പ്രശ്ന സമയം വീണാനാദം ഓടക്കുഴൽനാദം മൃദംഗധ്വനി ശംഖനാദം പടഹം പെരുമ്പറ ഇതുകളുടെ ശബ്ദം മംഗലാത്മകങ്ങളായ പാട്ടുകൾ ഇവ കേൾക്കുന്നതും

വീണാവേണുമൃദംഗശംഖപടഹധ്വാനം ച ഭേരീരവം
ഗീതം മംഗലമംഗനാം ച ഗണികാം ദധ്യക്ഷതേക്ഷ്വാദികം
ദൂർവാചന്ദനപൂർണകുംഭകുസുമം മാലാം ഫലം കന്യകാം
ഘണ്ടാം ദീപസരോരുഹേ ച ശുഭദം വിദ്യാന്നിമിത്തം ബുധഃ

സാരം :-

പ്രശ്ന സമയം വീണാനാദം ഓടക്കുഴൽനാദം മൃദംഗധ്വനി ശംഖനാദം പടഹം പെരുമ്പറ ഇതുകളുടെ ശബ്ദം മംഗലാത്മകങ്ങളായ പാട്ടുകൾ ഇവ കേൾക്കുന്നതും വൈധവ്യം വരാത്ത സൗന്ദര്യവതികളായ സ്ത്രീകളേയും വേശ്യ തൈർ മലർ കരിമ്പ് കറുക ചന്ദനം നിറകുടം പുഷ്പം മാല കായ്കൾ കന്യകകൾ മണികൾ വിളക്ക് താമരപ്പൂവ് ഇതുകളേയും കാണുന്നതും ശുഭനിമിത്തമാണെന്ന് വിദ്വാന്മാർ പറയുന്നു.

വിഷ്ണു പ്രീതികരമായ ഈ വഴിപാടുകൾ അർപ്പിച്ചാൽ ഫലം അത്യുത്തമം

ഈശ്വരന് നമ്മളിൽ നിന്ന് യാതൊന്നും ആവശ്യമില്ല. നാം നമ്മെത്തന്നെ ഈശ്വരനിൽ സമർപ്പിക്കുന്നതിന് പ്രതീകമായാണ് വഴിപാടുകൾ നടത്തുന്നത്. ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ ഭക്തിയോടെ വഴിപാടുകൾ നടത്തുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം. വെറുതെ ആഗ്രഹപൂർത്തീകരണത്തിനായി മാത്രം വഴിപാടുകൾ നടത്തുന്നത് നന്നല്ല. തികഞ്ഞ ഭക്തിയോടു കൂടി ഭഗവാനിൽ അർപ്പിക്കുന്ന വഴിപാടുകൾ ഉത്തമ ഫലം നൽകുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

ഭഗവാന് ഏറ്റവും പ്രിയം തുളസീദള സമർപ്പണമാണ് . മൂലമന്ത്രം ജപത്തോടെ  ഓം നമോ നാരായണായ) ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രദക്ഷിണം വച്ച് തുളസി മാലസമർപ്പിക്കുന്നതു മനഃശാന്തിക്ക് ഉത്തമമാർഗ്ഗമാണ്.

വിഷ്ണുപ്രീതികരമായ വഴിപാടുകളും ഫലങ്ങളും  


പാൽപായസം - ധനധാന്യ വർദ്ധന

സുദർശനഹോമം - രോഗശാന്തി 

നെയ്യ് വിളക്ക് - നേത്രരോഗശമനം , അഭിഷ്ടസിദ്ധി

സന്താന ഗോപാല മന്ത്രാര്‍ചന - സത് സന്താന ലാഭം 

വെണ്ണനിവേദ്യം - ബുദ്ധിവികാസത്തിന്

സഹസ്രനാമ അര്‍ച്ചന - ഐശ്വര്യം , മംഗളസിദ്ധി 

ഭാഗ്യ സൂക്താര്‍ചന - ഭാഗ്യസിദ്ധി , സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി

പുരുഷ സൂക്താര്‍ചന  - ഇഷ്ട സന്താന ലബ്ധി 

ആയുര്‍ സൂക്താര്‍ചന - ആയുര്‍വര്‍ദ്ധന , രോഗമുക്തി

പാലഭിഷേകം - ക്രോധം നിമിത്തമുള്ള കുടുംബസമാധാനമില്ലായ്മക്കു അറുതി

വ്യാധഗീത

നമ്മളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത മഹാഭാരതത്തിലെ വളരെ പ്രസക്തമായ ഒരു ഭാഗമാണ്  'വ്യാധഗീത' . അതിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം എന്താണെന്ന് നോക്കാം. 

 ഒരിടത്ത് ഭൗതികസുഖങ്ങളെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ആത്മജ്ഞാനത്തിനുവേണ്ടി തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരു മഹാതാപസി ഉണ്ടായിരുന്നു. മുഴുവൻ സമയവും തപസ്സിലും പ്രാർത്ഥനയിലും മുഴുകി ജീവിച്ച അദ്ദേഹം ദിവസത്തിൽ ഒരു നേരം മാത്രമേ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അതും ഭിക്ഷാടനത്തിലൂടെ കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം മാത്രം. 

*ഒരു ദിവസം താപസി ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയിൽ തപസ്സ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആ മരത്തിന് മുകളിലിരുന്ന കൊക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് കാഷ്ഠിച്ചു. *രോഷാകുലനായ താപസി ദേഷ്യത്തോടുകൂടി ആ കൊക്കിനെ തുറിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ അതിന്റെ ചിറക് കരിഞ്ഞ് അത് താഴെ വീണു. ഇതുകണ്ട് താപസി വളരെ സന്തോഷവാനായി. തനിക്ക് കിട്ടിയ അമാനുഷിക സിദ്ധിയിൽ അദ്ദേഹം അഹങ്കാരിയായി* .* 

 *അന്ന് ഭിക്ഷാടനത്തിനായി ചെന്നത് ഒരു കർഷക കുടുംബത്തിലേക്കായിരുന്നു. 
 താപസി ഭിക്ഷ ചോദിച്ചപ്പോൾ കർഷകപത്നി കുറച്ചുസമയം കാത്തിരിക്കാൻ വീടിനകത്തു നിന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവർ തന്റെ ഭർത്താവിന് ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. 

 അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ് ആ സ്ത്രീ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ താപസി വളരെ ദേഷ്യത്തോടെ അവരെ തുറിച്ചു നോക്കി. ഉടൻ അവർ പറഞ്ഞു :* "താങ്കൾ നോക്കിയാലുടൻ കരിഞ്ഞു പോകാൻ ഞാൻ കൊക്കൊന്നുമല്ല " 

 *അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയ താപസി ആ സത്രീയോട് ഈ ജ്ഞാനം നിങ്ങൾക്ക്* എവിടെ നിന്നാണ് സിദ്ധിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചു .* *അതിന് ആ സ്ത്രീ കൊടുത്ത മറുപടി  താനൊരു ജ്ഞാനിയായ വ്യാധന്റെ ശിഷ്യയാണന്നാണ്.  (വ്യാധൻ എന്നാൽ ഇറച്ചിവെട്ടുകാരൻ എന്നാണ് അർത്ഥം) അത് കേട്ട താപസി വ്യാധനിൽ* നിന്നും  ജ്ഞാനോപദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതാണ് "വ്യാധഗീത. " 

വ്യാധഗീത നൽകുന്ന സന്ദേശം :- 

 നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ട  കർമ്മങ്ങളൾ എന്താണെങ്കിലും അത് ഉപേക്ഷിക്കാതെ കർത്തവ്യബോധത്തോടുകൂടിയും ഭക്തിയോടുകൂടിയും സമർപ്പിക്കലാണ് ശരിയായ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വഴി.  അതിന് ജ്ഞാനിയായ ഒരു ഗുരുവിന്റെ മാർഗ്ഗദർശനം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നു മാത്രം. 

പ്രശ്നസമയം ആന, കുതിര, കാള മുതലായ ഇഷ്ട ജന്തുക്കളെ കാണുന്നതും അവ ശബ്ദിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നതും

മാതംഗാശ്വവൃഷാദീനാം പൃച്ഛാകാലേ രുതം യദി
തേഷാം വാ ദർശനം തർഹി പ്രതിഷ്ടാഭീഷ്ടമവാപ്നുയാൽ

സാരം :-

പ്രശ്നസമയം ആന, കുതിര, കാള മുതലായ ഇഷ്ട ജന്തുക്കളെ കാണുന്നതും അവ ശബ്ദിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നതും പ്രഷ്ടാവിന്റെ അഭീഷ്ട കാര്യസിദ്ധിയുടെ ലക്ഷണമാകുന്നു.

പുഷ്പാഞ്ജലി / അര്‍ച്ചന

ഹൈന്ദവര്‍ ഏല്ലാവരും തന്നെ പുഷ്പാഞ്ജലി അര്‍ച്ചന നടത്തിയിട്ടുണ്ടാകും.   പക്ഷെ കൂടുതല്‍ ആളുകളും ഈ അര്‍ച്ചനയെ കുറിച്ച് ബോധവാന്‍മാരല്ല.

ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നവരില്‍ "അര്‍ച്ചന - പുഷ്പാഞ്ജലി" എന്നീ വഴിപാടു കഴിക്കാത്തവര്‍ വളരെ വിരളമായിരിക്കും.

എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സാധാരണയായി എല്ലാവരും തന്നെ ചെയ്യുന്ന ഒരു വഴിപാടാണ് ഇത്.   പേരും നക്ഷത്രവും പറഞ്ഞാണ് സാധാരണയായി നാം പുഷ്പാഞ്ജലി കഴിക്കാറുള്ളത്.

അഞ്ജലി എന്നാല്‍ കൂപ്പുകൈയോടെയുള്ള സമര്‍പ്പണം എന്നാണ് അർത്ഥം.   കൂപ്പുകൈയോടുകൂടി നാം പുഷ്പത്തെ ഭഗവാന് മുന്നില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ അത് പുഷ്പാഞ്ജലിയാകുന്നു

പുഷ്പത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന ഗുണം അതിന്റെ വര്‍ണ്ണവും വാസനയുമാണ്‌.   ഇവിടെ പുഷ്പം നമ്മിലുള്ള നല്ലതും ചീത്തയുമായ വാസനകളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

നിത്യജീവിതത്തില്‍ നമ്മെ നയിക്കുന്നത് നമ്മുടെ വാസനകള്‍ ആണ് എന്നതിനാല്‍ ആസുരിക വാസനകള്‍ ഉള്ളവര്‍ ആസുരിക മാര്‍ഗ്ഗത്തിലും ദൈവീക വാസനകള്‍ ഉള്ളവര്‍ ദൈവീക മാര്‍ഗ്ഗത്തിലും ജീവിതം നയിക്കുന്നു എന്നത് നമുക്ക് ചുറ്റും വെറുതെയൊന്നു കണ്ണോടിച്ചുനോക്കിയാല്‍ കാണാവുന്നതേയുള്ളൂ.

സ്വയം തന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സുഖം മാത്രം കാംക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാം തന്നെ ആസുരിക വാസനയാണ്.   എന്നാല്‍ സ്വന്തം സുഖത്തോടൊപ്പം ലോകത്തിലെ സര്‍വ്വ ചരാചരങ്ങളുടെയും സുഖം കാംക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവീക വാസനയും ആകുന്നു.

പുഷ്പാഞ്ജലിക്ക് വേണ്ടി വീട്ടുമുറ്റത്തെ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ നിന്നും പൂക്കള്‍ പറിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം. പൂ പറിക്കുന്ന സമയത്ത് ഇഷ്ട ദേവതാ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട്‌ പൂക്കളെ സ്വന്തം വാസനകള്‍ ആയും അവയെ നാം ഭഗവാന് മുന്‍പില്‍ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി സ്വരൂപിക്കുകയാണ് എന്നും സങ്കൽപ്പിക്കണം.

കുളിച്ചു വൃത്തിയോടു കൂടിയായിരിക്കണം പൂക്കള്‍ ഇറുക്കുന്നത്.   ഇതിനു സൗകര്യം ഇല്ലാത്തവര്‍ക്ക് മാത്രം പൂക്കള്‍ വാങ്ങാവുന്നതാണ്.

അതിനു ശേഷം ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയി ഈ പൂക്കളെ പുഷ്പാഞ്ജലി കഴിക്കുന്നതിനായി സമര്‍പ്പിക്കണം.

പുഷ്പാഞ്ജലി സമയത്ത് നാം നമ്മിലുള്ള എല്ലാ ആസുരിക വാസനകളേയും ഭഗവാന് മുന്‍പില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു എന്ന് സങ്കൽപിക്കണം.

അതിനു ശേഷം പൂജിച്ച പുഷ്പാഞ്ജലി പ്രസാദം സ്വീകരിക്കണം. 

നാം നമ്മുടെ ആസുരിക വാസനകളെ ഭഗവാന് സമര്‍പ്പിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ഭഗവാന്‍ അവയെ സ്വീകരിച്ച് പകരം ദൈവീക വാസനകളെ നമുക്ക് നല്‍കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് സങ്കൽപിക്കണം.

ആ കാരുണ്യത്തിനു ഭഗവാനോട് നന്ദി പറയണം.

ശേഷം പ്രസാദത്തില്‍ ഉള്ള തുളസിയെ ശിരസ്സിലോ ചെവിയിലോ ധരിക്കാവുന്നതാണ്.   ചന്ദനം നെറ്റിയിലും കണ്ഠത്തിലും ഇരു കൈകളിലും പുരുഷന്മാര്‍ മാറിലും അണിയാവുന്നതാണ്.

