക് മക്കളുണ്ടാവാൻ സഹായിക്കുന്നു. അതിശക്തമായ പ്രാണോർജ്ജം മനുഷ്യനിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നതിനാലാണിത് സംഭവിക്കുന്നത്.

" പ്രീതഃ ക്രോധീ മതിമാൻ
ധൃഷ്ടോ വാഗ്‌മീ ഹ്യനേകശാസ്ത്രജ്ഞഃ
ബന്ധൂനാമുപകാരീ
പ്രാജ്ഞോ ധനവാൻ സ്വതന്ത്രകഃ പുഷ്യേ "

പൂയം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ സന്തോഷവും കോപവും ഉള്ളവനായും ബുദ്ധിമാനായും ലജ്ജയില്ലാത്തവനായും വാക് സാമർത്ഥ്യം ഉള്ളവനായും ശാസ്ത്രജ്ഞാനം ഉള്ളവനായും ബന്ധുക്കൾക്ക് ഉപകാരത്തെ ചെയ്യുന്നവനായും വിദ്വാനായും ധനവാനായും ഭവിക്കും എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം. എങ്ങനെയാണെങ്കിലും അരയാൽ ഒരു കുട പോലെ താഴെ നിൽക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ കുടുംബാംഗങ്ങളെ പൂയം നക്ഷത്രക്കാർ സംരക്ഷിക്കും. എല്ലാ മംഗളകർമ്മങ്ങൾക്കും ചേർന്ന നക്ഷത്രമാണ് പൂയം.

വരാഹമിഹിരാചാര്യരുടെ ഹോരാശാസ്ത്രത്തിൽ 

" ശാന്താത്മാ സുഭഗഃ പണ്ഡിതോ ധനീ ധർമ്മസംശ്രിതഃ പുഷ്യേ " 

എന്ന് പൂയക്കാരെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്.

അനുഭവാർദ്രമായ അറിവുള്ളവരാണ് പൂയം നക്ഷത്രക്കാർ. വ്യക്തിപ്രഭാവത്തിലൂടെ അന്യരുടെ വേദനയ്ക്ക് സാന്ത്വനമാകുന്ന പ്രകൃതവും ഇവരുടെ പ്രത്യേകതയത്രെ. അതിരുകളില്ലാത്ത കുടുംബസ്നേഹവും സ്വയംസഹനത്തിലൂടെ സ്നേഹസമാശ്വാസം പകരുന്ന സ്വഭാവവും ഇവരിൽ കാണാം. പൊതുവേ ദൈവഭക്തിയുള്ളവരാണ് പൂയ്യക്കാർ.

(ഫൈക്കസ് റിലിജിയോസ, ലിൻ, കുടുംബം :- മൊറേസി)

സംസ്കൃതം :- അശ്വത്ഥാ, പിപ്പല, ക്ഷീരവൃക്ഷ, ചലപത്രാ, ബോധിദ്രൂമ, കേശവാലയ.
ഹിന്ദി :- പീപ്പൽ, പിപർ
ബംഗാളി :- പിപൽ, അശ്വത്ഥ.
മറാഠി :- പിപൽ
തമിഴ് :- അരശു
കന്നഡ :- അശ്വത്ഥ
തെലുങ്ക് :- അശ്വത്ഥമു
ഇംഗ്ലീഷ് :- Sacred Fig.

വൃക്ഷങ്ങളുടെ രാജാവാണ് അരയാൽ. വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഞാൻ അരയാലാണെന്ന് ഭഗവദ്ഗീതയിൽ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറയുന്നു. താഴോട്ടു പൊട്ടിവീഴുന്ന മിന്നൽപ്പിണരുകളെ സ്വയം ദഹിക്കാതെ തായ്ത്തടിയിലൂടെ ഭൂമിയിലെത്തിക്കാനുള്ള വിശേഷശക്തി അരയാലിനുണ്ടെന്നാണ് വിശ്വാസം. വീടിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് അരയാൽ നല്ലതാണ്.

ഇല നല്ല ആനത്തീറ്റയാണ്. അണ്ഡാകൃതിയുള്ള ഇലയുടെ അറ്റം വാലുപോലെ നീണ്ടിരിക്കും. ഇലയിൽ ധാരാളം കാത്സ്യമുണ്ട്. ചീഞ്ഞഴുകാൻ താമസമുള്ളതുകൊണ്ട് പച്ചില വളമായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല. കായയിൽ 34.9% കാർബോഹൈഡ്രേറ്റും 0.69% ഫോസ്ഫറസ്സുമുണ്ട്.

വലിയ നിത്യഹരിതമരമാണ്. ശാഖകളെല്ലാം ഒന്നിച്ച് തളിർക്കുന്നു. അപ്പോൾ മൂത്ത ഇലകൾ കൊഴിയും. തളിരിലകൾക്ക് മാംസത്തിന്റെ നിറമാണ്. വരൾച്ചയും ശൈത്യവും സഹിക്കും. ഇലകൾ മിക്കപ്പോഴും ആടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഒരേ പൂങ്കുലയിൽ തന്നെ ആൺപൂക്കളും പെൺപൂക്കളും ഗാൾപൂക്കളും (വന്ധ്യപെൺപൂക്കൾ) ഉണ്ടാകുന്നു. ആൺപൂക്കൾ ചെറുതാണ്.

തടി ഒരുവിധം കടുപ്പമുള്ളതാണ്. പാക്കിംഗ് പെട്ടി, വിറക്, കരി മുതലായവയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇലയും തൊലിയും ഔഷധമാണ്. തൊലിയിട്ട് തിളപ്പിച്ച് വെള്ളമൊഴിച്ചാൽ ഉഷ്ണപ്പുണ്ണ് ശമിക്കും. തൈരോ വെണ്ണയോ അരയാലിന്റെ ഇലയിലെടുത്ത് തിളപ്പിച്ചാറ്റി ചെവിലൊഴിച്ചാൽ ചെവിക്കുത്ത് കുറയും. കഫപിത്തഹരമാണ്. അരയാൽ തൊലിയും ഇലകളും പൂക്കളും പൂമൊട്ടും കായും നല്ലതാണ്. വാതത്തിന് ഒറ്റമൂലിയായി ചരകൻ അരയാലിനെയാണ് കണ്ടത്. വ്രണങ്ങൾ ഉണക്കുന്നതിനും ത്വക്കിന് സ്നിഗ്ദ്ധത വരുത്തുന്നതിനും സ്ത്രീകളിലെ വെള്ളപോക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനും അരയാലിന് സിദ്ധിയുണ്ട്. ശീതകാരിയും ലൈംഗികശേഷി വർധിപ്പിക്കാനും കഴിവുണ്ട്. രക്തശുദ്ധിക്ക് അത്യുത്തമമാണ്. അരയാൽമൊട്ട് അരച്ച് പുരട്ടിയാൽ തൊലിയുടെ നിറം തിരികെ ലഭിക്കുന്നതാണ്.

പുണർതവും മുളയും


മുളയുടെ അകം പൊള്ളയാണ്. അത് കടുപ്പമില്ലാത്തതാണ്. അത് കാറ്റിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ചാഞ്ചാടും. മുളയിൽ നിന്ന് പ്രത്യേക നാദം പുറപ്പെടാറുണ്ട്. മുളയുടെ ചലനം സംഗീതം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. പുണർതം നക്ഷത്രക്കാർ പൊതുവേ 'ഗീതപ്രിയോ നൃത്തവിദ് " ആണ്. മുളയും അതുപോലെത്തന്നെയാണ്.

" ദാന്തസഖീ സുശീലോ
ദുർമേധാ രോഗഭാക് പിപാസുംശ്ച
അല്പേന ചാ സന്തുഷ്ടഃ
പുനർവസൗ ജായതേ മനുജഃ "

പുണർതം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ ദാനം ചെയ്യുന്നവനായും സുഖിയായും സൗശീല്യമുളളവനായും വിഷാദമുളളവനായും രോഗിയായും പിപാസ ഏറിയിരിക്കുന്നവനായും അല്പം കൊണ്ട് സന്തുഷ്ടനായും വ്രതാനുഷ്ഠാനമുള്ളവനായും ഭവിക്കും എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം. ശാന്തികർമ്മം, പുണ്യകർമ്മം, വ്രതങ്ങൾ, കൃഷി, വിദ്യാരംഭം, പ്രതിഷ്ഠ ഇവയൊക്കെ ചേരുന്ന നാളാണ് പുണർതം. ആർക്കും ശല്യമില്ലാത്തതും എന്നാൽ ഏത് സാധാരണക്കാരനും പ്രാപ്യനും ഉപകാരം നൽകുന്നവരുമായ പുണർതം നക്ഷത്രക്കാർ മുളയെപ്പോലെ തന്നെയുള്ളവരാണ്. ശ്രീരാമൻ പുണർതം നക്ഷത്രക്കാരനാണ്. 

പുണർതം നക്ഷത്രക്കാർ ഏവർക്കും പ്രിയങ്കരരായിരിക്കും. നേതൃപാടവം ഉണ്ടാകും. ധാരാളം സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടാകും. സ്ഥിരോത്സാഹികളും വിജയതൃഷ്ണയുള്ളവരുമായിരിക്കും.

(ബാംബൂസ ബാംബോസ് (ലിൻ) വൂസ്, ബാംബൂസ അരൻഡി നേസിയ വിൽസ്, ബാംബൂസ സ്പൈനോസ റോക്സ്, കുടുംബം: ഗ്രാമിനേ; ബാംബൂസേസി)

സംസ്കൃതം :- ശംശ, വംശലേഖന, വംശവിദള, വംശാലേഖാ, വേണു.
ഹിന്ദി :- ബൻസ് തബസീർ.
ബംഗാളി :- ബോംശ, ബൻസ്.
തമിഴ്‍ :- മൂൻഗിൽ, മംഗൽ, മൂഗിളുപ്പ്
കന്നഡ :- തവക്ഷീരി
തെലുങ്ക് :- ബോംഗ, മുള്ളവെടുരു.
ഇംഗ്ലീഷ് :- ബാംബൂ.

1000 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള മലകളിലെ നനവുള്ള ഭൂമിയാണ് അനുയോജ്യം. കേരളത്തിലെ അർധഹരിത വനങ്ങളും ഇലപൊഴിക്കുന്ന ഈർപ്പവനങ്ങളും മുളങ്കാടുകൾ കൂടിയാണ്. നനവാർന്ന നിത്യഹരിതവനങ്ങളിൽ മുള ഇല്ല.

മുള ഏതാണ്ട് 12 മീറ്റർ മുതൽ 30 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ കൂട്ടംകൂട്ടമായി വളരുന്നു. കാണ്ഡം സിലിണ്ടർ രൂപത്തിൽ അനേകം പർവ്വസന്ധികളോട് (മുട്ടുകൾ) കൂടിയതും അകം പൊള്ളയായതും 2040 സെന്റി മീറ്റർ വ്യാസമുള്ളതും മഞ്ഞയും പച്ചയും കലർന്ന നിറത്തോടുകൂടിയതും പൊട്ടിച്ചാൽ നെടുകെ ശബ്ദത്തോടെ അനായാസം പിളരുന്നതുമാണ്. ആയുസ്സിൽ ഒരിക്കലേ പുഷ്‌പിക്കൂ. പൂവ് ചെറുതാണ്. ഇളംപച്ച നിറം. പൂവ് വിടരാറാകുമ്പോൾ ഈർപ്പം വലിച്ചെടുത്ത് വീർക്കും. കായ് നെന്മണി പോലുള്ള കാരിയോപ് സീഡാണ്. മുള പ്രകാശാർത്ഥിയാണ്. ചെറിയ തീയും തുഷാരവും സഹിക്കും. ഒരു പ്രദേശത്തുള്ള എല്ലാ മുളകളും ഒന്നിച്ച് പൂക്കും. വിത്തുവിളഞ്ഞാൽ എല്ലാം കടയോടെ നശിക്കും. മുള പൂക്കുന്നതിന്റെ രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് മൂലകാണ്ഡത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നിലയ്ക്കും. ഇക്കാലത്ത് ആണ്ടാൻ (പുതിയ മുള) ഉണ്ടാവുകയില്ല. അതുപോലെ പൂക്കാറായ മുളയിൽ സിലിക്കയുടെ അംശം കുറവും അന്നജത്തിന്റെ അംശം കൂടുതലുമായിരിക്കും.

