ചന്ദ്രനു കുജാദിഗ്രഹങ്ങളുമായിട്ടുള്ള യോഗങ്ങളുടെ ഫലത്തെ പറയുന്നു

കൂടസ്ത്ര്യാസവകുംഭപണ്യമശിവം
മാതുസ്സവക്രശ്ശശീ
സജ്ഞഃപ്രശ്രിതവാക്യമർത്ഥനിപുണം
സ്യെഭാഗ്യകീർത്ത്യന്വിതം
വിക്രാന്തം കുലമുഖ്യമസ്ഥിരമതിം
വിത്തേശ്വരം സാംഗിരാ
വസ്ത്രാണം സസിതഃ ക്രിയാദികുശലം
സാർക്കിഃ പുനർഭൂസുതം.

സാരം :-

ജനനസമയത്തു ചന്ദ്രൻ ചൊവ്വയോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ ഉച്ചാടനം ആകർഷണം വശീകരണം മുതലായ മന്ത്രശാസ്ത്രോക്തഷൾക്കർമ്മങ്ങൾക്കാവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗാദികളുടെ ഹിംസയ്ക്കുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ, മദ്യം, കുടങ്ങൾ എന്നിവ കച്ചവടം ചെയ്യും. മാതാവിനു വ്യസനപ്രദനുമായിരിയ്ക്കും. 

ജനനസമയത്തു ചന്ദ്രൻ ബുധനോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ ഒന്നുകിൽ അതിപ്രിയവും അല്ലെങ്കിൽ വിനീതവുമായി സംസാരിയ്ക്കും. ധനസമ്പാദനത്തിൽ സമർത്ഥനോ ധനത്തിങ്കൽ സൂക്ഷ്മദൃഷ്ടിയുള്ളവനോ ആയിരിയ്ക്കും. 

ജനനസമയത്തു ചന്ദ്രൻ വ്യാഴത്തോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിയ്ക്കുന്നവനും സ്വകുലത്തിൽ പ്രധാനിയും അത്യന്തം സ്ഥിരചിത്തനും വലിയ ധനവാനുമായിരിക്കും.

ജനനസമയത്തു ചന്ദ്രൻ ശുക്രനോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങുക വിൽക്കുക മുതലായ വ്യാപാരങ്ങളിൽ സമർത്ഥനാവും.

ജനനസമയത്തു ചന്ദ്രൻ ശനിയോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ പുനർഭൂവായ സ്ത്രീയുടെ പുത്രനേ ആയിരിയ്ക്കയുള്ളൂ. ആദ്യഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു രണ്ടാമതു ഒരുവനെ വിവാഹം കഴിച്ച സ്ത്രീയേയാണു പുനർഭൂവ് എന്നു പറയുന്നത്.

ഇതിൽ "അസ്ഥിരമതിം" എന്നതിനു ഭട്ടോല്പവ്യാഖ്യാനത്തിൽ "അസ്ഥിരമതി" എന്നും മറ്റു പല വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലും അതിസ്ഥിരബുദ്ധി എന്നും വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണുകയാലും, ഈ രണ്ടാമതു പറഞ്ഞത്തിനു നല്ല യുക്തിയുള്ളതിനാലും അങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചതാകുന്നു.

സൂര്യനു ചന്ദ്രാദിഗ്രഹങ്ങളുമായിട്ടുള്ള യോഗങ്ങളുടെ ഫലത്തെ പറയുന്നു

തിഗ്മാംശുർജ്ജനയത്യുഷേശസഹിതോ
യന്ത്രാശ്മകാരം നരം
ഭൌമേനാഘരതം ബുധേന നിപുണം
ധീകീർത്തിസൌഖ്യാന്വിതം
ക്രൂരം വാക്പതിനാന്യകാര്യനിരതം
ശുക്രേണ രംഗായുധൈർ-
ല്ലബ്ധസ്വം രവിജേന ധാതുകുശലം
ഭാണ്ഡപ്രകാരേഷു വാ.

സാരം :-

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ ചന്ദ്രനോടുകൂടിയാണു നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ അയാൾ പലവിധ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യേണ്ടതിന്നും അനേകവിധത്തിലുള്ള ജ്ഞാനസമ്പാദനത്തിനും ഉപകരിക്കുന്ന വിവിധ യന്ത്രങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കുകയും കരിങ്കല്ലുകൊണ്ടു പലതരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്കയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ ചൊവ്വയോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ആസക്തിയുള്ളവനായിരിക്കും.

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ ബുധനോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ സകല പ്രവൃത്തികളിലും സാമർത്ഥ്യം ബുദ്ധി ലോകപ്രസിദ്ധി മനസ്സന്തോഷം എന്നിവകളോടുകൂടിയവനായിരിക്കും.