ഇതിലൂടെ നമ്മിലെ തിന്മകള്‍ മുഴുവന്‍ ഭഗവാന് മുന്‍പില്‍ ഇല്ലാതായി എന്നും പകരം നന്മയെ ഭഗവദ് പ്രസാദമായി നാം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും അറിയണം.

"മനമലര്‍ കൊയ്തു മഹേശപൂജ ചെയ്യും മനുജന് മറ്റൊരു വേല ചെയ്തിടേണ്ട. വനമലര്‍ കൊയ്തുമതല്ലയായ്കില്‍ മായാ മനുവുരുവിട്ടുമിരിക്കില്‍ മായ മാറും"
    
എന്ന ശ്രീ നാരായണ ഗുരുദേവന്റെ അമൃതവാണികള്‍ ഇവിടെ വളരെയേറെ പ്രസക്തമാണ്.

മനസ്സാകുന്ന പുഷ്പം മഹേശ്വരന് സമര്‍പ്പിച്ച് എപ്പോഴും ഈശ്വര ചിന്തയില്‍ രമിച്ചു കഴിയുന്ന മഹാത്മാക്കള്‍ക്ക് ഇങ്ങനെ ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനമോ പുഷ്പാഞ്ജലിയോ ഒന്നും തന്നെ ആവശ്യമായി വരുന്നില്ല.

പക്ഷെ അതിനു കഴിയാത്തവര്‍ പൂക്കള്‍ പറിച്ച് ഭഗവാന് അർച്ചിക്കുക, ഒപ്പം "ഓം നമഃ ശിവായ, ഓം നമോ നാരായണായ, ഓം പരാശക്തിയേ നമഃ" മുതലായ മഹാ മന്ത്രങ്ങള്‍ മുടങ്ങാതെ ജപിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുക.

കാലാന്തരത്തില്‍ ചിത്തശുദ്ധി വഴി തീര്‍ച്ചയായും ജ്ഞാനോദയം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.

സനാതന ധര്‍മ്മത്തില്‍ എല്ലാ ചടങ്ങുകള്‍ക്കു പുറകിലും ഒരു തത്വമുണ്ട്.   പക്ഷെ അത് അറിയാതെ ചെയ്യുമ്പോള്‍ വെറും അന്ധവിശ്വാസം ആയിഅധഃപതിക്കുന്നു.

അന്ധവിശ്വാസം കൊണ്ട് വെറുതെ കുറെ സമയവും പണവും നഷ്ടപ്പെടുത്താം എന്നല്ലാതെ ഒരിക്കലും ഒരു പ്രയോജനവും ഉണ്ടാകില്ല.

അതിനാല്‍ ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പോകുന്ന സമയത്ത് മുകളില്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ സങ്കല്‍പ്പിച്ച് മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

പന്നി, ഉടുമ്പ്, അഹി, മുയൽ മുതലായ ജന്തുക്കളെക്കുറിച്ച് പ്രശ്ന സമയം ആരെങ്കിലും പറയുന്നത് ശുഭമാകുന്നു

പ്രശസ്താഃ കീർത്തനേ കോലഗോധാഹിശശജാഹകാഃ
ന ദർശനേ ന വിരുതേ വാനരർക്ഷാവതോന്യഥാ.

സാരം :-

പന്നി, ഉടുമ്പ്, അഹി, മുയൽ മുതലായ ജന്തുക്കളെക്കുറിച്ച് പ്രശ്ന സമയം ആരെങ്കിലും പറയുന്നത് ശുഭമാകുന്നു. ഈ ജന്തുക്കളെ കാണുന്നതും ഇവയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതും ശുഭമല്ല. 

പ്രശ്നസമയം കുരങ്ങ്, കരടിക്കുരങ്ങ് ഈ ജന്തുക്കളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതും ഇവകളെ കാണുന്നതും ശുഭം തന്നെയാണ്.

ഓരോ നക്ഷത്രത്തിലും നിശ്ചിത വസ്തുക്കള്‍ ദാനം ചെയ്താലുള്ള ഫലങ്ങൾ

ഹൈന്ദവവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ദാനശീലം ശ്രേഷ്ഠമെന്നാണ് പറയാറ്. ഓരോ നക്ഷത്രത്തിലും നിശ്ചിത വസ്തുക്കള്‍ ദാനം ചെയ്താല്‍ പല ഫലങ്ങളും ഉണ്ടാകുമെന്ന് ആചാര്യന്മാര്‍ പറയുന്നു. മഹാഭാരതം അനുശാസനപര്‍വ്വത്തിലും ഇങ്ങനെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

1 അശ്വതി: ഈ ദിവസം അശ്വങ്ങളും തേരുകളും ദാനം ചെയ്യുന്നവര്‍ ഉല്‍കൃഷ്ട വംശത്തില്‍ പുനര്‍ജന്മമെടുക്കുമെന്നാണ് വിശ്വാസം.

2 ഭരണി: ഈ നാളില്‍ നിലവും ധേനുക്കളും ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക്  ദാനം ചെയ്താല്‍ ധാരാളം പശുക്കളും പരലോകത്തില്‍ ഖ്യാതിയും ലഭിക്കും.

3 കാര്‍ത്തിക: കാര്‍ത്തിക നാളില്‍ ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് തൃപ്തിയാവോളം പായസം നല്‍കിയാല്‍ മരണാനന്തരം മുഖ്യലോകങ്ങള്‍ നേടും.

4 രോഹിണി: ഈ നാളില്‍ പാല്‍ച്ചോറ് ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് നല്‍കിയാല്‍ പിതൃക്കളോടുള്ള കടപ്പാട് നീങ്ങും.

5 മകയീരം: ഈ നാളില്‍ കറുവപ്പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തില്‍ പോകാം.

6 തിരുവാതിര: ഈ നാളില്‍ ഉപവാസം ചെയ്ത് എള്ളിന്‍ രസം ദാനം ചെയ്താല്‍ മനുഷ്യന് പര്‍വ്വതങ്ങളും കിടങ്ങുകളും തരണം ചെയ്യാന്‍ കഴിയും.

7 പുണര്‍തം: ഈ നക്ഷത്രത്തില്‍ അപ്പം ദാനം ചെയ്യുന്നവര്‍ സല്‍ക്കുലത്തില്‍ പുനര്‍ജന്മമെടുക്കും.

8 പൂയം: ഈ ദിനത്തില്‍ സ്വര്‍ണ്ണം ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ പ്രകാശഗ്രഹങ്ങളുടെ മണ്ഡലങ്ങളില്‍ പ്രവേശിക്കും.

9 ആയില്യം: ഈ ദിവസം വെള്ളികൊണ്ട് നിര്‍മ്മിച്ച കാളയെ ദാനം ചെയ്താല്‍ അവന്‍ നിര്‍ഭയനായി തീരും.