മുളവിത്തിന് പറയത്തക്ക ജീവനക്ഷമതയില്ല. കാൽസിയം ക്ലോറൈഡ് കലർത്തിയാൽ ഒരു വർഷം വരെ സൂക്ഷിക്കാം. പറിച്ചുനടുന്ന പുതിയ മുളയും തായ്കമ്പോടൊപ്പം പൂത്ത് നശിക്കുമെന്നതും മുളയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. മുളയുടെ അരിയും ആണ്ടാനും കൂമ്പും ഭോജ്യവസ്തുക്കളാണ്. ആണ്ടാനും കൂമ്പും കറിവെക്കാം. പച്ചയ്ക്ക് തിന്നാൽ പാടില്ല. വിഷമുണ്ട്. മുളയരി ചോറുണ്ടാക്കാൻ കൊള്ളാം.

ചില മുളകളുടെ അകത്ത് ഒരു തരം വെളുത്ത സാധനം ഊറി കട്ട പിടിച്ചുണ്ടാകുന്നു. ഇത് മുളനൂറ്, മുളവെണ്ണ എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. വംഗരോചന (Bamboo Manna) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇതിന് ക്ഷീരി, തവക്ഷീരി, തുഗ, ശുഗക്ഷീരി, വംശി, ശുഭാ എന്നീ പേരുകളും ഉണ്ട്. ഇതിൽ 90% സിലിസിക് അമ്ലം ഉണ്ട്. ബാക്കി 10% പൊട്ടാഷ്, ചുണ്ണാമ്പ്, അലുമിനിയം ഇരുമ്പ് ഇവയാണ്.

മുളയുടെ തളിരുശാഖ അരച്ചിട്ടാലും ഉണക്കിപ്പൊടിച്ച് വിതറിയാലും വ്രണം ശുദ്ധമാകുകയും എളുപ്പത്തിൽ ഉണങ്ങുകയും ചെയ്യും. കുരുന്നിലയും കുരുന്നുമൊട്ടും വിധിപ്രകാരം കഷായം വെച്ച് കുടിച്ചാൽ ആർത്തവം ക്രമപ്പെടും.

തിരുവാതിരയും കരിമരവും


" ഗർവീ ശഠഃ കൃതഘ്നോ ഹിംസ്ര: പാപ: ചരസ്വഭാക് ചപല
അല്പസുതശ്ചിര ജീവി രാജദ്രവ്യാന്ന്വിതശ്ച രൗദ്രർഷേ "

തിരുവാതിര നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ ഗർവിഷ്ഠനായും കടുംപിടുത്തമുള്ളവനും ഉപകാരസ്മരണ കുറഞ്ഞവനായും ഹിംസശീലമുള്ളവനായും എടുത്തുചാട്ടം ഉള്ളവനായും പുത്രന്മാർ കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനായും ദീർഘായുസ്സായും രാജദ്രവ്യം (സർക്കാർ ധനം) അനുഭവിക്കുന്നവനായും ഭവിക്കും എന്നാണ് ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം.

ഈടും ഉറപ്പും കരി പോലെ കറുത്ത നിറവുമുള്ള തടിയാണ് കരിമരം അഥവാ എബണി. കാഠിന്യവും ഗർവും ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെയും നക്ഷത്രത്തിന്റെയും പൊതുസ്വഭാവമായി പറയാം. ഈ നക്ഷത്രം  ഉച്ചാടനാദിഹോമങ്ങൾ, യുദ്ധം, ബന്ധനം, ശത്രുവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തുവാനുള്ള ഉദ്യമങ്ങൾ എന്നീ കർമ്മങ്ങൾക്കനുയോജ്യമാണ്. ഈ നക്ഷത്രക്കാരുടെ മൃഗം നായയാണ്. യുദ്ധം, ബന്ധനം, ശത്രുവിനെ പരാജയപ്പെടുത്തുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഇവയ്‌ക്കെല്ലാം തിരുവാതിര ചേരുന്ന നാളാണ്. ദുർവാശി, ദുരഭിമാനം, ഉപകാരസ്മരണക്കുറവ്, കുറ്റം പറയുന്ന ശീലം ഇതെല്ലാം കൊണ്ട് അർഹിച്ച കീർത്തി കിട്ടാതെ തിളങ്ങാതെ പോകുന്നവരാണീ നാളുകാർ.

വരാഹമിഹിരാചാര്യരുടെ ഹോരാശാസ്ത്രത്തിൽ 

" ശഠഗർവിതഃ കൃതഘ്നോ ഹിംസ്രഃ പാപശ്ച രൗദ്രർക്ഷേ " 

എന്ന് തിരുവാതിരയെപ്പറ്റി പറയുന്നു.

ഭഗവാൻ ശിവൻ ധനുമാസത്തിലെ തിരുവാതിര നക്ഷത്രത്തിലാണ് ജനിച്ചതെന്നാണ് പറയുന്നത്.

എവിടെയായാലും ഏത് സദസ്സിലും തന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിക്കുകയും സ്ഥാനം പിടിച്ച് വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രകൃതക്കാരാണ് തിരുവാതിരക്കാർ. അംഗീകാരം അടിസ്ഥാനസ്വഭാവമായും ദർശിക്കാം. വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും ദൃഢതയാർന്ന പെരുമാറ്റം ഇടപഴകിയാൽ അതീവഹൃദ്യമാക്കാനും ഇവർക്കാവും. അടുത്ത് ഇടപെട്ടാൽ മാത്രമേ ഇവരുടെ യഥാർത്ഥ പ്രകൃതം അറിയാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. കുടുംബജീവിതം അസ്വാസ്ഥ്യകരമായാലും മനഃശക്തികൊണ്ട് സുഖധാരണാവരണം തീർക്കാനും ഇവർക്ക് സാധിക്കും. മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഇവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ സ്വാധീനിക്കാറില്ല.

(ഡയോസ്പൈറോസ് എബണം - കോയ്നിഗ്, കുടുംബം :- എബണേസി)

ഇംഗ്ലീഷ് :- സിലോൺ എബണിട്രീ
തമിഴ് :- കരിമരം

ഇന്ത്യയിൽ ഡയോസ്പൈറോസ് എബണം, ഡയോസ്പൈറോസ് മെലനോക്സൈലോൺ റോക്സ് എന്നിവയുടെ തടി എബണി എന്നാണറിയുന്നത്. ഇവയിൽ ഡയോസ്പൈറോസ് മെലനോക് സൈലോണിന്റെ ഇലയാണ് ബീഡിയില.

കേരളത്തിലെ അർധഹരിത വനങ്ങളിൽ, അങ്ങിങ്ങു വളരുന്ന, സാന്ദ്രമായ താലപ്പോടുകൂടിയ ഇടത്തരം മരം. പത്രഫലകത്തിൽ ധാരാളം കറുത്ത കുത്തുകളുണ്ട്. വ്യക്തമായ പൂക്കാലമില്ല. ആൺപൂക്കൾ കൂട്ടമായും പെൺപൂക്കൾ ഒറ്റയായി വലുതായും ഉണ്ടാകുന്നു. തൈകൾ തണലിലേ വളരൂ. എന്നാൽ മരങ്ങൾക്ക് ശീർഷോപരി പ്രകാശം നല്ലതാണ്. നല്ല നീർവലിവുള്ള മണ്ണും കറുത്ത പരുത്തിമണ്ണും അലൂവിയൽ മണ്ണും ലോമും നല്ലതാണ്. ജീവിതകാലമത്രയും വളരെ പതുക്കെ വളരുന്ന സസ്യമാണ്. 70 സെന്റിമീറ്റർ വ്യാസമുള്ള തടി കിട്ടാൻ ഏകദേശം 200 വർഷം വേണമെന്നാണ് കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്.

ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ 300 മീറ്റർ അല്ലെങ്കിൽ  900 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ വളരുന്ന കരിന്താളി (ഡയോസ്പൈറൻ അസിമിലെസ് ബെഡ്ഡ്) കരിമരവുമായി വളരെ സാദൃശ്യമുള്ള മരമാണ്.

കലർപ്പില്ലാത്ത കടുംകറുപ്പ് നിറമുള്ള എബണിക്കാണ് എന്നും പ്രിയം. ഈടോ ഉറപ്പിലോ ഉപരി ഗുണം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നത് ഈ കറുപ്പ് നിറത്തിന്റെ കാഠിന്യം അനുസരിച്ചാണ്. കാതലിന്  ഈട്, ബലം, മിനുസം എന്നീ ഗുണങ്ങളുണ്ട്. വളരെ സാന്ദ്രത, ഭാരം കൂടിയ തടിയാണ്. കൗതുകവസ്തുക്കൾ, സംഗീതോപകരണങ്ങൾ മുതലായവ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇതിന്റെ കാതൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

പൂർവ്വകൗളം, ഉത്തരകൗളം

രഹസ്യസാധനയായ കൗളസമ്പ്രദായത്തിന്റെ സാമാജിക ധർമ്മമാണ് പൂർവ്വകൗളം എന്നത്. ഇത്രയും എഴുതപ്പെട്ടത് പൂർവ്വകൗളത്തെക്കുറിച്ചാണ്. വീടുകളിലും കാവുകളിലും സാമ്പ്രദായികമായി അനുഷ്ഠിച്ചുപോരുന്ന പൂജാക്രമം പൂർവ്വകൗളത്തിന്റേതാണ്. അത് ദക്ഷിണാചാരമോ വാമാചാരമോ ആവാം. ദക്ഷിണാചാരത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠവും രഹസ്യവുമാണ് വാമാചാരം എന്നത്. ഈ വാമാചാരം പരമരഹസ്യവും യോഗികൾക്കുപോലും അഗമ്യവുമാണെന്ന് തന്ത്രശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

ഈ പന്ഥാവ് മധ്യമധർമ്മമാണെങ്കിലും അത്ര സുഗമമാണെന്ന് ആരും വിചാരിക്കേണ്ടതില്ല. വാളിന്റെ മുനയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെയും വ്യാഘ്രത്തിന്റെ ചെവിപിടിക്കുന്നതുപോലെയും നാഗങ്ങളെ ആഭരണമാക്കുന്നതുപോലെയും അത്യന്തം വിഷമകരമായ ഒരു മാർഗ്ഗമാണിത്. ശരിയായ മനോനിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്തവർ വഴിപിഴച്ചുപോവാൻ വളരെയേറെ സാധ്യതയുണ്ട്. അതിനാൽ സാധകൻ മനോനിയന്ത്രണം നേടിയെടുത്ത് സമൂഹത്തിന് മാർഗ്ഗദർശിയായി ജീവിക്കുന്നവനായിരിക്കണം.

എന്നാൽ ഉത്തരകൗളം തികച്ചും വ്യക്തിനിഷ്ഠമായ സാധനാക്രമമാണ്. അവിടെ സാമാജിക ധർമ്മത്തിന് വലിയ പ്രസക്തിയൊന്നുമില്ല. കേവലാനുഭൂതിവിലാസത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്ന യോഗീശ്വരന്മാർക്ക് മാത്രം അനുഷ്ഠിക്കാവുന്നതുമാണ്. അതിനാൽ ഉത്തരകൗളം വളരെ രഹസ്യവും സാധാരണക്കാർക്ക് അപ്രാപ്യവുമാണ്. സാമാന്യമായി വീരഭാവം അതിക്രമിച്ചവരും ദിവ്യഭാവത്തിലിരിക്കുന്നവരുമായ യോഗീശ്വരന്മാരുടെ സാധനാജീവിതം കേവലം അനുഭൂതവിഷയകം മാത്രമാണ്. അതിനാൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് വാക്കുകൊണ്ട് വിവരിക്കുവാനോ മനസ്സുകൊണ്ട് സങ്കല്പിക്കുവാനോ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണിത്. കേവല ബ്രഹ്‌മാനുഭൂതിയിൽ ലയിച്ച അത്തരം യോഗീശ്വരന്മാർക്ക് പുണ്യപാപങ്ങളോ ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളോ വിധിനിഷേധങ്ങളോ ബാധകമല്ല. അതിനാൽ ഉത്തരകൗളത്തെക്കുറിച്ചും അതിലുപരിയായി അനുത്തരകൗളത്തെക്കുറിച്ചും ഇവിടെ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടില്ല. അത് പ്രസ്താവയോഗ്യവുമല്ല. കൗളധർമ്മം എന്നത് ഒരു സാധനാക്രമം മാത്രമാണെന്നും പൂർവ്വകൗളം അതിന്റെ വ്യാവഹാരികതല സ്പർശിയാണെന്നും മാത്രം മനസ്സിലാക്കുക. സാമാജിക ജീവിതം നയിക്കുന്ന സാധകന്മാർക്ക് പൂർവ്വകൗളം മാത്രമേ അനുഷ്ഠിയ്ക്കുവാൻ അധികാരമുള്ളൂ. അത്തരത്തിൽ പൂർവ്വകൗളസാധന ചെയ്ത് ഉത്തരോത്തരം മനോദാർഢ്യം കൈവരിച്ചവർക്കേ ഉത്തരകൗളത്തിലേയ്ക്ക് പ്രവേശിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ. കേവല ബ്രഹ്‌മാനുഭൂതി വിഷയകമായ ഈ പദത്തിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരാനാഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന സാധകന്മാർക്ക് എന്റെ ഈ വിവരണം പ്രചോദനമായിത്തീരണമെന്ന് ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി ജഗദംബികയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

ശിവം

ജന്തുബലിയെ ഇങ്ങനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?