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ വ്യാഴത്തോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ ദയയില്ലാത്തവനും സ്വന്തം കാര്യങ്ങളിൽ അലസനും പലകാര്യനിരതനുമായിരിക്കും. വ്യാഴം ബലഹീനനാണെങ്കിൽ നിർദ്ദയത്വം, ബലവാനാണെങ്കിൽ പലകാര്യനിരതത്വമാണു അനുഭവിക്കുക എന്നും ഒരു അഭിപ്രായമുണ്ട്.

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ ശുക്രനോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ ആടുക, പാടുക അഭിനയിക്കുക നൃത്തംവെക്കുക അഭ്യാസങ്ങൾ കാണിക്കുക മല്ലുപിടിക്കുക ഇത്യാദികളായ രംഗവിദ്യകളേകൊണ്ടും വില്ല് അമ്പ് വാള് മുതലായ ആയുധവിദ്യകളേക്കൊണ്ടും ധനം സമ്പാദിക്കും.

ജനനസമയത്തു സൂര്യൻ ശനിയോടുകൂടിയാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിൽ സ്വർണ്ണം വെള്ളി ഈയം മുതലായ ശുദ്ധലോഹങ്ങളുടേയും ഓട് പിച്ചള മുതലായ കൂട്ടുലോഹങ്ങളുടേയും ഹരിതാലം മനയോല ഗന്ധകം ആദിയായ ധാതുദ്രവ്യങ്ങളുടേയും നിർമ്മാണത്തിലും, അവയെക്കൊണ്ടു പലവിധം പ്രവൃത്തിചെയ്യുന്നതിലും, സാമർത്ഥ്യമുള്ളവനായിരിക്കും. അല്ലെങ്കിൽ സ്വർണ്ണം ചെമ്പ് ഇരുമ്പ് മുതലായ ലോഹങ്ങൾകൊണ്ടോ മണ്ണ് മുതലായവകളെകൊണ്ടോ മരംകൊണ്ടോ മറ്റോ പാത്രങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും അവകൊണ്ടു വ്യാപരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ സമർത്ഥനായെന്നും വരാം.

ചന്ദ്രാദികൾക്കു (ചന്ദ്രൻ മുതലായ ഗ്രഹങ്ങൾക്ക്‌) സൂര്യനോടു അടുക്കുമ്പോൾ മൌഢ്യവും അതു നിമിത്തം മേൽപറഞ്ഞ ഫലങ്ങൾക്കു വൈകല്യവും ഒട്ടുംതന്നെ സംഭവിക്കുന്നതല്ലെന്നും, നേരെമറിച്ച്, അകന്നാലാണ് ഫലത്തിനു അപൂർണ്ണതയുണ്ടാവുകയെന്നും ഓർമ്മ വെയ്ക്കേണ്ടതുമാണ്.

ചന്ദ്രനിൽ നിന്നും ലഗ്നത്തിൽ നിന്നും ചിന്തിയ്ക്കാവുന്ന വസുമദ്യോഗത്തെ പറയുന്നു

ലഗ്നാദതീവ വസുമാൻ വസുമാൻ ശശാങ്കാൽ
സൌമ്യഗ്രഹൈരുപചയോപഗതൈസ്സമസ്തൈഃ
ദ്വാഭ്യാം സമോല്പവസുമാംശ്ച തദൂനതായാ-
മന്യേഷു സത്സ്വപി ഫലേഷ്വിദമുൽകടേന.

സാരം :-

ലഗ്നത്തിൽ നിന്നു 3 - 6 - 10 -11 ഈ നാലു ഭാവങ്ങളിലായി ബുധഗുരുശുക്രന്മാർ മൂന്നുപേരും നിന്നാൽ ആ യോഗത്തിനു അതിവസുമദ്യോഗമെന്നും, ഇങ്ങനെ ചന്ദ്രനിൽനിന്നു ഈ നാലു ഭാവങ്ങളിൽ മേൽപറഞ്ഞ മൂന്നു ശുഭഗ്രഹങ്ങളും നിന്നാൽ അതിനു വസുമദ്യോഗമെന്നും പറയുന്നു. ലഗ്നത്തിൽ നിന്നായാലും ചന്ദ്രനിൽ നിന്നായാലും ശരി, മേൽപറഞ്ഞ ഭാവങ്ങളിൽ ബുധഗുരുശുക്രന്മാരിൽ രണ്ടു ഗ്രഹം നിന്നാൽ സമവസുമദ്യോഗമെന്നും, ആ നാലു ഭാവങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ ഒരു ശുഭഗ്രഹം മാത്രം നിന്നാൽ അല്പവസുമദ്യോഗമെന്നും സംജ്ഞകളുമാകുന്നു. ഈ യോഗങ്ങളുടെ ഫലവും അവയുടെ പേരിന്നനുരൂപമായ വിധത്തിൽ അനുഭവിയ്ക്കുന്നതാണ്. അതിവസുമദ്യോഗജാതൻ വലിയ ധനികനും, വസുമദ്യോഗജാതൻ സാമാന്യധനവാനും, സമ വസുമദ്യോഗജാതൻ അത്രതന്നെ ധനമില്ലാത്തവനും, അല്പവസുമദ്യോഗജാതൻ ദിവസവൃത്തിയ്ക്കുമാത്രം വേണ്ട ധനമുള്ളവനുമായിരിയ്ക്കും. ലഗ്നം ചന്ദ്രൻ ഇതുകൾ രണ്ടിന്റേയും ഉപചയരാശികളിൽ ബുധഗുരുശുക്രന്മാരിൽ ഒരു ഗ്രഹവുമില്ലെങ്കിൽ അയാൾ ദരിദ്രനാവുമെന്നും മേൽപറഞ്ഞതുകൊണ്ടു സ്പഷ്ടവുമാണല്ലോ.