10 മകം: ഈ ദിവസം എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ പശുക്കളെ കൊണ്ടും പുത്രന്‍മാരെ കൊണ്ടും ഐശ്വര്യമുള്ളവനായി തീരും.

11 പൂരം: ഈ ദിവസം ഉപവാസം ചെയ്ത് ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് നെയ് ചേര്‍ത്ത അന്നം ദാനം ചെയ്താല്‍ സൗഭാഗ്യമുണ്ടാകും.

12 ഉത്രം: ഈ ദിവസം പാലും നെയ്യും കലത്തിയ നവരച്ചോര്‍ ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്ത് പൂജ്യനായിരിക്കും.

13 അത്തം: ഈ ദിനത്തില്‍ നാല് അശ്വങ്ങളെയും ഒരു ആനയേയും ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ പുണ്യലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കും.

14 ചിത്തിര: ഈ ദിവസം കാളയും സുഗന്ധ വസ്തുക്കളും ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ അപ്‌സരസ്സുകള്‍ രമിക്കുന്ന നന്ദനോദ്യാനത്തില്‍ പ്രവേശിക്കും.

15 ചോതി: ഈ നാളില്‍ എന്തെങ്കിലും ദാനം കൊടുക്കുന്നവന്‍ ലോകത്തില്‍ കീര്‍ത്തിമാനായിത്തീരും.

16 വിശാഖം: ഈ നാളില്‍ കാളയേയും കറവപ്പശുവിനെയും പത്താഴം,വണ്ടി,നെല്ല്,വജ്രം ഇവയും ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗലോകത്തില്‍ ചെല്ലും.

17 അനിഴം: ഈ നക്ഷത്രത്തില്‍ വസ്ത്രവും അന്നവും പുതപ്പും ദാനം ചെയ്യുന്നവന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നൂറ് യുഗങ്ങള്‍ പൂജ്യനായിരിക്കും.

18 തൃക്കേട്ട: ഈ ദിനത്തില്‍ ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് ചേനയും ചീരയും കൊടുത്താല്‍ ഇഷ്ടഗതി ലഭിക്കും.

19 മൂലം: ഈ ദിവസം ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് ഫലമൂലങ്ങള്‍ കൊടുത്താല്‍ പിതൃക്കള്‍ പ്രീതിപ്പെടും.

20 പൂരാടം: ഈ നാളില്‍ ഉപവാസത്തോടുകൂടി തൈര്‍കുടങ്ങള്‍ വേദവേദി ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് ദാനം ചെയ്താല്‍ അവന്‍ നിരവധി പശുക്കളോടുകൂടിയ കുലത്തില്‍ ജനിക്കും.

21 ഉത്രാടം: ഈ ദിവസം ബുദ്ധിമാന്‍മാര്‍ക്ക് പാലും നെയ്യും കൊടുത്താല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ സംപൂജ്യനായി തീരും.

22 തിരുവോണം: ഈ ദിവസം വസ്ത്രവും കമ്പിളിയും നല്‍കുന്നവന്‍ വെള്ള വാഹനത്തില്‍ കയറി സ്വര്‍ഗ്ഗം പ്രാപിക്കും.

23 അവിട്ടം: ഈ നക്ഷത്രത്തില്‍ കന്നുകാലികളും വാഹനവും വസ്ത്രവും നല്‍കിയാല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാം.

24 ചതയം: ഈ ദിവസം അകിലും ചന്ദനവും കൊടുക്കുന്നവന്‍ ദേവലോകത്ത് ചെന്നുചേരും.

25 പൂരോരുട്ടാതി: ഈ ദിവസം നാണയങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നവന്‍ പരലോകം പ്രാപിക്കും.

26 ഉത്രട്ടാതി: ഈ ദിവസം ആടിനെ നല്‍കുന്നവന്‍ പിതൃക്കള്‍ക്ക് പ്രീതി ജനിപ്പിക്കും.

27 രേവതി: ഈ ദിവസം പാത്രം നിറച്ച് പാല്‍ കറക്കുന്ന പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താല്‍ ആഗ്രഹമനുസരിച്ച് ഏത് ലോകത്തും ചെന്നുചേരും.

നാളികേരം മനുഷ്യശരീരത്തിനു തുല്യമാണ് എന്നാണു സങ്കല്‍പം

നാളികേരം മനുഷ്യശരീരത്തിനു തുല്യമാണ് എന്നാണു സങ്കല്‍പം. വിഘ്‌നേശ്വര സങ്കല്പത്തിന്റെ സാക്ഷാത്ക്കാരത്തിനായി ഗണപതിക്ക് നാളികേരമുടയ്ക്കുന്ന വഴിപാട് സര്‍വ്വസാധാരണമാണ്. നാളികേരം ഉടയുമെങ്കില്‍ അഭീഷ്ടം സാധിക്കുമെന്നും ഉടഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അതിനു വിഘ്‌നം സംഭവിക്കുമെന്നും വിശ്വാസം. നാളികേരം ഉടയ്ക്കുന്നതിനു പിന്നില്‍ വേദാന്തതത്ത്വവും ദര്‍ശിക്കാമെന്ന് ആചാര്യന്മാര്‍ പറയുന്നു.

പുറമെ നാരുകളോട് കൂടിയ ആവരണമുള്ള കട്ടിയുള്ള ചിരട്ടയുള്ളതും ഇതിനുള്ളില്‍ മാംസളമായ ഭാഗവും അതിന്റെ ഉള്ളില്‍ അമൃതമായ ജലവും ഉള്ളതിനാലാണു നാളികേരത്തെ മനുഷ്യശരീരത്തോട് ഉപമിക്കുന്നത്.നാളികേരത്തിന്റെ ചിരട്ട മായയായും അകത്തെ കാമ്പ് സത്യമായുമാണ് വേദാന്തം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്. നാളികേരം ഉടയുമ്പോള്‍ മായയെ മാറ്റി സത്യം കാണുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.  ഗണപതിക്കു നാളികേരം ഉടയ്ക്കുന്നതിലൂടെ ഭഗവാനു സ്വയം പൂര്‍ണമായും നമ്മെ സമര്‍പ്പിക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നത്. നാളികേരം ഉടയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്ന ഭാവമാണ് അവനില്‍ നിന്ന് അകലുന്നത്.