ഭരണഘടന അനുശാസിയ്ക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഭക്ഷ്യയോഗ്യങ്ങളായ ജീവികൾ ഒരിയ്‌ക്കലും പൂർണ്ണായുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നില്ല. അവയെ ഭക്ഷണാർത്ഥികൾ കൊന്നു തിന്നുകതന്നെയാണ്. മാംസ ഭക്ഷണം നിയമപ്രകാരം നിരോധിക്കാത്ത കാലത്തോളം അതുസംഭവിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും. എന്നാൽ മാംസാർത്ഥികൾ തികച്ചും പൈശാചികമായ രീതിയിലാണ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്. ഭക്ഷണക്കൊതി മൂലം ജന്തുക്കളെ വധിക്കുന്നത് പൈശാചികമാണ്. സദ്യകൾക്കും മറ്റു ആർഭാടത്തിനും വേണ്ടി എത്ര ജന്തുക്കളെയാണ് നിത്യം കൊല്ലുന്നത്. സിംഹം കടുവ തുടങ്ങിയ വന്യജീവികൾ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് വീരഭാവത്തോടെയാണ്. എന്നാൽ നേരിട്ട് വേട്ടയാടാതെ ഇവയുടെ ഉച്ഛിഷ്ടം ഭുജിച്ച് വിശപ്പടക്കുന്ന ജീവികളുണ്ട്. മാംസാർത്ഥികളായ മനുഷ്യൻമാരും ഏതാണ്ട് ഇതുപോലെയാണ്. പൈശാചിക രീതിയിലുള്ള മാംസഭക്ഷണംകൊണ്ട് പൈശാചികഭാവം മനസ്സിലും ഉരുത്തിയുകയാണ്.

അതുകൂടാതെ അന്യമതസ്ഥർ അവരുടേതായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളോടെ വധിച്ച ജന്തുവിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ നാം അറിയാതെതന്നെ നമ്മുടെ രക്തത്തിൽ അവരുടെ സംസ്കാരം അധിനിവേശിപ്പിക്കുകയാണ് എന്ന കാര്യം കൂടി ഓർത്തിരിക്കേണ്ടതാണ്.

അതിനാൽ ആർഭാടത്തിനുവേണ്ടി മാംസം വിളമ്പുന്നത് നിരോധിക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ അതുതന്നെയായിരിക്കും ഉത്തമമായിത്തീരുക. എന്നാൽ പൂജയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ജന്തുബലി വ്യക്തമായ മന്ത്രസംസ്കാരത്തോടെയാണ് നടത്തപ്പെടുന്നത്. വധിക്കപ്പെടുന്ന ജന്തുവിന് സദ്ഗതി ലഭിക്കുന്നതോടൊപ്പം ദേവതാചൈതന്യത്തിന്റെ പുഷ്ടിയും ബലപ്പെടുകയാണ്. അതിനാൽ ഏതുതരം മാംസമാണ് ഭക്ഷ്യയോഗ്യമെന്ന് ആർക്കും തീരുമാനിക്കാമല്ലോ. ഇവിടെ നമുക്ക് മനുസ്മൃതിയെ പ്രമാണമായി സ്വീകരിക്കാം. ദേവയജ്ഞത്തിലും ശ്രാദ്ധത്തിലും വേണ്ടി മാത്രമേ മാംസം ഉപയോഗിക്കുവാൻ പാടുള്ളൂ. അല്ലാത്ത മാംസഭക്ഷണം നിഷിദ്ധമാണ്. ശ്രാദ്ധത്തിനും യജ്ഞത്തിനും ഉപയോഗിച്ച മാംസം ഭക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിലും പാപമത്രെ. എന്നാൽ ഒരാൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽപോലും മാംസം ഭക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ നൂറ് അശ്വമേധം നടത്തിയാലുള്ള പുണ്യം സ്വയമേവ സിദ്ധിക്കുമത്രെ. പൂജയിൽ ജന്തുബലി നടത്തുന്നത് ദേവതയെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. അതിലൂടെ ഈതിബാധകളെ ഇല്ലാതാക്കി സമൂഹത്തിൽ ശാന്തിയും പുഷ്ടിയും ഉണ്ടാക്കുക എന്നതാണ്. ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഇതാണ് നമ്മുടെ പൂർവ്വികന്മാർ ആചരിച്ചുപോന്നതിന്റെ രഹസ്യവും.

"എന്തുചെയ്‌വത് പണ്ടുള്ളോർ എന്നറിഞ്ഞതു ചെയ്യണം ധർമ്മദൈവം പ്രസാദിച്ചേ കിളിർപ്പൂതറവാടുകൾ "

സൂചന :- പലപ്പോഴും എഴുതിയ കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക. പൂജാമണ്ഡലത്തിന് പുറത്തുവെച്ച് മദ്യം മണത്താൽപോലും പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അവിഹിതമായ രീതിയിലുള്ള മദ്യപാനവും മാംസഭക്ഷണവും പൈശാചികഭാവം വളർത്തുവാനേ ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ.

പൂജയ്ക്ക് വേണ്ട മദ്യം വഴിപാടായി സ്വീകരിക്കാമോ?

മദ്യം വഴിപാടായി ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കരുത്. പൂജക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് ദേവസ്വം നേരിട്ടോ, അവകാശികൾ മുഖേനയോ സമർപ്പിയ്ക്കപ്പെടുകയാണ് വേണ്ടത്.

കോഴിയെ ബലികൊടുക്കുന്നതിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ?

ശ്രീഭദ്രകാളീദേവി ദാരികാസുരനെ വധിച്ച് രക്തപാനം നടത്തിയശേഷം ശേഷിച്ച രക്തം ഉരുണ്ടുകൂടി മുട്ടയായി അതിൽനിന്ന് പൂവനും പിടയുമായ കോഴികൾ ഉണ്ടായി എന്ന് ഐതിഹ്യമുണ്ട്. അതിന്റെ പരാക്രമം ഉണ്ടാവാതിരിയ്ക്കാൻ ഈ കോഴിയുടെ വിവിധ അവയവങ്ങളിൽ വിവിധ ദേവന്മാർ ആവേശിച്ച് സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു. അതിനാൽ കോഴി മംഗള സ്വരൂപനുമാണ്. ഈ ഐതിഹ്യപ്രകാരം കോഴിയുടെ വംശപരമ്പര മുഴുവനും ദാരികരക്തം വഹിക്കുന്നതാണ്. ദാരികരക്തം ദേവിയ്ക്ക് സമർപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ആയിരിയ്ക്കാം കോഴിയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചത്.

ധാരാളം ബലിമൃഗങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്നാൽ എന്ത് ചെയ്യും?

കാവിന് ആവശ്യമുള്ള ജന്തുബലി ദേവസ്വം നേരിട്ട് നടത്തണം. അതിൽ ആചാരപ്രകാരമുള്ള അവകാശികളെ മാത്രം പങ്കെടുപ്പിക്കുകയും അവരിൽനിന്നു മാത്രം ബലിദ്രവ്യം സ്വകരിക്കുകയും വേണം. വഴിപാടായി നടത്തെപ്പെടുന്നതിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തണം.

ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ബലിക്ക് വേണ്ടി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ജന്തുവിനെ വിറ്റുകിട്ടുന്ന കാശ് ക്ഷേത്രാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?

ഇവിടെ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള തെറ്റ് അന്തർഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി ദേവങ്കലേയ്ക്ക് സമർപ്പിച്ച ദ്രവ്യം അപഹരിച്ച് ദേവനെ വഞ്ചിക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി ദേവചൈതന്യത്തിലേക്ക് വിലയം പ്രാപിക്കേണ്ടതായ ജന്തുജീവനെ അതിന് അനുവദിക്കാതെ വീണ്ടും പൈശാചിക ഭാവത്തിലേയ്ക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ജന്തുവിനെ വിറ്റാൽ ആ ജന്തു ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നില്ല പകരം തീറ്റക്കൊതിയന്മാരായ ചിലർ യാതൊരുവിധ മന്ത്രസംസ്കാരവും കൂടാതെ പൈശാചിക ഭാവത്തിൽ ഇതിനെക്കൊന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഇത് ഈ ജീവിയുടെ ഉദാത്തമായ ഗതിയെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനാൽ ദേവനോടും ബലിമൃഗത്തിനോടും നീതിപുലർത്താത്ത അവസ്ഥയാണ് ഇത്. അവയെ വിറ്റുകിട്ടുന്ന ധനം മറ്റുകാര്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന പാപം ക്ഷേത്രഭരണാധികാരികൾക്കുമുണ്ടാവും.

നരബലിയെ ന്യായീകരിയ്ക്കാൻ പറ്റുമോ?

മനുഷ്യന് മോക്ഷം പ്രാപിക്കുവാൻ വ്യക്തമായ മാർഗ്ഗം ശ്രുതികൾ ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് സാധനചെയ്യുന്ന വ്യക്തി സ്വന്തം ജീവിതം തന്നെ ദേവതയ്ക്ക് വേണ്ടി ബലിയർപ്പിക്കുകയാണ്. അവിടെ നരബലിയുടെ ആവശ്യമില്ല. തന്നെയുമല്ല ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ ജീവികളെ മാത്രമേ ബലിയർപ്പിക്കുവാൻ പാടുള്ളു. എന്നാൽ മുൻകാലത്ത് രാജാക്കന്മാർ നരബലി നടത്തിയതായി സൂചനയുണ്ട്. അത് രാജാക്കന്മാർക്കുമാത്രം അധികാരപ്പെട്ടതുമാണ്. സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ അധികാരവുമില്ല. രാജാവ് എന്ന പദംകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് വ്യക്തിയല്ല. ഭരണകൂടവും നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയുമാണ്. മുൻകാലങ്ങളിൽ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ടവരെ ദേവിക്ക് ബലിയർപ്പിച്ചിരുന്നു. അതിലൂടെ ഈ വധം ദേവതാർപ്പണമായിത്തീരുകയും വധിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിക്ക് ദേവതാസായൂജ്യം ലഭിക്കുവാനുള്ള വഴിതുറന്നുകൊടുക്കുകയുമാണ്.

ക്ഷേത്രത്തിലായാലും കശാപ്പുശാലയിലായാലും മൃഗഹത്യ ഒന്നുതന്നെയല്ലേ?

ഇവിടെ ഭാവനയ്ക്കാണ് പ്രാധാന്യം. ദേവസന്നിധിയിൽ നടത്തുന്ന മൃഗഹത്യ ആ ജീവിയ്ക്ക് ദേവസാന്നിധ്യം ലഭിയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അല്ലാതെ ഭക്ഷണത്തിന് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന മൃഗഹത്യ പൈശാചികവുമാണ്. ഒരു പട്ടാളക്കാരൻ രാഷ്ട്രരക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന നരഹത്യയും കൊള്ളക്കാരൻ ധനാപഹരണത്തിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന നരഹത്യയും ഒരേ രീതിയിൽ കാണാൻ പറ്റുമോ? ജീവികളെ കൊല്ലുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ പാപം മാംസത്തിന് വേണ്ടി ആജീവനാന്തം കൂട്ടിലടച്ച് നിർത്തുന്നതാണ് എന്ന കാര്യംകൂടി ഓർമ്മിപ്പിക്കട്ടെ.