ധനലാഭം ഉണ്ടാവാതിരിയ്ക്കുന്നതിനോ ധനനാശത്തിനോ മറ്റോ വേറെവല്ല അശുഭയോഗങ്ങളോ കേമദ്രുമയോഗം തന്നെയോ ഉണ്ടായിരുന്നാലും വേണ്ടതില്ല, മേൽപറഞ്ഞ അതിവസുമദ്യോഗാദികളിലൊന്നുണ്ടായാൽ ഈ അശുഭഫലങ്ങളൊന്നും ഒട്ടും അനുഭവിയ്ക്കയുമില്ല. ഈ വസുമദ്യോഗഫലത്തെ തടയുവാൻ മറ്റൊരു യോഗത്തിനും സാധിക്കയില്ലെന്നു താല്പര്യം.

മധ്യമാര്‍ഗം

ഒന്നുകില്‍ ആശാന്റെ നെഞ്ചത്ത്, അല്ലെങ്കില്‍ കളരിക്കു പുറത്ത്. എന്ന നാടന്‍ ചൊല്ല് സൂചിപ്പിക്കുന്ന മാര്‍ഗം വെടിഞ്ഞാല്‍ നാം അവലംബിക്കുന്നത് മധ്യമാര്‍ഗമാണ്. ‘അതി സര്‍ത്ര വര്‍ജയേത്’ എന്ന സംസ്‌കൃതത്തിലെ ചൊല്ലും മധ്യമാര്‍ഗം അവലംബിക്കാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. ബുദ്ധമതം പ്രശംസിക്കുന്ന ഈ മാര്‍ഗം ഗീതാകാരന്‍ നമുക്കുപദേശിച്ചുതരുന്നുണ്ട്.

‘നാത്യശ്‌നതസ്തു യോഗോളസ്തി
നചൈകാന്തമനശ്‌നതഃ
നചാതി സ്വപ്‌ന ശീലസ്യ
ജാഗ്രതോ നൈവ ചാര്‍ജുന.
യുക്താഹാര വിഹാരസ്യ
യുക്തചേഷ്ടസ്യ കര്‍മസു
യുക്ത സ്വപ്നാവ ബോധസ്യ
യോഗോ ഭവതി ദുഃഖഹാ’

ഏറെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനു യോഗം വശപ്പെടില്ല. പട്ടിണി കിടക്കുന്നവനുമില്ല. രാപകല്‍ ഉറങ്ങുന്നവനും ഉറക്കമിളയ്ക്കുന്നവനും യോഗി ആവില്ല. മിതമായ ആഹാരവിഹാരങ്ങളോടെ വേണ്ടത്ര ഉറങ്ങിയും ഉണര്‍ന്നിരുന്നും ശക്തിക്കു തക്കവണ്ണം സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്‍പ്പുലക്ഷ്യമാക്കി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവനു ദുഃഖനാശകമായ യോഗം കരഗതമാകുന്നു. ഇതാണ് ഈ വരികളുടെ അര്‍ത്ഥം.