ശുഭകാര്യങ്ങള്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ പൂജിച്ച നാളികേരം രണ്ടായി ഉടച്ച് ശുഭാശുഭഫലങ്ങള്‍ നോക്കുന്നതും സര്‍വസാധാരണമാണ്. ഒരു തേങ്ങാമുറിയിലെ വെള്ളത്തില്‍ ഒരു പൂവിട്ട് അത് ഏതുരാശിയില്‍ അടുക്കുന്നുവെന്ന് നിര്‍ണ്ണയിച്ച് ഫലം ചിന്തിക്കുന്നു. മേടം രാശിയിലെങ്കില്‍ അഭിവൃദ്ധി, ഇടവം എങ്കില്‍ കലഹവും വിഷഭയവും മിഥുനം എങ്കില്‍ അഗ്‌നിബാധ, കര്‍ക്കടകം എങ്കില്‍ ധനധാന്യനാശം, ചിങ്ങം എങ്കില്‍ ധനഭാഗ്യവും പുത്രഭാഗ്യവും,കന്നി എങ്കില്‍ സ്ത്രീപ്രജാലബ്ധി,തുലാമെങ്കില്‍ ധനയോഗം, വൃശ്ചികമെങ്കില്‍ വിഷഭയം, ധനുവെങ്കില്‍ ജനങ്ങളുടെ ശത്രുത, മകരമെങ്കില്‍ അഭീഷ്ടസിദ്ധി, കുംഭമെങ്കില്‍ മരണഭയം, മീനമെങ്കില്‍ ആപത്ത് എന്നുമാണ് ഫലങ്ങള്‍.

തേങ്ങ ഉടയുന്നത് ഒത്ത നടുക്കായി,വശങ്ങളിലേക്ക് കോടാതെ വന്നാല്‍ ഫലം ശുഭം. വക്കുകള്‍ ഒടിഞ്ഞാല്‍ ഉദരരോഗം. തേങ്ങയുടെ കണ്ണുകള്‍ പൊട്ടിയാല്‍ അതിദുഃഖം, മുകള്‍ ഭാഗമുടഞ്ഞാല്‍ കുടുംബനാഥന് ആപത്ത് എന്നും ആചാര്യന്മാര്‍ പറയുന്നു. ഉടയുന്നതിനിടയില്‍ തേങ്ങ മുഴുവനായോ ഉച്ച മുറിയോ താഴെ വീണാല്‍ അധഃപതനം ഉറപ്പെന്നും ആചാര്യന്മാര്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈശ്വര വിചാരം

ഒരു ദിവസം ഭീമൻ ഏകനായി കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ദൂരത്തായി ഗർഭിണിയായ ഒരു മാൻ നില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടു. 
ഭീമനെക്കണ്ട് പേടിച്ചരണ്ട മാൻ  നാലുദിക്കുകളിലേക്കും നോക്കിയിട്ട് അനങ്ങാതെ നിന്നു. 
ഭീമൻ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോഴാണ് അതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലായത് .
മാനിന്റെ മുൻ വശത്തായി ഒരു സിംഹം അതിനെ പിടിക്കാനായി കാത്തുനില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിറകുവശത്ത് ഒരു വേടൻ വില്ലുകുലച്ച് അമ്പെയ്യാനായി ഒരുങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു.

 വേടനെ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ് സിംഹം മുന്നോട്ടുവരാതിരുന്നത്. 
വലതുവശത്ത് അതിശക്തമായി കുത്തി ഒലിച്ചു ഒഴുകുന്ന നദി, മറുവശത്ത് ആളിക്കത്തുന്ന കാട്ടുതീ. 
മാനിനു നാലുചുറ്റും ആപത്തു മാത്രം.....

ആ മാൻ പേടയുടെ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ട് ഭീമന്റെ മനസ്സലിഞ്ഞു. 
എന്നാല്‍ ഭീമൻ നിസ്സഹായനായിരുന്നു. വേടനെ ഓടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ  അതുകണ്ട് മാൻ പേടിച്ചോടി സിംഹത്തിന്റെ വായിൽ ചെന്നുചാടും. കാട്ടുതീ അണയ്ക്കാമെന്നുവെച്ചാൽ  മാൻ നദിയിലേക്കു ചാടി ഒഴുക്കിൽ പ്പെട്ടുമരിക്കും. 
മാനിനെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു മാർഗവും കാണാതെ ഭീമൻ ഒടുവിൽ ഈശ്വരനെ വിളിച്ച്, 
”ഭഗവാനേ, ഞാൻ തികച്ചും നിസ്സഹായനാണ്. ഈ ജന്തുവിനെ  രക്ഷിക്കാൻ അവിടത്തേക്കു മാത്രമേ സാധിക്കൂ. അവിടുന്നുതന്നെ അതിനെ രക്ഷിക്കണേ”  എന്നു പ്രാർഥിച്ചു.

അടുത്തനിമിഷം മാനത്ത് കാർ മേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടി, ഭയങ്കരമായി ഇടിവെട്ടി. 
തുടർന്ന് അതിശക്തമായ മഴപെയ്തുതുടങ്ങി. 
ഇടിമിന്നലേറ്റ് വേടൻ  ബോധംകെട്ടുവീണു. 
മഴയിൽ കാട്ടുതീയണഞ്ഞു, 
സിംഹം ഭയന്നോടിപ്പോയി. ആപത്തെല്ലാമൊഴിഞ്ഞതോടെ മാൻ പേടയും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. 
ഇതെല്ലാം കണ്ടുനിന്ന ഭീമൻ  അത്ഭുതപരതന്ത്രനായി.

നമ്മുടെ കഴിവിന്റെ പരിമിതിയും ഈശ്വരന്റെ അനന്തമായ വൈഭവവും അറിയുമ്പോൾ ഈശ്വരകൃപ ഒന്നുമാത്രമേ നമ്മുടെ പ്രയത്‌നങ്ങളെ സഫലമാക്കൂ എന്നു നമുക്ക് ബോധ്യമാകും. 
മനസ്സിൽ വെറും ഒരു നിസാര ജീവിയായ മാൻ പേടയോടുള്ള കാരുണ്യവും , ഈശ്വരനോടുള്ള സമർപ്പണവും ഒന്നിച്ചപ്പോഴാണ് ഭീമൻ  ഈശ്വരകൃപയ്ക്ക് പാത്രമായത്. പ്രയത്‌നവും കാരുണ്യവും സമര്‍പ്പണവും എവിടെ ഒന്നിക്കുന്നുവോ അവിടെ ഈശ്വരന്‍ തീര്‍ച്ചയായും കൃപ ചൊരിയുന്നു.

സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്‍ (ബുദ്ധി സ്ഥിരത നേടിയവന്‍ )

" സ്ഥിതപ്രജ്ഞനെന്നു ചൊല്ലിടേണമമുണ്ടതായതെങ്കി-
ലിന്ദ്രിയസുഖങ്ങളഞ്ചുമായതും ത്യജിക്കണം;
ആയതല്ല നിന്റെയുള്ളിലുള്ളതാം മനസ്സതിന്നെ 
ശുദ്ധമാക്കിടേണ്ടതുണ്ടതോര്‍ക്ക പാര്‍ത്ഥ നീയെടൊ. "

(മലയാളഗീത)

ആത്മീയമായ സകല അറിവുകളുടെയും അഭ്യാസങ്ങളുടെയും അവസാന വാക്കാണ്‌ സ്ഥിതപ്രജ്ഞനാവുക എന്നത്.

സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്‍, എകരസ സ്ഥിതന്‍, ബുദ്ധിയുറച്ചവന്‍, എന്നെല്ലാം സാധാരണയായി യോഗികളെ വിളിക്കുന്നു. യോഗികളെന്നാല്‍ ഉടനെ നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നത് എല്ലാം ത്യജിച്ചവനും ജഡാവല്‍ക്കലനും കാഷായവസ്ത്രധാരിയുമായ ഒരു രൂപമായിരിക്കും. യോഗിയെന്നാല്‍ വാസ്തവത്തില്‍ ഈശ്വരന് മുന്നില്‍ ആത്മ സമര്‍പ്പണം ചെയ്തുകൊണ്ട് സാധനാത്മകമായി ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഏതൊരാളെയും വിളിക്കാവുന്ന നാമമാണ്. (ഭഗവത്‌ഗീതയില്‍ യുവാവും കര്‍മ്മധീരനും ഗൃഹസ്ഥനുമായ അര്‍ജുനനെ യോഗിയായി ദര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഭഗവാന്‍ ജ്ഞാനം നല്‍കുന്നത്.) അങ്ങനെയെങ്കില്‍ ജീവിതം ധാര്‍മ്മികമായും കര്‍മ്മോത്സുകമായും നയിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരും യോഗികള്‍ തന്നെയാണ്.

സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്‍ എന്ന അവസ്ഥ കാനനത്തില്‍ താപസനായി ജീവിക്കുന്ന യോഗിയെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ആവശ്യമായി വരുന്നത് കര്‍മ്മക്ഷേത്രത്തിലെ ആത്മീയ യോദ്ധാക്കള്‍ക്കുതന്നെയാണ്. ജീവിതത്തില്‍ ആകസ്മികമായി വന്നു ചേരുന്ന ഓരോരോ രംഗങ്ങളെയും, അവ നല്ലതായാലും മോശമായാലും, സുഖ ദായകമായാലും ദുഃഖ ദായകമായാലും, നിന്ദയായാലും സ്തുതിയായാലും, അപമാനമായാലും ബഹുമാനമായാലും, ലാഭമായാലും നഷ്ടമായാലും, ഉയർച്ചയായാലും താഴ്ച്ചയായാലും അഹങ്കരിക്കാതെയും മനസ്സ് തളരാതെയും എപ്പോഴും തുലനം ചെയ്തു നിലകൊള്ളുക എന്ന് മാത്രമേ സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്‍ എന്ന ഈ പദത്തിനു അര്‍ത്ഥമുള്ളൂ. പറയുവാന്‍ വളരെ സുന്ദരമായി തോന്നുമെങ്കിലും പ്രയോഗികമാക്കുവാന്‍ നിരന്തര പരിശീലനവും സ്വ പരിശോധനയും ആവശ്യമായ ഒരു സാധനയാണ്‌ ഇത്. പരമാത്മാവിനുമുന്നില്‍ സ്വയം എന്നെ ഞാന്‍ സമര്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന ചിന്തയാണ് സ്ഥിതപ്രജ്ഞനാകുവാന്‍ ആദ്യം ഉണ്ടാവേണ്ടത്. എന്തുകൊണ്ടെന്നാല്‍ നമ്മുടെ മനസ്സ് എന്തെങ്കിലും ഇനിയും എനിക്ക് നേടാനുണ്ടെന്ന തോന്നല്‍ സദാ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ അസംതൃപ്ത മനോഭാവം നമ്മള്‍ എന്തെല്ലാം നേടിയാലും പിന്നെയും നിലനില്‍ക്കും. അത് പൂര്‍ത്തീകരിക്കാന്‍ സാധ്യവുമല്ല. തന്‍റെ സര്‍വ്വ ആഗ്രഹങ്ങളും ഈശ്വര സമര്‍പ്പിതമായാല്‍ മാത്രമേ അവയ്ക്ക് അന്ത്യം ഉണ്ടാവുകയുള്ളൂ. ഭൌതീകമായ ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കരുതെന്നോ നേടരുതെന്നോ അല്ല ഇതിനര്‍ത്ഥം. ഭൌതീകമായ ഒന്നിനെയും ആശ്രയിച്ചല്ല ശാന്തിയും സന്തോഷവും നിലനില്‍ക്കുന്നതെന്നും, ശാന്തിയും സന്തോഷവും അനുഭവിക്കുവാന്‍ മാനസിക അഭ്യാസം ആവശ്യമാണെന്നും മനസിലാക്കുന്നവനാണ് യോഗി. അവരുടെ മനസ്സ് ഉയര്‍ച്ചകളിലെന്ന പോലെ താഴ്ച്ചകളിലും സമരസത്തില്‍ നിലകൊള്ളും. അഥവാ മനസ് സുഖലോലുപതകളില്‍ ജീവിതസായൂജ്യത്തെ തിരയുകയാണെങ്കില്‍ ആ തിരച്ചില്‍ ചെന്നെത്തുന്നത് ആഗ്രഹങ്ങളുടെ ഊരാക്കുടുക്കിലായിരിക്കും. ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോള്‍ കോപവും ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സാധിക്കുമ്പോള്‍ ലോഭവും അഹങ്കാരവും ഉണ്ടാകുന്നു. ഇത്തരത്തില്‍ വ്യക്തിയുടെ സര്‍വനാശം സംഭവിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സ്ഥിതപ്രജ്ഞന്‍ (ബുദ്ധി സ്ഥിരത നേടിയവന്‍ ) ഈ ഊരാക്കുടുക്കിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവയില്‍ ബന്ധിതനാകാതെ, എന്നാല്‍ എല്ലാവരെക്കാളും സുഖശാന്തി നിറഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുന്നതാണ്. സ്ഥിതപ്രജ്ഞനാകുവാന്‍ സംതൃപ്തി ആവശ്യമാണ്‌, സംതൃപ്തനാകുവാന്‍ ത്യാഗം ആവശ്യമാണ്‌, ത്യാഗിയാകുവാന്‍ വൈരാഗ്യം (അനാസക്ത ഭാവം) ആവശ്യമാണ്, വൈരാഗ്യം വരണമെങ്കില്‍ പരമാത്മാവിനു മുന്നില്‍ ജീവിതം സമര്‍പ്പിതമായിരിക്കണം.          

നിയതിയുടെ നിശ്ചയം അതിക്രൂരമാണ്

മഹാഭാരതയുദ്ധം കഴിഞ്ഞു .പതിനെട്ടുദിവസത്തെ സംഘർഷങ്ങൾ ദ്രൗപദിയെ മാനസികമായും ശാരീരികമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു .പെട്ടെന്ന് പ്രായമേറെ ആയതുപോലെ ...

താമരപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധമുള്ളവളെന്നു പുകൾപെറ്റ 
ആ  സൗന്ദര്യധാമത്തെയും വാർദ്ധക്യം പെട്ടെന്നു  ബാധിച്ചതുപോലെ ... 