ക്ഷേത്രത്തിൽ മൃഗബലി നടത്തുമ്പോൾ ക്ഷേത്രം അശുദ്ധമാവുകയില്ലേ?

അതിന്റെ ഉത്തരവും നേരത്തെ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതാണ്. ഗംഗാതീരത്ത് ശവം ദഹിപ്പിച്ചാലും ഗംഗയിലൂടെ ശവം ഒഴുകിയാലും ഗംഗാദേവിയുടെ പവിത്രത നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. മൃഗചർമ്മംകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ചെണ്ടയും ജീവിയുടെ പുറംതോടായ ശംഖും കവടിയുമെല്ലാം ക്ഷേത്രസന്നിധിയിൽ ആവാമെങ്കിൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ മൃഗബലി ദോഷമില്ല. എന്നാൽ പരിസരശുചിത്വത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടവർക്ക് വളരെയേറെ ശ്രദ്ധയുണ്ടായിരുന്നാൽ മതി.

പൂജയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണെങ്കിലും മൃഗഹത്യ പാപമല്ലേ ?

ദേവതാർത്ഥമായ മൃഗഹത്യ പാപമല്ലെന്ന് മുൻഅധ്യായങ്ങളിൽ പ്രസ്താവിച്ചതാണ്. ഇവിടെ ദേഹം അനിത്യമാണെന്നും ജീവൻ നിത്യനാണെന്നുള്ള ബോധം ഉണ്ടാവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതാണ് ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതയിൽ ഉടനീളം പ്രസ്താവിക്കുന്നത്. ദേവസന്നിധിയിൽ വെച്ച് ദേഹം ഹനിയ്ക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജീവൻ ദേവസന്നിധിയിലേയ്ക്ക് വിലയം പ്രാപിക്കുകയാണ് അതായത് സ്പന്ദനാത്മകമായ ജീവൻ സപ്ന്ദനാത്മകമായ ദേവചൈതന്യത്തിലേക്ക് വിലയം പ്രാപിക്കുന്നു. ദേവപ്രതിഷ്ഠയിൽ അങ്കുരാരോപണം നടത്തുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും അതുതന്നെയാണ്. ധാന്യങ്ങൾ മുളപ്പിച്ച് ആ ജീവചൈതന്യത്തെ ദേവങ്കലേക്ക് ലയിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ദേവപൂജയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന നെല്ലും, അരിയും, പുഷ്പങ്ങളും, ഇലകളുമെല്ലാം ജീവൻതുടിക്കുന്നവയാണ്. അതിനുപകരം കൃത്രിമപുഷ്പങ്ങളെക്കൊണ്ട് പൂജനടത്താൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

യഥാർത്ഥ ദ്രവ്യം തന്നെ വേണമെന്ന് പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

ക്ഷേത്രങ്ങൾ കേവലം സങ്കല്പ്പമോ വിശ്വാസമോ അല്ല. അതിനുപുറകിൽ വ്യക്തമായ ശാസ്ത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ജീവചൈതന്യം അവിടെ തുടിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന കാര്യം നാം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്. നിഷ്കളവും നിരൂപവും അനന്തവുമായ ചൈതന്യത്തെ വ്യഷ്‌ടീകരിച്ച് സകളീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ക്ഷേത്രത്തിൽ ദേവചൈതന്യം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുന്നത്. അതാണ് പ്രാണപ്രതിഷ്ഠ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഒരു വ്യക്തിജീവന്റെ സംവേദനത്വം ക്ഷേത്രചൈതന്യത്തിനുമുണ്ട്. അവിടെ ഹിതാഹിതങ്ങളും ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളും മുനുഷ്യന്മാർക്ക് എങ്ങനെയാണോ അതേപോലെ ദേവചൈതന്യത്തിനുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് പ്രഭാതത്തിൽ പള്ളിയുണർത്തൽ വാകച്ചാർത്ത് സ്നാനം വസ്ത്രാദി അലങ്കാരം നിവേദ്യം തുടങ്ങിയ ഉപചാരങ്ങൾ ആവശ്യമായിവരുന്നത്. പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതു കൊണ്ടുള്ള ദേവന്റെ വിരസത മാറ്റുവാൻ വേണ്ടി വാദ്യഘോഷങ്ങളോടുകൂടെയുള്ള യാത്രകളും നടത്തപ്പെടുന്നു. ദേവൻ കലാരസികനായതിനാൽ വിവിധകലകളും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ദേവന്റെ പ്രീതിമാത്രം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ദേവൻ അഭിലഷിയ്ക്കുന്ന ദ്രവ്യത്തിനു പകരം മറ്റൊന്ന് നൽകുന്നത് യുക്തമാണോ? ചായ ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്ന വ്യക്തിയ്ക്ക് ജീരക വെള്ളംകൊണ്ട് തൃപ്തപ്പെടാനാവില്ല. അതിനാൽ ദേവതയ്ക്ക് തൃപ്തി ഏതൊന്നിലാണോ അതുതന്നെ നൽകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അതല്ലെങ്കിൽ ദേവതാകോപം ഉണ്ടായേക്കാം. ആ കോപത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായ ദുരിതങ്ങൾ സമൂഹത്തിനും ബാധിച്ചേക്കാം. ജ്യോതിഷികൾ പ്രശ്നവശാൽ ഈ കാര്യം അഭിപ്രായപ്പെട്ടെന്നും വരാം. ശാക്തേയസംവിധാനത്തിൽ കുടിയിരുപ്പ് നടത്തിയ കാവുകളിൽ മദ്യമാംസാദികൾകൊണ്ട് ദേവിയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന തൃപ്തി മറ്റൊരു ദ്രവ്യം കൊണ്ടും ഉണ്ടാവുകയില്ല.

ശാക്തേയക്കാവുകളിൽ പഞ്ചമകാരപൂജയാണ് വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. അത് പ്രതിനിധിദ്രവ്യംകൊണ്ട് മതിയോ. യഥാർത്ഥ ദ്രവ്യം തന്നെ വേണ്ടതുണ്ടോ?

പഞ്ചമകാരങ്ങളിൽ പഞ്ചമം ഒഴികെയുള്ളതെല്ലാം യഥാർത്ഥ ദ്രവ്യം തന്നെ വേണം. ഇക്കാര്യം മുൻ അധ്യായങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിക്കഴിഞ്ഞതാണ്. വൈദികമായ ദേവപ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുമ്പോൾ സ്വർണ്ണം ഉപയോഗിക്കേണ്ട സ്ഥാനത്ത് അനുകരണ സ്വർണ്ണം മതിയാവില്ലല്ലോ. ചിലപ്പോൾ പവിത്രത്തിനുശേഷം സ്വർണ്ണത്തിന് പകരം ദർഭമതി എന്നും പറഞ്ഞേക്കാം. എന്നാൽ ഷഡാധാരപ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുമ്പോൾ സ്വർണ്ണവും നവരത്നവും സ്ഥാപിക്കേണ്ടതാണ്. ഇതിന്റെയെല്ലാം അനുകരണങ്ങൾ മതിയാവില്ല. ജ്യോതിഷികൾ അഷ്ടമാംഗല്ല്യപ്രശ്നം നടത്തുമ്പോഴും അനുകരണസ്വർണ്ണനാണയം മതിയാവില്ലല്ലോ. ശാക്തേയക്കാവുകളിലും പൂജയ്ക്ക് മദ്യമാംസാദികൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടിടത്ത് അവയുടെ അനുകരണം മതിയാവില്ല.

തന്ത്രസമുച്ചയമനുസരിച്ച് ഓരോമൂർത്തിയിലും ഉപയോഗിക്കേണ്ടതായ നവധാന്യങ്ങൾ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. അവ അതേ പ്രകാരംതന്നെ വേണമെന്ന് നിഷ്കർഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വിഷ്ണുവിങ്കൽ ആവശ്യമായ നവധാന്യങ്ങളല്ല ദുർഗ്ഗയിൽ ചെയ്യേണ്ടത്. ഈ നിഷ്കർഷത ദേവചൈതന്യത്തിന്റെ ഭാവമാറ്റത്തിനനുസരിച്ചാണ്. അതേപോലെ ദ്രവ്യകലശം നടക്കുമ്പോൾ അവിടെയും നിർദ്ദിഷ്ട ദ്രവ്യങ്ങൾ തന്നെ വേണം പ്രതിനിധിദ്രവ്യം മതിയാവില്ല. മദ്യമാംസാദികളുടെ കാര്യത്തിൽമാത്രം പ്രതിനിധിദ്രവ്യം മതി എന്ന് പറയുന്നത് യുക്തിരഹിതമല്ലേ.

കാവുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമെന്ത്?

ക്ഷേത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമാവണമെങ്കിൽ ഷഡാധാരപ്രതിഷ്ഠ ഉണ്ടായിരിക്കണം. കാവുകളിൽ അത് നിർബന്ധമില്ല. വൃക്ഷലതാദികളെ വളർത്തി പരിസ്ഥിതിയെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് കാവുകളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഉദ്ദേശ്യം. അതിനാൽ വൃക്ഷപൂജയും വളരെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു.

ശാക്തേയ കാവുകളിൽ കൊടിമര പ്രതിഷ്ഠ ആവശ്യമുണ്ടോ?

കുടിയിരിപ്പ് വിധാനത്തിലുള്ള കാവുകളിൽ പടഹാദികളായ ഉത്സവമാണ് നടത്തേണ്ടത്. അങ്കുരാദിയോ, ധ്വജാദിയോ അല്ല. അതിനാൽ ഉത്സവകാലത്ത് കൊടിനാട്ടുന്ന സമ്പ്രദായമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. അതുമാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ. കൊടുങ്ങല്ലൂർ, പിഷാരികാവ് തുടങ്ങിയ കാവുകളിൽ ഒന്നും കൊടിമരം ഇല്ലെന്ന കാര്യവും അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ചുറ്റമ്പലവും വലിയ ബലിക്കലും ഇല്ലാത്ത കാവുകളിൽ കൊടിമരത്തിന്റെ ആവശ്യമേയില്ല. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽമാത്രം ആവശ്യമായി വരുന്നതാണ് കൊടിമരം. അതിനുവേണ്ടി വലിയ ചിലവ് ചെയ്ത് കൊടിമരം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതില്ല. ഷഡാധാരപ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നടത്തുന്ന ബലിക്രമങ്ങളൊക്കെ കൊടിമരത്തിനും ആവശ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ ശ്രീകോവിലിൽ കുടിയിരിപ്പ് വിധാനം ഉണ്ടായിരിക്കെ അതിനേക്കാൾ മഹത്വവൽക്കരിച്ചുകൊണ്ട് കൊടിമരപ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യുന്നത് യുക്തമല്ല. 

ദണ്ഡൻ, ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, ഗുളികൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരെ ഉപദേവന്മാരായി ആരാധിച്ച് കാണുന്നുണ്ടല്ലോ?

രുരുജിത് വിധാനമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മാതൃക്കളും ഗണപതിയും വീരഭദ്രനും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈശാനകോണിലായി ക്ഷേത്രപാലനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കും. എന്നാൽ കുടിയിരിപ്പ് സംവിധാനത്തിലുള്ള കുറുംബക്കാവുകളിൽ ദണ്ഡൻ, ഖണ്ഡൻ, ഘണ്ടാകർണ്ണൻ, വസൂരിമാല എന്നീ മൂർത്തികളെ ആരാധിക്കുന്നു. ഇവരൊക്കെയും ദാരികവധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മൂർത്തികളാണ്. 

ദാരികനെ വധിച്ചതിൽ ക്രുദ്ധയായ ദാരികപത്നി മനോദരി ശിവനെ ഭജിച്ച് വരംവാങ്ങി ശ്രീഭദ്രകാളിയുടെ ദേഹത്ത് വസൂരിരോഗം വിതച്ചത്രെ. ഭദ്രകാളി മനോദരിയെ വലിച്ചിഴച്ച് കയ്യും കാലും വെട്ടി തന്നെ മണംപിടിച്ച് അനുഗമിക്കാൻവേണ്ടി ആജ്ഞാപിച്ചു. ആ മൂർത്തിയാണ് വസൂരിമാല. ശ്രീഭദ്രകാളിയ്ക്ക് ആരോടെങ്കിലും കോപമുണ്ടെങ്കിൽ വസൂരിമാലയെ പറഞ്ഞയച്ച് രോഗം വിതയ്ക്കുകയാണെന്നാണ് സങ്കൽപം.