എന്താണു യോഗം? അതു ഗീത രണ്ടുവിധത്തില്‍ നിര്‍വചിച്ചിട്ടുണ്ട്. യോഗഃ കര്‍മസുകൗശലം’ എന്നും സമത്വം യോഗ ഉച്യതേ’ എന്നും പ്രവൃത്തികള്‍ ചെയ്യുന്നതിലുള്ള സാമര്‍ത്ഥ്യം അല്ലെങ്കില്‍ മനസിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ. ശീതോഷ്ണങ്ങള്‍, സുഖദുഃഖങ്ങള്‍ ജയപരാജയങ്ങള്‍, മാനാവമാനങ്ങള്‍ മുതലായ വിരുദ്ധഭാവങ്ങളില്‍ തുല്യനിലയില്‍ വര്‍ത്തിക്കുക ഇതാണ് യോഗം. അനിഷ്ടാനുഭവങ്ങളില്‍ തളരാതിരിക്കുക ഇഷ്ടാനുഭവങ്ങളില്‍ ഉന്മത്തനാകാതിരിക്കുക ഇതേ്രത യോഗം. ആനിലയില്‍ എത്താനുള്ള കഴിവുനേടാന്‍ മധ്യമാര്‍ഗം അവലംബിക്കുന്നവനേ കഴിയൂ. തിരുവാതിരയ്ക്കു ഉറക്കം ഒഴിക്കുക, ശിവരാത്രിക്കും ഉറക്കം ഒഴിക്കുക – ഇങ്ങനെ ചില വ്രതങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഏകാദശിക്ക് ഉപവാസം, ഹരിവാസരസമയത്ത് ജലപാനംപോലും ഉപേക്ഷിക്കുക ഷഷ്ഠി ഒരിക്കല്‍, ഇവയൊക്കെ തെറ്റെന്നാണോ പറഞ്ഞുവരുന്നത് എന്ന് നിങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്.

‘ദേവാന്‍ ദേവയജോ യാന്തി’ മദ്ഭക്തായാന്തി മാമപി’ എന്നാണു ഭഗവാന്‍ ഗീതയില്‍ ഉപദേശിക്കുന്നത്. വ്രതോപവാസാദിയിലൂടെ ദേവന്മാരെ ഉപാസിക്കുകന്നവര്‍ക്ക് താല്ക്കാലികമായ ഇഷ്ടഫലങ്ങള്‍ ലഭിക്കുന്നു. അലപബുദ്ധികളായ അവര്‍ക്കു ലഭിയ്ക്കുന്ന ഫലം അനശ്വരമല്ല. അവര്‍ ആസുരസ്വഭാവരാണ്. ഹിരണ്യ കശിപു, രാവണന്‍, വൃകാസുരന്‍ മുതലായവര്‍ അത്ഭുതിസിദ്ധികള്‍ കൊടും തപസ്സിലൂടെ നേടി. പക്ഷെ അവരുടെ കഠിന തപസിന്റെ ആത്യന്തികഫലം സര്‍വനാശമായിരുന്നു. വല്ലപ്പോഴം ഒരു ഉപവാസം, അല്പം മൗനവ്രതം ഇതൊക്കെ നല്ലതാണ്. എന്നാല്‍ ക്ലേശകരമായ ഒരു വ്രതവും ശ്രേയസ്‌കരമല്ല.

ഭക്ഷണചിന്ത ഒരു ദിവസം മറക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ നല്ലതാണ്. വിശന്നുപൊരിയുന്ന വയറിനെ ശാഠ്യംകൊണ്ട് അമര്‍ത്തിവയ്ക്കുന്നത് ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ദോഷം ചെയ്യും. ഉറക്കം ഭക്ഷണത്തേക്കാളും ആവശ്യമാണ്. രണ്ടു മാസത്തിലേറെ ഭന്‍സാലി ഉപവസിച്ചു എന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരാഴ്ച ഉറങ്ങാതിരിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കില്ല. സാധിച്ചാലും അതുകൊണ്ട് മാനസികമായും ആത്മീയമായും ഹാനിയേ ഉണ്ടാകൂ. അഖണ്ഡനാമയജ്ഞവും ആസുരയജ്ഞവുമാണ്. ഒരു മിനിറ്റ് ഇഷ്ടദേവനില്‍ മനസ്സു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ 24 മണിക്കൂര്‍ നാമം ജപിക്കുന്നത് വൃഥാകണ്ഠഷോഭമാണ്. 101 നാമം ശ്രദ്ധയോടെ ജപിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അത് ഒരു നേട്ടമാണ്. മൈക്ക് വച്ച് കണ്ഠക്ഷോഭം ചെയ്ത് അയല്‍ക്കാരെ ദ്രോഹിക്കുന്നവന് എങ്ങനെ അഭീഷ്ടലാഭം ഉണ്ടാകും.?

പുരാണകഥകള്‍ സശ്രദ്ധം വായിച്ചാല്‍ മധ്യമാര്‍ഗം അവലംബിച്ചിരുന്നവര്‍ കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചവരെക്കാള്‍ ശ്രേയസ്സു നേടിയതായി കാണാം. ഊര്‍ദ്ധ്വരേതസ്സുകളായ യോഗികളെക്കാള്‍ ദാമ്പത്യ – ജീവിതം നയിച്ചവരാണ് ശ്രേയസ്സും അനായാസമായ മുക്തിയും നേടിയിട്ടുള്ളത്. രഘുവംശത്തില്‍ സൂര്യവംശരാജാക്കന്മാരെപ്പറ്റി കാളിദാസന്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