നഗരത്തിലെങ്ങും വിധവകളുടെ വിലാപം അലയടിച്ചു .
പുരുഷന്മാർ അങ്ങിങ്ങ് ഒന്നോ രണ്ടോ മാത്രം .
അനാഥരായ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉറക്കെക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചുറ്റിനടന്നു .
ഇതിന്റെയെല്ലാം നടുവിൽ , രാജകൊട്ടാരത്തിൽ , ഹസ്തിനപുരിയിലെ മഹാരാജ്ഞി 
ദ്രൗപദി ശൂന്യമായ ദൃഷ്ടികളോടെ വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിശ്ചലയായി ഇരുന്നു .

അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ആ മുറിയിലേയ്ക്ക് കടന്നുവന്നു .
ശ്രീകൃഷ്ണനെ കണ്ടമാത്രയിൽ ദ്രൗപദി ഓടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തുചെന്നു .കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, 
മാറിൽ മുഖം ചേർത്ത് നി:ശബ്ദയായി കണ്ണുനീർ വാർത്തു .
കൃഷ്ണനും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . പ്രിയസഖിയുടെ ശിരസ്സിൽ അദ്ദേഹം മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു .

അല്പസമയത്തിനു ശേഷം ഭഗവാൻ ദ്രൗപദിയെ സ്വശരീരത്തിൽനിന്നു വേർപെടുത്തി  സമീപത്തുള്ള മഞ്ചത്തിൽ ഇരുത്തി .

ദ്രൗപദി വിലപിച്ചു ."കൃഷ്ണാ ,എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചത് .
ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിത്തീരുമെന്ന് ഞാനൊരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല ."

"നിയതി അതിക്രൂരയാണ് ,പാഞ്ചാലി ....
അതൊരിക്കലും നമ്മുടെ ഇച്ഛയ്ക്കനുരൂപമായി ചരിക്കുകയില്ല .
നിയതി നമ്മുടെ ഓരോ കർമ്മത്തെയും അതിന്റെ ആത്യന്തിക പരിണാമത്തിലേയ്ക്ക് നിശ്ചയമായും എത്തിയ്ക്കും .
നീ പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ഇച്ഛിച്ചു .
നിന്റെ പ്രതികാരം പൂർത്തിയായിരിയ്ക്കുന്നു . ദുര്യോധനദു:ശാസനന്മാർ മാത്രമല്ല ,കൗരവർ ഒന്നടങ്കം കാലപുരി പൂകിയിരിക്കുന്നു . നിനക്കു സന്തോഷിയ്ക്കാം ."

"ഹേ കൃഷ്ണ , അങ്ങ് വന്നത് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിയ്ക്കാനോ അതോ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിയ്ക്കാനോ ?"

"കൃഷ്ണേ , ഞാൻ നിന്നോട് പരമാർത്ഥത്തെപ്പറയാനാണ് വന്നത് .
മനുഷ്യർക്ക് സ്വകർമ്മങ്ങളുടെ പരിണാമത്തെ കാണാനുള്ള ക്രാന്തദർശിത്വം ഇല്ല .
ആ കർമ്മഫലങ്ങൾ തന്റെ സമക്ഷത്തിൽ എത്തുമ്പോഴാകട്ടെ അവയെ നിയന്ത്രിയ്ക്കാൻ അവന് സാദ്ധ്യവുമല്ല ."

ദ്രൗപദി - "ഈ യുദ്ധം നടന്നതിന്റെ പൂർണ്ണഉത്തരവാദിത്വം എനിയ്ക്കാനെന്നോ ?"

കൃഷ്ണൻ: പുഞ്ചിരിച്ചു ." യാജ്ഞസേനി ,നീ സ്വന്തം വൈഭവത്തെ അത്രയ്ക്ക് പുകഴ്ത്താതെ ... ഞാൻ  പറഞ്ഞത് , അല്പം കൂടി ദൂരദർശിത്വം നിനക്കുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ നീ ഇത്ര ദുഃഖിക്കേണ്ടിവരില്ലായിരുന്നു എന്നാണ് ."

ദ്രൗപദി -"ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമായിരുന്നു എന്നാണ് അങ്ങ് പറഞ്ഞുവരുന്നത് ?"

കൃഷ്ണൻ:
 -"സ്വയംവരമണ്ഡപത്തിൽവെച്ച് കർണ്ണനെ അപമാനിയ്ക്കുന്നതിനു പകരം നീ അയാൾക്ക് മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഒരവസരം നൽകിയിരുന്നെങ്കിൽ 
സംഭവഗതി മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു .
പിന്നീട് കുന്തീമാതാവ് നിന്നോട് അഞ്ചുപേർക്കും പത്നിയായിരിയ്ക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ അതിനെ നിരാകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ മറ്റൊരു രീതിയിൽ പരിണമിച്ചേനെ .
പിന്നീട് ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലെ നിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽവെച്ച് നീ ദുര്യോധനരാജാവിനെ അപമാനിതനാക്കി .അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ രാജസഭയിൽ വെച്ച് നിന്നെ വസ്ത്രാക്ഷേപം ചെയ്യാൻ അവർ ഒരുമ്പെടുകയില്ലായിരുന്നു .
അപ്പോഴും സംഭവപരിണാമം വ്യത്യസ്തമായേനെ .


വാക്ക് കർമ്മമാണ്, ദ്രൗപദി .ഓരോ ശബ്ദവും വിവേകപൂർവ്വം മാത്രം ഉച്ചരിക്കുക .അല്ലെങ്കിൽ അവയുടെ പരിണാമം പലപ്പോഴും ഭയാനകമായിരിയ്ക്കും . അത് നമ്മൾ  മാത്രമല്ല , നമ്മുടെ വംശം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും .
തന്റെ വിഷം വിഷപ്പല്ലുകളിൽ ഒളിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനു പകരം 
വാക്കുകളിൽ ഒളിപ്പിയ്ക്കുന്ന ജീവിയാണ്  മനുഷ്യൻ. "


# അതുകൊണ്ട് നല്ലപോലെ ചിന്തിച്ചുമാത്രം വാക്കുകൾ ഉച്ചരിയ്ക്കുക .ആരെയും വേദനിപ്പിയ്ക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറയാതിരിയ്ക്കുക .

വിവേകി യഥാര്‍ത്ഥ സ്വരൂപത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കും

 പലതായി കാണുന്ന ഈ പ്രപഞ്ചം ഒന്ന് തന്നെയായ ബ്രഹ്മമാണെന്ന് വിവരിക്കുന്നു.