 ശ്രീഭദ്രകാളിയുടെ ദേഹത്ത് ബാധിച്ച വസൂരിരോഗം തുടച്ചുമാറ്റിയത് ഘണ്ടാകർണ്ണനാണ്. 

ദണ്ഡപാണിയായി ഭദ്രകാളിയുടെ മുന്നിൽ നടക്കുന്ന ദേവനാണ് ദണ്ഡൻ. 

ശത്രുക്കളെ ഖണ്ഡിക്കുന്നവനാണ് ഖണ്ഡൻ.

ഇത് കൂടാതെ കാവിലെ വാസ്തുവിന്റെ സംരക്ഷകനായി ഗുളികൻ ഉണ്ടായിരിക്കും. ചിലയിടങ്ങളിൽ കുട്ടിച്ചാത്തനെയും ഉപചരിക്കാറുണ്ട്. പൊട്ടൻദൈവം തുടങ്ങിയ സങ്കല്പങ്ങളും ചിലയിടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.

ചില ശാക്തേയ കാവുകൾ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് ഏഴ് ദിവസം നട അടച്ചിടുന്നുണ്ടല്ലോ. അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ?

മഹാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദേവപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ മൂന്നു ദിവസം അടച്ചിടും. അതിനുശേഷമേ കലശാഭിഷേകങ്ങൾ നടക്കാറുള്ളൂ. പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ചൈതന്യത്തെ ദേവന്മാർക്ക് പൂജിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് എന്നതാണ് സങ്കൽപം. അതേപോലെ കാവുകളിൽ ഉത്സവം കഴിഞ്ഞാൽ ഏഴുദിവസം ദേവിയുടെ പരിവാരങ്ങളായ ഭൂതഗണങ്ങൾക്ക് ദേവിയെ പൂജിക്കണമത്രെ. അതിനുള്ള അവസരമായിട്ടാണ് നട അടച്ചിടുന്നത്. ഇതേപോലെ ചില ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളിൽ രാത്രിയായാൽ മനുഷ്യന്മാർ പ്രവേശിക്കാറില്ലായിരുന്നും. ഇതും ഭൂതഗണങ്ങൾക്ക് ആരാധിക്കുവാൻ വേണ്ടി നീക്കിവെച്ചസമയമാണ്. ഇത്തരം വിശ്വാസങ്ങളെ ഗൗരവബുദ്ധ്യാതന്നെ പരിഗണിക്കേണ്ടതാണ്.

പല ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഉത്സവസംബന്ധമായ പ്രധാന ആചരണങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിയിലാണല്ലോ നടക്കുന്നത്. എന്തുകൊണ്ടാണ്?

കാളരാത്രി എന്നത് ദേവിയുടെ പര്യായപദമാണ്. രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിമുതൽ മൂന്നുമണിവരെയുള്ള സമയം കാളീയാമമാണ്. കാളീവിധാനത്തിലുള്ള പൂജകൾ ഒക്കെത്തന്നെ ഈ സമയത്ത് ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും ഉത്തമം.

ശാക്തേയ കാവുകളിൽ നിത്യപൂജ ആവശ്യമുണ്ടോ?

ഉക്തവാസരവ്യവസ്ഥയനുസരിച്ച് ശാക്തേയ കാവുകളിൽ പണ്ടുമുതലേ നിത്യപൂജ ചെയ്തുപോന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് മുടക്കുവാൻ പാടുള്ളതല്ല. രുരുജിത് വിധാനമുള്ള കാവുകളിൽ നിത്യപൂജയുണ്ട്. അതല്ലാതെ ശ്രീകുറുംബയായും മറ്റും ദേവിയെ കുടിയിരുത്തിയ കാവുകളിൽ ഉത്സവവും മാസ സംക്രമപൂജയും നിത്യവിളക്കും മാത്രമേ ആവശ്യമുള്ളൂ. നിത്യപൂജനടത്തുന്നത് വാസ്തവത്തിൽ ദേവതയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. ഭക്തന്മാർക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ അവസരം ഒരുക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ്. വെറും മാസസംക്രമപൂജമാത്രം നടത്തി വന്ന ശബരിമല ക്ഷേത്രത്തിൽ സംക്രമപൂജയുടെ ദിവസങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിച്ചത് ഭക്തന്മാരുടെ സൗകര്യാർത്ഥം മാത്രമാണ്. ഇതാവട്ടെ ധ്യാനനിഷ്ഠനായ ദേവന് അനിഷ്ടം ആചരിക്കുകയാണ് എന്നും പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ വെളിച്ചപ്പാട് ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടല്ലോ. അതിന്റെ തത്വം എന്ത്?

കുണ്ഡലിനീശക്തിയുടെ ജാഗരണംമൂലം ഉണ്ടാകുന്ന കമ്പനംതന്നെയാണ് വെളിച്ചപ്പാട് എന്നുപറയുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു യോഗി അനുഭവിക്കുന്നമാതിരി ബ്രഹ്‌മാനുഭൂതിയിലേയ്ക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നുമില്ല. ഈ സമ്പ്രദായം ലോകത്തിൽ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്നതായി കാണാം. ഗ്രീക്കുപുരാണം വായിച്ചാൽ പലരാജാക്കന്മാരും അപ്പോളോ ദേവന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി പ്രവചനം ശ്രവിച്ചതായി പരാമർശമുണ്ട്. 

കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ ഭരണിപ്പാട്ട് കണ്ണകിയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുവാൻ വേണ്ടിയാണെന്ന് പറയുന്നുണ്ടല്ലോ?

കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ കണ്ണകിയല്ല. ശ്രീപരശുരാമനാൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ലോകാംബികയാണ്. ചിലപ്പോൾ കണ്ണകീദേവി ശ്രീകുരുംബാ ചൈതന്യത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കാം.

ഇളങ്കോവടികളുടെ ചിലപ്പതികാരം അനുസരിച്ച് ചേരൻ ചെങ്കുട്ടുവൻ എന്ന രാജാവ് ഹിമാലയത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ശിലയിൽ കണ്ണകീവിഗ്രഹം കൊത്തി പ്രതിഷ്ഠിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രതിഷ്ഠ നടന്നത് രവിപുരം ശിവക്ഷേത്രസന്നിധിയിലാണ്. ഇവിടെ നിന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ചില ആഘോഷവരവുകൾ നടക്കാറുണ്ട്.

രവിപുരം ശിവക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട പൗരാണിക കണ്ണകീവിഗ്രഹം കളവുപോയതായും പിന്നീട് അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയ വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചതായും ബ്രഹ്മശ്രീ ത്രിവിക്രമൻ അടികൾ, രാധാകൃഷ്ണമേനോൻ, ഗോപാലകൃഷ്ണപണിക്കർ എന്നിവർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

പൗരാണിക കണ്ണകീവിഗ്രഹം ശിലയാണെങ്കിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീകുരുംബാഭഗവതിയുടേത് ദാരുവിഗ്രഹവുമാണ്. അതിനാൽ കണ്ണകീചരിതവും ഭരണപ്പാട്ടുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ഭരണിപ്പാട്ട് തുടങ്ങിയ ആചരണങ്ങൾ ശരിയാണോ?

ഭരണിപ്പാട്ട് എന്നത് പഞ്ചമകാരങ്ങളിൽ മൈഥുനത്തിന്റെ സംഗീതാവിഷ്കാരമാണ്. പച്ചമലയാളത്തിൽ അതിനെ പലർക്കും അരോചകമായി തോന്നിയേയ്ക്കാം. അങ്ങനെയെങ്കിൽ മേൽപ്പത്തൂർ എഴുതിയ നാരായണീയത്തിലെ രാസകേളീവർണ്ണനകളും വില്വമംഗലം സ്വാമിയുടെ ശ്രീകൃഷ്ണകർണ്ണാമൃതത്തിലെ ചില ശ്ലോകങ്ങളും ജയദേവകവിയുടെ ഗീതാഗോവിന്ദവും നാം വർജ്ജിക്കേണ്ടിവരും. അവ സംസ്കൃതത്തിലായതിനാൽ പലർക്കും അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല എന്നുമാത്രം. വർഷത്തിൽ ഒരു ദിവസം മാത്രമേ ഭരണിപ്പാട്ട് പാടാറുള്ളൂ. അതിനാൽ വ്യക്തമായ നിഷ്കർഷയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ ആചരണം എന്നുകാണാം. 

താഴ്ന്ന സമുദായക്കാർ കാവുകളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനെ കാവുതീണ്ടുക എന്നു പറയുന്നുണ്ടല്ലോ. അത് ശരിയാണോ?

തീണ്ടുക എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം അശുദ്ധമാക്കുക എന്നതല്ല. ആ ഒരു സങ്കല്പം ഋതുമതിയെ തീണ്ടാരിയായവൾ എന്നു പറഞ്ഞതിൽ നിന്ന് വന്നുചേർന്നതാണ്. ഋതുമതി ആ അവസരത്തിൽ അശുദ്ധയായതുകൊണ്ടല്ല തീണ്ടാരിയായവൾ എന്നു പറയുന്നത്. പുഷ്പിണി എന്നു തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങളും ഇതേ അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. തീണ്ടുക എന്ന വാക്ക് ശക്തിപ്രസരണത്തെ കുറിക്കുന്നതാകുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ശക്തിപ്രസരണം ഗർഭോൽപാദനത്തിന് സജ്ജമാകുമ്പോഴാണ്. ഇവിടെ ശക്തിപ്രസരണം എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പ്രകൃതിനിയമം മാത്രമാണ്. അതല്ലാതെ ഭരണതന്ത്രങ്ങളിലും കലാവിദ്യകളിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളുമെല്ലാമുള്ള പാടവമല്ല. ഇക്കാര്യത്തിൽ പുരുഷനൊപ്പമോ അല്ലെങ്കിൽ അതിലുപരിയോ സാധ്യതകൾ സ്ത്രീക്കും ഉണ്ട്. അത്തരം സാധ്യതകളുടെ മൂർത്തീകരണമായിട്ടാണല്ലോ ദേവിയെ നാം ആരാധിക്കുന്നത്. എന്നാൽ സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പ്രസരണമാണ് ഇവിടെ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. അതാണ് തീണ്ടാരി എന്ന പദം കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വിഷം തീണ്ടുക എന്നൊരു പ്രയോഗമുണ്ടല്ലോ. വിഷം കൊണ്ട് ആരും അശുദ്ധമാകുന്നില്ല. വിഷം ശരീരത്തിൽ പ്രസരിക്കുകയാണ്. ഇതേപോലെ വിവിധ സമുദായക്കാരുടെ ഭക്തിനിർഭരമായ വരവോടെ കാവിലെ ചൈതന്യം പ്രസരിക്കുന്നതിനെയാണ് കാവുതീണ്ടൽ എന്ന് പറയുന്നത്. ഈ പ്രയോഗം ആരെയും അധിക്ഷേപിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതല്ല.

അങ്ങനെയെങ്കിൽ എല്ലാ സമുദായക്കാരും പൂജ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

പൂജ പഠിക്കുവാനുള്ള അവകാശം ഒരു വിഭാഗത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം ക്ലപ്തപ്പെടുത്തുന്നത് ജാതീയമായ ഉച്ചനീചമനോഭാവം വളർത്തുവാനേ ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ. മുമ്പുകാലത്ത് എല്ലാ സമുദായക്കാരും അവരവരുടെ പാരമ്പര്യ ഉപദേശപ്രകാരം പൂജ പഠിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ കാവുകളിൽ നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇവർക്കൊക്കെ ശാക്തേയ സംവിധാനത്തിലുള്ള മന്ത്രോപദേശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ സമുദായങ്ങളും പൂജ പഠിക്കുന്നത് സാമൂഹികമായ അസമത്വത്തെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ഹിന്ദുധർമ്മത്തിന് ഉണർവ്വ് ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യും.

ഹിന്ദുമതത്തിൽ എല്ലാ സമുദായക്കാർക്കും ഇത്തരത്തിൽ ദേവതയുമായി കടപ്പാടുണ്ടായിരിക്കുമോ?