‘ശൈശവേളഭ്യസ്തവിദ്യാനാം
യൗവനേ വിഷയൈഷിണാം
വാര്‍ധകേ മുനിവൃത്തീനാം
യഗേനാന്തേ തനുത്യജാം’

അവര്‍ ബാല്യത്തില്‍ വിദ്യ ആഭ്യസിച്ചു; യൗവനത്തില്‍ വിഷയസുഖം അനുഭവിച്ചു; വാര്‍ദ്ധക്യത്തില്‍ വാനപ്രസ്ഥം നയിച്ചു. യോഗമാര്‍ഗത്തില്‍ ശരീരം വെടിഞ്ഞു മുക്തി നേടി. പരാശരനും വസിഷ്ഠനും മറ്റും ആജന്മബ്രഹ്മചാരികള്‍ ആയിരുന്നില്ല. അവര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ക്ലേശാനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടില്ല.

കുരുപാണ്ഡവന്മാരുടെ പിതാമഹനായിരുന്ന ഭീഷ്മരെ നോക്കൂ. അദ്ദേഹം മധ്യമാര്‍ഗം അവലംബിച്ച ആളല്ല. വൃദ്ധനായ പിതാവിന്റെ കാമസമ്പൂര്‍ത്തിക്കുവേണ്ടി പ്രജാക്ഷേമം ഗണിക്കാതെ ഉഗ്രപ്രതിജ്ഞ എടുത്തു. ഫലമോ? അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരിക്കെ സഹോദരനായ ചിത്രാംഗദന്‍ നിഷ്‌കാരണമായി നിര്‍ദയം വധിക്കപ്പെട്ടു. കുട്ടികള്‍ക്കു മിഠായി വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്ന ലഘുചിത്തതയോടെ കാശിരാജ കന്യകമാരെ അപഹരിച്ച് ക്ഷയരോഗിയായ സഹോദരനു കാഴ്ചവച്ചു. അംബഹതാശയായി പുനര്‍ജനിച്ചു. ഭീഷ്മരെ ശരശയ്യയില്‍ കിടത്തി നരകദുഃഖം അനുഭവിപ്പിച്ചു.

അംബയോടു കാണിച്ച ക്രൂരത കാരണം സ്വന്തം ഗുരുവിനോടുപോലും ഇടയേണ്ടിവന്നു. അംബികയും അംബാലികയും വിധവകളായി. കുരുടനും പാണ്ടനും ജന്മം നല്‍കേണ്ടിവന്നു. അവരുടെ മക്കള്‍ തമ്മിലടിച്ചു ഭാരത വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ മരണവും ദുഃഖവും വിതച്ചു. ‘അയ്യോ!  മഹാദുഷ്ടര്‍ തമ്മില്‍ പിണങ്ങീട്ടയ്യായ്യിരം കോടി ജീവന്‍ നശിച്ചു’ സുയോധനനൊപ്പം വസിച്ചു യുധിഷ്ഠരനോടു കൂറു പുലര്‍ത്തി. ഫലം വംശനാശം. ശ്രീരാമനും ശ്രീകൃഷ്ണനും ദാമ്പത്യജീവിതം നയിച്ചതുതന്നെ വിവാഹം നിന്ദ്യമല്ലെന്നു കാണിക്കുന്നു. ഉഗ്രവ്രതങ്ങളൊന്നും ആര്‍ക്കും നന്മനല്‍കീട്ടില്ല. വ്രതകാര്‍ക്കശ്യം മനസ്സ് കര്‍ക്കശമാക്കുന്നു. മനസ്സിന് ഒരേ സമയം മാര്‍ദവവും കാഠിന്യവും ഉണ്ടാകണം. പരദുഃഖത്തില്‍ മനസ്സു വെണ്ണപോലെ ഉരുകണം. തനിക്കു ആപത്തുവരുമ്പോള്‍ മനസ്സു ശിലപോലെ കര്‍ക്കശമാക്കണം.

‘സമ്പത്‌സുമഹതാം ചിത്തം
 ഭവത്യുത്പലകോമളം
ആപത്‌സു ച മഹാശൈല
ശിലാസ്ങഘാത കര്‍ക്കശം’

എന്നാണ് പണ്ഡിത മതം.

സന്യാസം അഭികാമ്യമല്ല എന്നു ഞാന്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ സന്യാസിയുടെ മാര്‍ഗം സുഗമമല്ല. നിഃസംഗനു സന്യാസിയായി വിജയിക്കാന്‍ കഴിയും. എന്നാല്‍ വേണ്ടത്ര ആലോചിക്കാതെ ആചരണം ബ്രഹ്മചര്യം സ്വീകരിച്ചു വള്ളത്തോളിന്റെ ‘നാഗില’ എന്ന ഖണ്ഡകാവ്യത്തിലെ ഭവദേവനെപ്പോലെ വികാരങ്ങളെ കടിച്ചമര്‍ത്തിവച്ചു സന്യാസി ആയാല്‍ ഇല്ലത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു; അമ്മാത്ത് ഒട്ടെത്തിയുമില്ല. എന്ന മട്ടില്‍ ആകയേ ഉള്ളൂ.

പൂര്‍ണ്ണ വിരക്തര്‍ക്കു ജ്ഞാനയോഗവും പൂര്‍ണ്ണസക്തര്‍ക്കു കര്‍മ്മയോഗവും ആണുവേണ്ടതെന്നു മേല്പ്പത്തൂര്‍ പറയുന്നു. സാധാരണര്‍ ഈ രണ്ടു വിഭാഗത്തിലും പെടില്ല. അവര്‍ക്കി വിരക്തിയും സക്തിയും വത്യസ്ത അളവുകളില്‍ ഉണ്ടാകും. ഭക്തിയോഗത്തിന് ഇവരാണ് അധികാരികള്‍ എന്നും ഭട്ടതിരിപ്പാട് തുടര്‍ന്നു പറയുന്നു. അപ്പോള്‍ ഭക്തിയും മധ്യമാര്‍ഗാവലംബികള്‍ക്കുള്ളതാണ് എന്നര്‍ത്ഥം. സാധാരണജനം മധ്യമാര്‍ഗസ്വീകരണത്തിനു സര്‍വഥാ അധികാരികള്‍ തന്നെ.

ശനി യോഗകർത്താവായാലത്തെ ഫലത്തേയും സകല ചാന്ദ്രയോഗങ്ങളിലും ചന്ദ്രന്റെ അവസ്ഥാഭേദം നിമിത്തം വരാവുന്ന ഫലഭേദത്തേയുമാണ്‌ പറയുന്നത്

പരവിഭവപരിച്ഛദോപഭോക്താ
രവിതനയേ ബഹുകാര്യകൃദ്ഗണേശഃ
അശുഭകൃദുഡുപോഹ്നി ദൃശ്യമൂർത്തിർ-
ഗ്ഗളിതതനുശ്ച ശുഭോന്യഥാന്യദൂഹ്യം.

സാരം :-

അന്യന്മാരാൽ സമ്പാദിയ്ക്കപ്പെട്ട ധനധാന്യാദികളേയും ഗൃഹം വസ്ത്രം ഭൃത്യന്മാർ വാഹനം മുതലായവയേയും അനുഭവിപ്പാൻ ഇഷ്ടമുള്ളവനും, അനുഭവിയ്ക്കുന്നവനും പ്രതിനിമിഷം അനേകകാര്യങ്ങളെ ചെയ്യുന്നവനും സംഘങ്ങളുടെ നായകനുമായിത്തീരുന്നതാണ്. സുനഭാദിയോഗകർത്താക്കന്മാരായ കുജാദിഗ്രഹങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞ ഈ വിശേഷഫലങ്ങളൊക്കെയും ഈ അദ്ധ്യായത്തിലെ 5 - 6 ഈ ശ്ലോകങ്ങളെക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞ സാമാന്യഫലങ്ങളോടു യോജിപ്പിച്ചു ഒന്നിന്നും പരസ്പരവിരോധം വരാത്ത നിലയിൽ സുനഭാ അനഭാ ധുരുധുരാ ഈ മൂന്നു യോഗങ്ങളുടേയും ഫലങ്ങളെ പറയുകയും വേണം.

കറുത്ത പക്ഷത്തിലുള്ള ചന്ദ്രൻ ഏതു ഭാവത്തിൽ നിന്നാലും പ്രായേണ അശുഭത്തേയും നേരെമറിച്ച് വെളുത്തപക്ഷത്തിലെ ചന്ദ്രൻ ശുഭത്തേയും ചെയ്യുമെന്നു പറയാവുന്നതാണ്.