കുലദേവതയെയും കുലഗുരുവിനെയും ആരാധിയ്ക്കാത്ത ഒരു ജാതിസമുദായങ്ങളും ഹിന്ദുമതത്തിലില്ല. എന്നാൽ പല സാഹചര്യങ്ങൾകൊണ്ടും പലരും ഇക്കാര്യം മറന്നുപോകുകയും അതുകൊണ്ടുള്ള ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചിലരൊക്കെ മതപരിവർത്തനത്തിന് വിധേയരാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ കുടുംബഭദ്രതക്കും ഹിന്ദുധർമ്മത്തിന്റെ സുസ്ഥിരതക്കും കുലപരദേവതമാരുടെ ഉപാസന നിർബന്ധമാണ്. അതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വേണം.

സാമുദായികമായി പൂജ നടത്തുന്ന കാവുകളിൽ അതാത് സമുദായക്കാർ തന്നെ പൂജ ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. ഇത് നാം മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ജാതിവ്യവസ്ഥയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയല്ലേ?

ജാതിവ്യവസ്ഥ തെറ്റല്ല. അത് പൗരാണികമായ തൊഴിൽ സംസ്കാരം അനുസരിച്ചുണ്ടായതാണ്. തൊഴിലിന്റെ മഹത്വമാണ് അവിടെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നത്. എന്നാൽ ഉച്ചനീചഭാവനകളാണ് ദോഷകരമായിത്തീരുന്നത്. എല്ലാ സമുദായങ്ങൾക്കും തുല്ല്യപരിഗണയും തുല്ല്യബഹുമതിയും നൽകുന്ന രീതിയിലാണ് കാവുകളിൽ നടപ്പിലാക്കിയ അവകാശാധികാര സമ്പ്രദായങ്ങൾ. ഈ അവകാശസമ്പ്രദായങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഓരോ സമുദായക്കാരും അവരുടെ കടുംബത്തിന്റെയും സമുദായത്തിന്റെയും യോഗ്യതയും പാരമ്പര്യവും തിരിച്ചറിയുകയാണ്. അത്തരം ഒരു തിരിച്ചറിവ് നഷ്ട്പ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ് ചിലരെങ്കിലും ഇതരമതങ്ങളിലേക്ക് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ കാവുകളിലെ സാമുദായികമായി ആചരിച്ചുവരുന്ന അവകാശാധികാര സമ്പ്രദായങ്ങൾ നിലനിർത്തുകതന്നെ വേണം. ഇത്തരം സമുദായങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ദേവതയുമായി കടപ്പെട്ടിരിക്കയാൽ അത്തരമൊരുസംസ്കാരം പുലർത്തുകയും മറ്റു മതങ്ങളിലേക്കോ സംസ്കാരങ്ങളിലേക്കോ കുടിയേറുവാൻ തയ്യാറല്ലാതായിത്തീരുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഈ സമുദായങ്ങളിൽ പാരമ്പര്യ സംസ്കാരം ദൃഢമാണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഹിന്ദുക്കളിൽ ഐക്യദാർഢ്യം ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ.

കുലത്തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട് പലരും പലവിധ ജോലികൾ തേടിപ്പോകുന്ന ഇക്കാലത്ത് ഇത് സാധ്യമാകുമോ?

കുലത്തൊഴിലിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇതേപ്രകാരം പറയുന്നത്. ഇന്ന് കുലത്തൊഴിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ആർക്കും ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല. പലരും വിദ്യാഭ്യാസയോഗ്യതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലും ഭാവനക്കും ബുദ്ധിശക്തിക്കും അനുസരിച്ചും പലവിധ ജോലികൾ ചെയ്തുവരുന്നവരാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിലും സമുദായാചരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും കുലത്തൊഴിൽ ഒരു ചടങ്ങ് എന്ന നിലയിൽ പുലർത്തിയാൽ അത് സമുദായത്തിന്റെ സുസ്ഥിരതയ്ക്കും സംസ്കൃതിയ്ക്കും ബലമേകുന്നതാണ്.

അപ്പോൾ ബ്രാഹ്മണസമുദായത്തിൽപ്പെട്ട തന്ത്രിമാർ വേണ്ട എന്നാണോ പറയുന്നത്?

ബ്രാഹ്മണസമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവർക്ക് ശാക്തേയദീക്ഷ നേടുന്നതിന് വിരോധമൊന്നുമില്ലല്ലോ. കാട്ടുമാടം, കാളകാട്ടില്ലം തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണ ഭവനങ്ങളിൽ വ്യക്തമായ ശാക്തേയ സംവിധാനം ഉണ്ടായിരുന്നതായി അറിയുന്നു. അത് എവിടെയോവെച്ച് കൈമോശം വന്നുപോയതാണ്. കങ്കാളധാരിണിയായ ശ്രീഭദ്രകാളിയെ ഉപാസിയ്ക്കുന്നതിനാൽ കാളകാട്ടില്ലത്ത് നമ്പൂതിരിമാർ കങ്കാളബ്രാഹ്മണർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടതായി പറയപ്പെടുന്നതും ഇതേ അർത്ഥത്തിലാണ്. അടിയേരി, പുല്ലഞ്ചേരി, കാളകാട്ടിൽ, കാട്ടുമാടം എന്നീ ബ്രാഹ്മണ ഭവനങ്ങൾക്കാണ് പൂർവ്വികമായി മാന്ത്രികപാരമ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നത്.

അങ്ങനെ പുറത്തുനിന്നുള്ള സമുദായത്തിൽനിന്ന് ദേവതയെ കുടിയിരുത്തുവാൻ വേണ്ടി ഒരു ആചാര്യനെ നിശ്ചയിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള യോഗ്യതയെന്ത്?

സാധാരണഗതിയിൽ മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽ നിന്ന് ആചാര്യനെ നിശ്ചയിയ്ക്കുമ്പോൾ അന്യമന്ത്രയജനം എന്ന ദോഷം വരും. അതില്ലാതാക്കണമെങ്കിൽ കൗളതന്ത്രത്തിൽ ദീക്ഷിതനായ ആചാര്യനെക്കൊണ്ടുതന്നെ വേണം ദേവതയുടെ കുടിയിരുത്തൽക്രിയ ചെയ്യിക്കുവാൻ. ആചാര്യൻ ദീക്ഷിതനും ആഗമശാസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന ആളും തപസ്വിയുമായിരിക്കണം എന്നാണ് പ്രമാണം. ഇവിടെ വിശേഷിച്ച് കൗളശാസ്ത്രത്തിൽ വളരെ വലിയ അവഗാഹം നേടിയ ആളായിരിക്കണം. വാസ്തവത്തിൽ ദേവപ്രതിഷ്ഠയല്ല, കുടിയിരുത്തൽ മാത്രമാണ് ഇവിടങ്ങളിലെ സംവിധാനം.

ശാക്തേയ കാവുകളിൽ തന്ത്രിയ്ക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയൊന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. അതെങ്ങനെ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ തന്ത്രിയ്ക്ക് പിതൃസ്ഥാനമാണല്ലോ പരികൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്?

തന്ത്രസമുച്ചയം തുടങ്ങിയ പ്രമാണങ്ങളനുസരിച്ച് തന്ത്രിക്ക് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണുള്ളത്. എന്നാൽ ശാക്തേയ കാവുകളിലെ സ്ഥിതി അതല്ല. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച പ്രകാരം അതാത് സമുദായങ്ങളിൽ ചിരപുരാതനകാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്ന സിദ്ധയോഗീശ്വരന്റെ തപഃസിദ്ധിയുടെ സമർപ്പണമാണ് ശാക്തേയ കാവുകളിലെ ചൈതന്യമായി രൂപപ്പെട്ടത്. അതിനാൽ ശാക്തേയ കാവുകളിലെ സകലവിധ അവകാശാധികാരങ്ങളും അതാത് സമുദായക്കാർക്കുള്ളതാണ്. പാരമ്പര്യ ഉപദേശപ്രകാരം മന്ത്രധ്യാനാദികൾ പരിശീലിച്ച് അവർ തലമുറകളായി അർച്ചനയും ഉത്സവാദികളും നടത്തിപ്പോരുന്നു. ഈ സമുദായങ്ങളുടെ പാരമ്പര്യ ഉപദേശമില്ലാതെ മറ്റു സമുദായങ്ങളിൽനിന്ന് യോഗ്യനായ ഒരു തന്ത്രിയെ സ്വീകരിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ വിരുദ്ധ മന്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കേണ്ടിവരും. ഇവിടെ അന്യമന്ത്രയജനം എന്ന ദോഷമുണ്ടായിത്തീരും. എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് ഈ സമുദായങ്ങളിൽപ്പെട്ടവർക്ക് തപോനിഷ്ഠ കുറയുവാനിടവന്നപ്പോൾ രാജകീയനിർദ്ദേശപ്രകാരം ജീർണ്ണോദ്ധാരണ സമയത്ത് ദേവതയെ കുടിയിരുത്തുവാൻ വേണ്ടിമാത്രം പുറത്തുള്ള സമുദായങ്ങളിൽനിന്ന് യോഗ്യരായവരെ നിയോഗിച്ചു എന്നു മാത്രമേയുള്ളൂ.

രുരുജിത് വിധാനമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ചാമുണ്ഡാ മന്ത്രമാണ് മൂലമന്ത്രമെന്ന് ചിലർ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ ?

രുരുജിത് വിധാനമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ചാമുണ്ഡിക്കു വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നാൽ മൂലമന്ത്രം നവാക്ഷരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചാമുണ്ഡാ മന്ത്രമല്ല. നവാക്ഷരിയായി അറിയിപ്പെടുന്ന ചാമുണ്ഡാ മന്ത്രം ചണ്ഡികാദേവിയുടേതാണ്. ഈ ചണ്ഡികാദേവി മഹിഷാസുരമർദ്ദിനിയും സുംഭനിസുംഭന്മാരെ വധിച്ചവളുമാണ്. സപ്തമാതൃക്കളിലെ ചാമുണ്ഡാദേവിയും നവാക്ഷരിമന്ത്രം കൊണ്ട് ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ചണ്ഡികാദേവിയും ഒന്നല്ല. സപ്തമാതൃക്കളിലെ ചാമുണ്ഡാദേവിയുടെ വാഹനം നത്ത് ആകുന്നു. എന്നാൽ ചണ്ഡികാദേവിയുടെ വാഹനം സിംഹവുമാകുന്നു. സപ്തമാതൃക്കളിലെ ചാമുണ്ഡിയും ദാരികനെ വധിച്ച ശ്രീഭദ്രകാളിയും ഒന്നുതന്നെയെന്ന ഒരു പരാമർശം ഭദ്രോൽപത്തി പ്രകരണത്തിലുണ്ട്. എന്തായിരുന്നാലും കേരളത്തിലെ കാവുകളിലെല്ലാം ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് ദാരികവധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാളിയെയാണ്. ഈ കാളിയുടെ വാഹനം വേതാളവുമാകുന്നു. അതിനാൽ സപ്തമാതൃക്കളോട് ചേർന്നുള്ള വേതാളവാഹനയായ കാളിയെയാണ് മാടായിക്കാവിലും കളരിവാതുക്കൾ ക്ഷേത്രത്തിലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത്. കളരിവാതുക്കലിലെ ശ്രീ. കേശവൻമൂത്തപിടാരരുമായി ഇക്കാര്യം ചർച്ചചെയ്തിരുന്നു. ഇതേ സംവിധാനം തന്നെയാണ് മാമാനത്തുകാവിലേതെന്ന് അവിടുത്തെ പൂജാരിമാരായ കൃഷ്‌ണൻ മൂസ്സത്, ചന്ദ്രൻമൂസ്സത്, ഉണ്ണികൃഷ്ണമൂസ്സത്, രമേശൻമൂസ്സത് എന്നിവർ പറയുകയുണ്ടായി.

പിടാരകന്മാർ പൂജനടത്തുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളിലെല്ലാംതന്നെ ചണ്ഡകപാലിനിയായാണ് ദേവി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഉത്തരാമ്നായത്തിലെ മഹാചണ്ഡയോഗേശ്വരിയുടെ മൂലമന്ത്രം നവാക്ഷരിയാണ്. ആ മന്ത്രമാണ് ഇവിടെയും മൂലമന്ത്രമായി കണക്കാക്കുന്നത്.

ശാക്തേയക്കാവുകളിലെ ആരാധനാമൂർത്തിയേത് ?