ജനനം പകലാവുക ലഗ്നാൽ സപ്തമം മുതൽ ആറു ദൃശ്യാർദ്ധ രാശികളിലൊന്നിൽ ചന്ദ്രൻ നിൽക്കുകയും ചെയ്ക; എന്നാൽ ആ ചന്ദ്രൻ ദാരിദ്ര്യം മുതലായ അശുഭഫലത്തെ ചെയ്യും. അപ്രകാരം തന്നെ ചന്ദ്രൻ നിൽക്കുക, അതു കറുത്ത പക്ഷത്തിലാവുകയും ചെയ്ക; എന്നാൽ ആ ചന്ദ്രൻ അത്യന്തം അശുഭഫലത്തേയും അനുഭവിപ്പിയ്ക്കുന്നതാണ്. മേൽപറഞ്ഞതിൽ നിന്നു വിപരീതമുള്ള ചന്ദ്രൻ ശുഭപ്രദനുമാണ്.  എങ്ങനെയെന്നാൽ വെളുത്ത പക്ഷത്തിൽ രാത്രി ജനനമാവുകയും ചന്ദ്രൻ ദൃശ്യാർദ്ധത്തിൽ നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അത്യന്തം ശുഭകരമാകുന്നു. ഇതിനു വിപരീതമുള്ള ചന്ദ്രസ്ഥിതിയുടെ ഫലം ഊഹിച്ചു പറയുകയും വേണം. എങ്ങനെയെന്നാൽ കറുത്ത പക്ഷത്തിൽ പകൽ ജനനമാവുകയും ചന്ദ്രൻ അദൃശ്യാർദ്ധത്തിൽ നിൽക്കുകയും ചെയ്‌താൽ ശുഭപ്രദമാകുന്നു. വെളുത്ത പക്ഷത്തിൽ പകൽ ജനനമാവുക. ചന്ദ്രൻ ദൃശ്യാർദ്ധത്തിൽ നിൽക്കുകയും ചെയ്ക, എന്നാൽ ഏറ്റവും അശുഭനല്ലെങ്കിലും ഒട്ടും ശുഭനുമല്ല. നേരെ മറിച്ചു കറുത്ത പക്ഷത്തിൽ രാത്രി ജനനവും ചന്ദ്രൻ അദൃശ്യാർദ്ധസ്ഥനുമായാൽ അശുഭപ്രദനും, വെളുത്തപക്ഷത്തിൽ രാത്രി ജനനവും ചന്ദ്രൻ അദൃശ്യാര്‍ദ്ധസ്ഥനുമായാൽ ശുഭപ്രദനും അശുഭപ്രദനുമല്ലാത്ത ഒരു മദ്ധ്യമഫലപ്രദനുമായിരിയ്ക്കും. ഇങ്ങനെയാണ് ഊഹിയ്ക്കേണ്ടതിന്റെ സ്വഭാവമെന്നറിക.

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ കൂടി ചിലർ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകാണുന്നുണ്ട്. വെളുത്തപക്ഷത്തിൽ രാത്രി ജനനമാവുക, കറുത്ത പക്ഷത്തിൽ പകൽ ജനനമാവുക; ഇങ്ങനെ വന്നാൽ ആ ചന്ദ്രൻ ദോഷപ്രദനല്ലാത്തതിനു പുറമേ ദീർഘായുസ്സ് മുതലായ ശുഭഫലങ്ങളെ അനുഭവിപ്പിയ്ക്കയും ചെയ്യും. എന്നുതന്നെയല്ല ഈ ചന്ദ്രൻ എന്തരിഷ്ടയോഗകർത്താവായാലും ശരി ആ അശുഭഫലങ്ങളൊന്നും അനുഭവിയ്ക്കാതെ പൂർണ്ണമായ ശുഭത്തെ ചെയ്യുന്നതുമാണ്. ഈ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടുതന്നെ വെളുത്തപക്ഷത്തിൽ പകലിലും കറുത്തപക്ഷത്തിൽ രാത്രിയിലും ജനനമായാൽ അവിടെ രണ്ടേടത്തും ചന്ദ്രൻ അശുഭഫലത്തെ അനുഭവിയ്ക്കുമെന്നും വന്നുവല്ലോ. ഇതാണു ഈ പക്ഷത്തിന്റെ ചുരുക്കം. "പക്ഷേ സിതേ ഭവതി ജന്മ യദി ക്ഷപായാം കൃഷ്ണേƒഥവാഹനി, ശുഭാശുഭദൃശ്യമാനഃ തച്ചന്ദ്രമാ രിപുവിനാശഗതോƒപി നൂന മാപത്സു രക്ഷതി പിതേവ ശിശൂൻ നഹന്തി" എന്നും " കൃഷ്ണേ ദിവാ ചേൽ നിശി ശുക്ലപക്ഷേ രക്ഷേച്ഛശീ തം രിപുരന്ധ്രഗോƒപി" എന്നും മറ്റുമുള്ള പ്രമാണവചനങ്ങളുമുണ്ട്.

യോഗങ്ങൾക്കു കർത്തൃഭേദാൽ ഫലഭേദമുണ്ട്. കുജൻ, ബുധൻ, വ്യാഴം, ശുക്രൻ, എന്നിവർ യോഗകർത്താക്കന്മാരായാലത്തെ വിശേഷഫലത്തെയാണ് ഇനി പറയുന്നത്.

ഉത്സാഹശൌര്യധനസാഹസവാൻ മഹീജേ
സൌമ്യേ പടുസ്സുവചനോ നിപുണഃ കലാസു
ജീവേർത്ഥധർമ്മസുഖഭുങ്നൃപപൂജിതശ്ച
കാമീ ഭൃഗൌ ബഹുധനോ വിഷയോപഭോക്താ.

സാരം :-

സുനഭാ അനഭാ ധുരുധുരാ ഈ യോഗങ്ങളിൽ ഏതിന്റേതായാലും വേണ്ടതില്ല, യോഗകർത്താവ് കുജനാണെങ്കിൽ ആ യോഗജാതൻ എല്ലായ്പോഴും ഉത്സാഹിയും, യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിൽ താല്പര്യമുള്ളവനും, ധനികനും സാഹസികനുമായിരിയ്ക്കും. ബുധനാണ് യോഗകർത്താവെങ്കിൽ ഏതു ആപൽഘട്ടങ്ങളേയും അനായാസേന തരണം ചെയ്‌വാൻ സമർത്ഥനും, അതാതു ഔചിത്യംപോലെ സരസമായി സംസാരിയ്ക്കുന്നവനും, കൊട്ട് പാട്ട് വേഷം നൃത്തം ചിത്രമെഴുത്ത് മുതലായ 64 കലാവിദ്യകളിലും സമർത്ഥനും ആയിരിയ്ക്കും. യോഗകർത്താവ് വ്യാഴമായാൽ ധനവാനായിട്ടും ധർമ്മക്രിയകളിൽ താല്പര്യത്തോടുകൂടിയവനായിട്ടും സുഖിയായിട്ടും രാജപൂജിതനായിട്ടും ഭവിക്കും. യോഗകർത്താവ് ശുക്രനാണെങ്കിൽ ആ യോഗജാതനു അതിയായ കാമവികാരം നിമിത്തം സ്ത്രീകളിൽ അത്യാസക്തിയും വളരെ ധനസമ്പത്തും ഉണ്ടാവും. എല്ലായ്പോഴും ഐഹികസുഖങ്ങളെ അനുഭവിയ്ക്കയും ചെയ്യും.

ധുരുധുരായോഗത്തിന്റേയും കേമദ്രുമയോഗത്തിന്റേയും ഫലത്തെ പറയുന്നു

ഉല്പന്നഭോഗസുഖഭുഗ്ദ്ധനവാഹനാഢ്യ-
സ്ത്യാഗാന്വിതോ ധുരുധുരാപ്രഭവസ്സുഭൃത്യഃ
കേമദ്രുമേ മലിനദുഃഖിതനീചനിസ്വഃ
പ്രേഷ്യഃ ഖലശ്ച നൃപതേരപി വംശജാതഃ

സാരം :-

ധുരുധുരായോഗത്തിൽ ജനിച്ചവൻ അതാതുസമയം ഇച്ഛിയ്ക്കുന്ന പദാർത്ഥംങ്ങൾ അപ്പപ്പോൾ ലഭിയ്ക്കുന്നവനും, അതുകളേക്കൊണ്ടുള്ള സുഖം അനുഭവിയ്ക്കുന്നവനും, അതിനുപുറമേ വലിയ ധനികനും ദാനശീലനും, ആന കുതിര തുടങ്ങി പലവിധ വാഹനങ്ങളുള്ളവനും, നല്ല ഭൃത്യന്മാരുള്ളവനുമായിരിയ്ക്കും.

കേമദ്രുമയോഗത്തിൽ ജനിച്ചവൻ വളരെ ധനവും രാജ്യാധിപത്യമുള്ള രാജവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനായാൽകൂടി ദന്തധാവനശൌചസ്നാനാദ്യഭാവം നിമിത്തം മലിനശരീരനും, മലിനവസ്ത്രങ്ങളെ മാത്രം ധരിയ്ക്കുന്നവനും, എല്ലായ്പോഴും പലവിധദുഃഖങ്ങളെ അനുഭവിയ്ക്കുന്നവനും, സ്വകുലവിരുദ്ധമായ കർമ്മങ്ങളെ ആചരിയ്ക്കുന്നവനും അതിദാരിദ്രം നിമിത്തം തന്റെ ക്ഷുത്തടക്കുവാൻ പോലും ആശക്തനും, ഉദരപൂരണാർത്ഥം കണ്ണിൽകണ്ടവർ പറയുന്നതുകേട്ടു അവിടയവിടെ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നവനും, ദുർജ്ജനസ്വഭാവമുള്ളവനുമായിരിയ്ക്കുന്നതാണ്. 

ഈ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങളെക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞതെല്ലാം സുനഭാദി യോഗങ്ങളുടെ സാമാന്യഫലം മാത്രമാകുന്നു. യോഗകർത്താക്കന്മാർ കുജാദികളിൽ ആരൊക്കെ ആയാലും വേണ്ടതില്ല അവരെ അപേക്ഷിച്ചുള്ള ഫലഭേദമൊന്നും ഇവിടെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നു താല്പര്യം.