ശാക്തേയക്കാവുകളിൽ പരാമ്പര്യ ഉപദേശപ്രകാരമുള്ള മൂലമന്ത്രവും ധ്യാനവും സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അതാത് സമുദായങ്ങൾ തന്നെയാണ് പൂജാദി അടിയന്തിരങ്ങൾ നടത്തിവരുന്നത്. ഉദാഹരണമായി കളരിവാതുക്കൽ, മാടായിക്കാവ് തുടങ്ങിയ സങ്കേതങ്ങളിൽ പിടാരകന്മാർ അവരുടെ പാരമ്പര്യ ഉപദേശപ്രകാരമാണ് പൂജാദി അടിയന്തിരങ്ങൾ നടത്തുന്നത്. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീകുറുംബക്കാവിൽ അടികളും മറ്റ് കടലോരമേഖലകളിലും മറ്റുമുള്ള രുരുജിത് വിധാനമല്ലാത്ത കാവുകളിൽ ബന്ധപ്പെട്ട സമുദായക്കാരും പൂജാദി അടിയന്തിരങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നു. മാടായിക്കാവിൽ ചണ്ഡകപാലിനി എന്ന പേരിലും കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ശ്രീകുറുംബ എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന ദേവി ദാരികവധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാളിയാണ്. പാരമ്പര്യ ഉപദേശപ്രകാരം പൂജയും ഉത്സവങ്ങളും നിർവ്വഹിക്കുന്ന ഇത്തരം സങ്കേതങ്ങളിൽ ക്ഷേത്രാചാര്യന് അതായത് തന്ത്രിയ്ക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയൊന്നുമില്ല. മേൽപ്പറഞ്ഞ സമുദായങ്ങളിലൊക്കെത്തന്നെ പൂർവ്വികരായ യോഗിവര്യന്മാർ ജീവിച്ചിരുന്നതായും അവർ നടപ്പിലാക്കിയ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളാണ് പിൻതലമുറക്കാർ പിന്തുടർന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാം.

ശാക്തേയക്കാവുകളുടെ ആരാധനയ്ക്ക് രഹസ്യസ്വഭാവമുണ്ടോ?

ശാക്തേയക്കാവുകളിൽ  പ്രകടവും രഹസ്യവുമായ ആരാധനകൾ നടക്കുന്നു. സാധാരണരീതിയിൽ അഭിഷേകാദികളായി തുടങ്ങുന്ന പൂജകളും ഉത്സവങ്ങളും മറ്റ് ചടങ്ങുകളും പ്രകടഭാവത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരമാണ്. രഹസ്യമായി നടക്കുന്നത് അഥവാ നടക്കേണ്ടത് പഞ്ചമകാര പൂജയാണ്.

രുരുജിത് വിധാനത്തിന്റെ താത്വികവശമെന്ത്?

എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളും ഒരു സാധകശരീരത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക ആവിഷ്കാരമാണ്. എന്നാൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ തുടങ്ങിയ ശാക്തേയക്കാവുകൾ ഒരു കൗളസാധകന്റെ ഉപാസ്യഭാവത്തെ പ്രതീകാത്മകമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നതാണ്. അതായത് കൗളസാധകൻ സ്വന്തം ശരീരത്തെ ശ്രീചക്രരൂപേണ അനുസന്ധാനം ചെയ്യുന്നു. ശ്രീചക്രത്തിലെ നവയോനികളിൽ അഞ്ചെണ്ണം ശക്ത്യാത്മകങ്ങളും നാലെണ്ണം ശിവാത്മകങ്ങളുമാണ്. എന്നിരുന്നാലും ശ്രീചക്രത്തിൽ ശിവന് പൂജയില്ല. ദേവിയ്ക്ക് മാത്രമേ പൂജയുള്ളൂ. ദേവിയുടെ വിവിധ പരിവാരങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അഷ്ടമാതൃക്കൾക്ക് പ്രാധാന്യവുമുണ്ട്. സപ്തമാതൃക്കൾ എന്ന് പറഞ്ഞുവരാറുണ്ടെങ്കിലും താന്ത്രികമായ ഉപാസന ഉയരുമ്പോൾ അഷ്ടമാതൃക്കളുടെ സാന്നിധ്യം അനുഭവപ്പെടുന്നു. മാതൃദേവതമാർക്ക് പ്രാധാന്യം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് തെക്കോട്ട് പൂജ നിർവ്വഹിക്കപ്പെടുന്നത്. ശാക്തേയക്കാവുകളിൽ ശിവന് പൂജ നടക്കാറുണ്ടെങ്കിലും വലിയ പ്രാധാന്യമൊന്നും കല്പിക്കാറില്ല. ദേവിക്കാണ് ശരിയായ പൂജ നടക്കുന്നത്. ശിവതത്വം എന്നത് നിർഗ്ഗുണവും നിർവ്വികാരവുമായ പരബ്രഹ്മതത്വം തന്നെ. ദേവീചൈതന്യമാവട്ടെ ഉത്ഥാപിത കുണ്ഡലിനി തന്നെയാണ്. ശ്രീചക്രത്തിന്റെ ഈ താത്വിക സമീപനത്തെ ഉൾക്കൊണ്ടാണ് ശാക്തേയക്കാവുകളിൽ ശിവനും, മാതൃക്കളും, കാളിയുമെല്ലാം പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

കേരളത്തിലെ ശാക്തേയക്കാവുകൾ ഏതൊക്കെയാണ്?

മുൻകാലത്ത് എല്ലാ ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളും ശാക്തേയക്കാവുകളായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് വന്നുചേർന്ന പൗരോഹിത്യശക്തികളുടെ പ്രഭാവം നിമിത്തം പല മാറ്റങ്ങളും വന്നുചേർന്ന് തനതായ ഭാവം കൈവെടിഞ്ഞതാണ്. എങ്കിലും കൊടുങ്ങല്ലൂർ ശ്രീകുരുംബക്കാവ്, കോഴിക്കോട് ശ്രീവളയനാട്കാവ്, കൊയിലാണ്ടി കൊല്ലംശ്രീപിഷാരികാവ്, എടച്ചേരിയിലെ കളിയാംവെള്ളിക്കാവ്, കൂത്തുപറമ്പിലെ തിരുവഞ്ചേരിക്കാവ്, ഇരിക്കൂർ ശ്രീമാമാനത്ത്കാവ്, കണ്ണൂരിനടുത്ത് കളരിവാതുക്കൽ, മാടായിക്കാവ്, നീലേശ്വരം മന്നത്ത് കാവ് എന്നിവ തനതായ സ്വഭാവം കൈവിടാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. കൊട്ടിയൂരിനടുത്ത ചപ്പാരത്ത് ക്ഷേത്രം സപ്തമാതൃപുരം എന്നതിന്റെ അപഭ്രംശനാമാന്തരമാണ്. അവിടെയും ശാക്തേയവിധാനമാണ് വേണ്ടത്. ശാക്തേയക്കാവുകളിലെ വാസ്തുഘടനയും പ്രതിഷ്ഠാവിധാനവും മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളുടേതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്ഥമാണ്. ശിവനും, സപ്തമാതൃക്കളും, ഭദ്രകാളിയും ചേർന്നതാണിത്. ക്ഷേത്രപാലനും സവിശേഷപ്രാധാന്യമുണ്ട്. ശേഷസമുച്ചയത്തിൽ ഇത് " രുരുജിത് വിധാനം " എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു. ഇവ കൂടാതെ അരയർ, മലയോരനിവാസികൾ, വിശ്വകർമ്മജർ തുടങ്ങിയ വിവിധ സമുദായക്കാർ ശ്രീകുരുംബയായും മറ്റും പൂജിയ്ക്കുന്ന കാവുകളും ശാക്തേയക്കാവുകൾ തന്നെയാണ് ഇവിടെ രുരുജിത് വിധാനം ഇല്ലെന്നുമാത്രം.

ശാക്തേയത്തിൽ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ ഇല്ലെന്നും ആവാഹനവും ഉദ്വസനവുമുള്ള സംവിധാനമാണെന്നും പറഞ്ഞുവല്ലോ. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ശാക്തേയക്കാവുകൾ എങ്ങനെയുണ്ടായി?

ഒരേ കേന്ദ്രത്തിൽ വച്ചുതന്നെ ഒരേ അർച്ചനോപാധിയിൽ തലമുറകളായി കുളയോഗികൾ പൂജിച്ചുവന്ന സങ്കേതങ്ങളിൽ തപഃപ്രഭാവം വർദ്ധിക്കുകയും ദേവീചൈതന്യം സ്ഥിരമായിത്തീരുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠയുള്ള കാവുകളും ക്ഷേത്രങ്ങളുമായിത്തീർന്നത്. നിർഗ്ഗുണയായിരിക്കുന്ന പരാശക്തിയ്ക്ക് സകളീകൃതവും പ്രകടവുമായ ഭാവം കൈവരിക്കുകയും പുരാതനകാലത്തെ രാജകീയ പ്രതാപത്തിനനുസരിച്ച് സാമൂഹ്യ ബന്ധങ്ങളുണ്ടായിത്തീരുകയും പിന്നീട് സമൂഹമൊട്ടാകെ അവരുടെ പരദേവതയായി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു. അതിനാൽ വിവിധ സമുദായങ്ങളിൽ അവകാശാധികാര സമ്പ്രദായങ്ങൾ രൂപപ്പെടുകയും ജനപദത്തിന്റെ മുഴുവൻ ചൈതന്യകേന്ദ്രമായി അവരോധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ ആദിപരാശക്തിയുടെ സകളകൃതഭാവമായി പലപ്പോഴും അവതാരഭദ്രകാളിയെയാണ് വിവിധകാവുകളിൽ പൂജിയ്ക്കുന്നത്. എങ്കിലും പല ശാക്തേയക്കാവുകളിലും രഹസ്യമായി ശ്രീചക്രപൂജയും നിർവ്വഹിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ ആരാധനയിലൂടെ രാഷ്ട്രത്തിനും ജനപദത്തിനും ബാധിച്ചേക്കാവുന്ന ഈതിബാധകളെ അകറ്റി പുഷ്ടിയും കൈവരിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.

ജ്യോതിഷി വേദാംഗങ്ങളും മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളും സാമാന്യമായി അറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്നാണല്ലോ. വിശദീകരിക്കാമോ?

വേദ വേദാംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും തന്ത്രശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചും സാമാന്യമായി ധാരണയുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ആഗമദൃശാ പ്രസ്താവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാവുകയുള്ളു. അതിന് മറ്റൊരു പ്രശ്നചിന്ത ആവശ്യമായി വരുന്നില്ല.

ഇതേപോലെ ശാക്തേയവിഷയങ്ങളിൽ സാമാന്യമായ ധാരണയും പഞ്ചമകാര സാധനയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും ഉണ്ടായിരിക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ ഓരോ സങ്കേതങ്ങളിലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന മൂർത്തിയുടെ രഹസ്യം മനസ്സിലാക്കി അതിനനുസരിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിധിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളു. ശാക്തേയമൂർത്തികളെ തിരിച്ചറിയാനാണ് പലപ്പോഴും പാടുപെടുന്നത്. അതിന് പ്രാദേശികമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണാത്മകമായ സമീപനം ഇവിടെ ആവശ്യമാണ്.

ഗൃഹത്തിന്റെ പുറത്ത് ശാക്തേയ പൂജാമണ്ഡപം നിർമ്മിക്കുകയാണെങ്കിൽ പ്രത്യേകിച്ച് എന്തെങ്കിലും നിയമങ്ങൾ നോക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

ഗൃഹത്തിന്റെ പുറത്ത് മണ്ഡപം നിർമ്മിച്ചാലും പൂജകൻ കീഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ തിരിഞ്ഞിരുന്ന് ആരാധന നടത്തുന്ന വിധത്തിലായിരിക്കണം പീഠം സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്. ഒരു ശാക്തേയ ആചാര്യനെക്കൊണ്ട് തന്നെവേണം പീഠപ്രതിഷ്ഠ ചെയ്യിക്കുവാൻ. ഒരിയ്ക്കലും ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മട്ടിൽ ഈ മണ്ഡപം നിർമ്മിക്കരുത്. ക്ഷേത്രത്തിലേതുപോലെ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠാവിധാനമല്ല ഇവിടെയുള്ളത്. പൂജ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ ആവാഹിക്കുന്നു. അവസാനം ഉദ്വസിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഉദ്വസനമില്ലല്ലോ. അതേപോലെ പീഠം സ്ഥിരമായി ഒരിടത്ത് വെക്കണമെന്നില്ല. പൂജകഴിഞ്ഞാൽ സുരക്ഷിതമായി പെട്ടിയിലേയ്ക്കോ അലമാരയിലേയ്ക്കോ മാറ്റിവെക്കാം. വാസ്തു ശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് പീഠശാലകൾക്ക് ധ്വജയോനി പരികല്പിക്കുന്നതായിരിക്കും ഉത്തമം. 

ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഭണ്ഡാരത്തില്‍ അഥവാ കാണിക്കവഞ്ചിയില്‍ പണമിടുന്നത് എന്തിനാണെന്നറിയാം?

ആരാധനാലയങ്ങളില്‍, പ്രത്യേകിച്ചു ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ഭണ്ഡാരം നിത്യകാഴ്ചയാണ്. ഇതില്‍ കണക്കില്ലാത്ത പണം നിക്ഷേപിയ്ക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഭണ്ഡാരത്തെപ്പറ്റി പല അഭിപ്രായങ്ങളുള്ളവരുണ്ട്, ചിലര്‍ പറയും ഇതാവശ്യമെന്ന്. മറ്റു ചിലര്‍ ചോദിയ്ക്കും, ദൈവത്തിനെന്തിനാ പണമെന്ന്.

ചോദ്യം തെറ്റാണെന്നു പറയാനാകില്ല, അല്ലെങ്കില്‍ പണമിട്ടാല്‍ ദൈവം പ്രസാദിയ്ക്കുമെന്ന വിശ്വാസം സത്യമായി വരണം. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ദൈവത്തെ പണത്താല്‍ പ്രീതിപ്പെടുത്താമെന്ന വിശ്വാസം തെറ്റു തന്നെയാണ്. വാസ്തവം ഇതെങ്കില്‍ ഭണ്ഡാരത്തില്‍ പണമിടുന്നതിനു പുറകില്‍ ചില വിശ്വാസങ്ങള്‍ കാണാതിരിയ്ക്കുമോ, ഇതെക്കുറിച്ചു കൂടുതലറിയൂ,

പുരാണങ്ങളില്‍ പറയുന്ന കഥയുണ്ട്, വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ കുബേരന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും പണം വാങ്ങി. ഇതു തിരിച്ചടയ്ക്കാന്‍ വിഷ്ണുവിനെ സഹായിക്കുന്നതിനാണ് ഭണ്ഡാരത്തില്‍ പണമിടുന്നതെന്നത്. അതായത് വിഷ്ണുഭഗവാനെ കടത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിയ്ക്കുവാന്‍.

ഭണ്ഡാരത്തില്‍ പണമിടുന്നതിലൂടെ നാം ക്ഷണികമായ ആഗ്രഹങ്ങളില്‍ നിന്നും മോചനം നേടുമെന്ന വിശ്വാസവും നിലവിലുണ്ട്. ഇതോടെ നമ്മിലെ ചീത്ത ഘടകങ്ങള്‍ മാറുമെന്നും.

പണമിട്ടാല്‍ ദൈവം പ്രസാദിയ്ക്കുമെന്ന ചിന്തയോടെ ഭണ്ഡാരത്തില്‍ പണമിടുന്നവരുണ്ട്. ദൈവത്തിനു കൈക്കൂലി നല്‍കുന്ന ചിന്താഗതിയെന്നേ വിശേഷിപ്പിയ്ക്കാനാകൂ.

പല ക്ഷേത്രങ്ങളും പാവങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പുണ്യപ്രവൃത്തിയ്ക്കുള്ള സഹായമെന്ന നിലയ്ക്കും ഇതിനെ കാണാം. ക്ഷേത്രചിലവുകള്‍ക്കുള്ള പണം കണ്ടെത്താനുള്ള വഴിയാണ് ഭണ്ഡാരങ്ങളെന്നതും ഒരു വാസ്തവമാണ്.

മകയിരവും കരിങ്ങാലിയും


ആയുർവേദത്തിൽ ഖദിരാ എന്നാണ് കരിങ്ങാലിക്ക് പേര്. ഉറച്ചത് എന്നാണ് ഖദിരാ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം. മകയിരം നക്ഷത്രക്കാരും ഉറച്ച സ്വഭാവഗതിയുള്ളവരായി കാണുന്നു. കരിങ്ങാലിക്കാതൽ കൊണ്ടുള്ള കഷായം കൊഴുപ്പിനെ നശിപ്പിക്കുന്നതായി കാണുന്നുണ്ട്. അധികം കൊഴുപ്പില്ലാത്തതും ഉറച്ച ശരീരമുള്ളവരുമാണ് സാധാരണയായി മകയിരം നക്ഷത്രക്കാർ. തൊലിയിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന പേസ്റ്റിന് "കഥഥ് " എന്നാണ് ഹിന്ദിയിൽ പറയുന്നത്. ഇത് വെറ്റിലയിൽ ചേർത്ത് ചവച്ചരയ്ക്കുന്ന രീതി വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുണ്ട്.

" ചപലോ വിശാലദേഹോ
ബാല്യേ ശോകാന്വിതഃ പ്രമാദീച
ഉത്സാഹീ സത്യപരോ
ഭീരുർധനവാൻ സുഖീ സൗമ്യേ "

മകയിരം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ ചപലതയും പുഷ്ടിയുള്ള ശരീരവും ഉള്ളവനായും ബാല്യത്തിൽ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്നവനായും ശോകപീഢയുള്ളവനായും കാണുന്നു. ഉത്സാഹവും സത്യവും ഭയവും സമ്പത്തും സുഖവും സൗമ്യതയും ഇവരിൽ കാണാറുണ്ട്. ഇതാണ് ശ്ലോകത്തിന്റെ അർത്ഥം.

വരാഹമിഹിരാചാര്യരുടെ ഹോരാശാസ്ത്രത്തിൽ

" ചപലശ്ചതുരോƒഭീ: പടുരുത്സാഹീ ധനീ മൃഗേ ഭോഗീ " 

എന്ന് മകയിരത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളവരായും അല്പം അന്തർമുഖരായും പിന്നീട് സ്വപരിശ്രമത്താൽ സുഖഭോഗങ്ങൾ നേടിയെടുക്കുന്നവരായും മകയിരത്തെ പൊതുവെ കാണുന്നു.

(അക്കേഷ്യ കാറ്റച്യു - അക്കേഷ്യ ചുണ്ട്റ (റോട്ട്ലർ) വൈൽഡ്, കുടുംബം : മൈമോസേസി)

സംസ്കൃതം :- ഖദിര
ഹിന്ദി :- ഖൈർകഥ്ഥ
തെലുങ്ക് :- ചണ്ഡപെട്ടു, ഖദിരമു 
മറാഠി :- ഖൈർ
ഇംഗ്ലീഷ് :- Cutch Tree, Catechu Tree
ബംഗാളി :- ഖയെരമ, ഖയെർഗച്ഛ
തമിഴ് :- കങ്കാലി
കന്നഡ :- കരഗാലി

ഒരു ഇടത്തരം വൃക്ഷം. ചന്ദനം പോലെ ഇതിന്റെ കാതലാണ് പ്രധാനമായി ഔഷധങ്ങൾക്കുപയോഗിക്കാറ്. മുൾമരമായ ഇതിന്റെ ഇലകൾ ചെറുവന്നിയുടേതുപോലെ ചെറുതായിരിക്കും. ഇതിന്റെ കാതലായ ഭാഗം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കഷായം വറ്റിച്ചെടുക്കുന്നതാണ് കഥ്ഥ (കാത്ത്). കാതൽ കുഷ്ഠഘ്നങ്ങളിൽ (കുഷ്ഠം, ത്വക് രോഗഹരം) വെച്ച് ശ്രേഷ്ഠമാണ്.

കരിങ്ങാലിക്കാതൽ തീ കത്തിച്ച് ഇറ്റിറ്റുവീഴുന്ന രസം ശേഖരിച്ച് നെയ്യും നെല്ലിക്കനീരും തേനും ചേർത്ത് സേവിക്കുന്നത് കുഷ്ഠരോഗത്തിന് വിശേഷമാണ്.

നീരട്ടിയെണ്ണയിൽ വിധിപ്രകാരം തേനും നെയ്യും കരിങ്ങാലിക്കഷായവും ചേർത്ത് 15 ദിവസം സേവിക്കുകയും മാംസരസം മാത്രം സേവിക്കുകയും ചെയ്‌താൽ വളരെക്കാലം ജീവിക്കാമെന്ന് അഷ്ടാംഗഹൃദയത്തിൽ കാണുന്നു.

പ്രമേഹരോഗികളും അതിസ്ഥൂലശരീരക്കാരും ത്വക്ക് രോഗികളും കരിങ്ങാലിക്കാതലിട്ട് വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് പലവട്ടം കുളിക്കുന്നത് നന്ന്.

കഥ്ഥ (കാത്ത്) രുചിയുണ്ടാക്കുന്നതും ദീപനവുമാണ്. ഇത് കഫവാതങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കും. ഇത് പാലോടുകൂടി കഴിക്കുന്നത് വിരുദ്ധമാണ്. കാത്ത് അധികമായി കഴിച്ചുണ്ടാകുന്ന അസ്വാസ്ഥ്യത്തിന് പശുവിൻപാൽ പഞ്ചസാര ചേർത്ത് പലവട്ടം നൽകേണ്ടതുമാണ്. കാത്ത്, തിളപ്പിച്ച വെള്ളത്തിൽ അലിയിച്ച് വ്രണങ്ങൾ കഴുകുന്നത് നന്ന്. മുലക്കണ്ണിന്മേലുണ്ടാകുന്ന വ്രണങ്ങൾക്കും ഈ പ്രയോഗം വളരെ ഗുണം ചെയ്യും. പല്ല് വേദനയ്ക്ക് ഖദിരം (കാത്ത്) വായിലിട്ടലിയിക്കുകയോ പല്ലിന്റെ ദ്വാരത്തിൽ വെക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ വേദന മാറും. ഇളക്കമുള്ള പല്ലുകൾ ഉറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. കാത്ത് ഉപയോഗിച്ച് വിശേഷപ്പെട്ട ദന്തധാവനചൂർണ്ണം ഉണ്ടാക്കാം. കാത്ത് 120 ഗ്രാം ആലം 60 ഗ്രാം, മീർ 60 ഗ്രാം, കരയാമ്പൂ 30 ഗ്രാം, ചോക്ക്പൊടി 480 ഗ്രാം ഇവ പൊടിച്ച് ചേർത്ത് ദിവസേന ഉപയോഗിക്കുക. ഊനില പഴുപ്പ്, രക്തം വരവ്, ദുർഗ്ഗന്ധം എന്നിവ അകറ്റി പല്ലുകൾ ഉറപ്പുള്ളവയായിത്തീരും.

തങ്ങളുടെ വ്യക്തിപ്രഭാവം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരാണ് മകീര്യം നക്ഷത്രക്കാർ. ശുഭകാര്യങ്ങളുടെ സമാരംഭത്തിന് ഈ നക്ഷത്രക്കാരുടെ സാന്നിധ്യം വളരെ നല്ലതായി കരുതപ്പെടുന്നു. ആദ്യഘട്ടങ്ങളിലെ പാളിച്ചകൾ അകന്ന് നല്ലൊരു ജീവിതം ഈ നക്ഷത്രക്കാർക്ക് സിദ്ധിക്കുമെന്നും കാണുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി, മുഹൂർത്തം, വിവാഹം, വിവാഹപൊരുത്തം, പ്രണയം, സന്താനലാഭം, കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങള്‍, ദാമ്പത്യ പ്രശ്നങ്ങൾ, ബിസിനസ്സ് പ്രശ്നങ്ങള്‍, മാനസീക പ്രശ്നങ്ങള്‍, ഗൃഹ ദോഷം, ശത്രുദോഷം എന്നിവയെ കുറിച്ച് പാരമ്പര്യ ജ്യോതിഷ വിധിപ്രകാരം പരിഹാരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് വിളിക്കുക, കിരണ്‍ജി, Phone :-8589090838 ...... or....... 9447090838 ..... or ...planetkodungallur@gmail.com ..... or ..... WhatsApp Number :- 9447090838


പാരമ്പര്യ ജ്യോതിഷ വിധിപ്രകാരം "ജാതകം" എഴുതി നൽകുന്നതാണ്.