നീലഃ പതംഗോ ഹരിതോ ലോഹിതാക്ഷഃ
തടിര്‍ഗര്‍ഭ ഋതവഃ സമുദ്രാഃ
അനാദിമത് ത്വം വിഭുത്വേന  വര്‍ത്തസേ
യതോ ജാതാനി ഭുവനാനി വിശ്വാ

നീല നിറമുള്ള വണ്ടും പച്ചത്തത്തയും മേഘവും ഋതുക്കളും സമുദ്രങ്ങളും അനാദിയായ അങ്ങ് തന്നെയാണ്. ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ അങ്ങ് സര്‍വവ്യാപിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. പക്ഷികളും മേഘങ്ങളും കാലഭേദങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും തുടങ്ങി എന്തൊക്കെ വൈവിധ്യങ്ങളും കേമത്തങ്ങളും ഈ ലോകത്തിലുണ്ടോ അതെല്ലാം ബ്രഹ്മത്തില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടായതാണ് അഥവാ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.

എല്ലാം പല തരത്തില്‍ പല സമയത്ത് ഉണ്ടാകുന്നതും പലതു പോലെ നില്‍ക്കുന്നതും പലപ്പോഴായി ലയിച്ചുചേരുന്നതും ബ്രഹ്മത്തിലാണ്. ഇവയെല്ലാം ഇല്ലാതായാലും ഇതിനൊക്കെ ആധാരമായ ബ്രഹ്മം നിലനില്‍ക്കും. സകല വര്‍ണങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലും ഉള്ളതെല്ലാം ആ പരാമാത്മാ സ്വരൂപം തന്നെ. അതിനാല്‍ അത് സര്‍വവ്യാപിയെന്നറി യണം.

അജാമേകാം ലോഹിതശുക്ലകൃഷ്ണാം
ബഹ്വീഃ പ്രജാഃ സൃജമാനാം സരൂപാഃ
അജോഹ്യേകോ ജുഷമാണോനുശേതേ
ജഹാത്യേനാം ഭുക്ത ഭോഗാമജോന്യഃ

തന്നെ പോലെ ഒരേ രൂപത്തോടു കൂടിയ വളരെയേറെ ജീവജാലങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും, ചുവപ്പും വെള്ളയും കറുത്തതുമായതിനോട് ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നതുമായ ഒരു ജന്മമില്ലാത്തവനുണ്ട്. മറ്റൊരു ജന്മമില്ലാത്തവന്‍ ഭോഗങ്ങളനുഭവിച്ചു തീര്‍ന്ന് ഇവളെ  ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുന്നു. ചുവപ്പ്, വെളുപ്പ്, കറുപ്പ് എന്നീ മൂന്ന് നിറങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് ക്രമത്തില്‍ രജസ്, സത്യം, തമസ്സ് എന്ന ത്രിഗുണങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ്. ത്രിഗുണാത്മികയായ പ്രകൃതിയുമായി ഇഴുകി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ബദ്ധനായ ജീവനെയാണ് ആദ്യം ജന്മമില്ലാത്തവന്‍ എന്ന് പറഞ്ഞത്. പുരുഷനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തിലൂടെയാണ് സൃഷ്ടിയുണ്ടാകുന്നത്. ആ പുരുഷന്‍ തന്നെ ജീവനായിത്തീരുമ്പോള്‍ ലൗകിക വിഷയങ്ങളില്‍ കെട്ടിയിടപ്പെട്ടവനാകുന്നു.

രണ്ടാമത് ജന്മരഹിതനായി പറഞ്ഞത് മുക്തനായ ജീവനെയാണ്. ഭോഗങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചപ്പോള്‍ അതിലെ നിസ്സാരത മനസ്സിലാക്കി വിരക്തി വന്ന ജീവന്‍ പ്രകൃതിയെ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വതന്ത്രനാകുന്നു.മൂന്ന് നിറങ്ങളെ പറഞ്ഞത് അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി എന്നിവയെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് എന്നും പറയാം. പ്രകൃതി നടത്തുന്ന സൃഷ്ടിക്ക് വേണ്ടതായ മൂന്ന് അടിസ്ഥാന ഭൂതങ്ങളാണ് ഇവ.

ഭൂമി തത്ത്വത്തെ കൊണ്ടാണ് രൂപ മുണ്ടാക്കുന്നത്. ജലം, അഗ്നി എന്നിവയാല്‍ ശീതോഷ്ണ സമ്മര്‍ദ്ദം കൊണ്ട് സൃഷ്ടിജാലങ്ങളെ നിലനിര്‍ത്തുന്നു. ഇവ മൂന്നും പ്രകൃതിയുടെ അംശങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. ഇവകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നവയും പ്രകൃതി തന്നെ. ഇതിനോടൊക്കെ ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ജീവന്‍മാര്‍ പ്രകൃതി പാശത്താല്‍ ബന്ധിതരാകുന്നു. സുഖദുഃഖങ്ങളും ജരാനരകളും ജനന മരണങ്ങളും മൂലം ഇവര്‍ ശരിക്കും വലയും.

എന്നാല്‍, വിവേകവും വൈരാഗ്യവും സമ്പാദിക്കുന്ന ജീവന്‍മാര്‍ക്ക് ഈ കെട്ടുപാടുകളില്‍ നിന്ന് മുക്തരാകാന്‍ കഴിയും. അവര്‍ പ്രകൃതിയുടെ കുരുക്കുകളില്‍ നിന്ന് ഊരി തന്റെ യഥാര്‍ഥ സ്വരൂപത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കും.

പ്രശ്നസമയം പൂച്ച, ചേര, ഊമൻ, ഉടുമ്പ് മുതലായ അശുഭ ജന്തുക്കളെ ഇടതുഭാഗത്തുവച്ച് കാണുന്നതും ഇടതുഭാഗത്തിരുന്ന് ഗൗളി ശബ്ദിക്കുന്നതും / വലതുഭാഗത്ത് ഇരുന്ന് ആരെങ്കിലും തുമ്മുന്നതും

മാർജാരഡുണ്ഡുഭോലൂകഗോധാദ്യശുഭദർശനം
ഗൗള്യാ രുതം ച നാശായ വാമേ ദക്ഷേ തഥാ ക്ഷുതം.

സാരം :-

പ്രശ്നസമയം പൂച്ച, ചേര, ഊമൻ, ഉടുമ്പ് മുതലായ അശുഭ ജന്തുക്കളെ ഇടതുഭാഗത്തുവച്ച് കാണുന്നതും ഇടതുഭാഗത്തിരുന്ന് ഗൗളി ശബ്ദിക്കുന്നതും നാശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നവനായാണ്. വലതുഭാഗത്ത് ഇരുന്ന് ആരെങ്കിലും തുമ്മുന്നതും നാശസൂചകമാണ്.

ദൂത ദൈവജ്ഞ സംവാദ സമയം അയ്യോ അയ്യോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സങ്കട ശബ്ദങ്ങളും തുമ്മുന്നതും കൊടിമരം അരയാൽ മുതലായ ഉത്തമ വൃക്ഷങ്ങൾ പതിക്കുന്നതും

ഹാഹാഖേദരവം ക്ഷുതം ച പതനം ചൈതന്യധ്വജാദേസ്തഥാ
വസ്ത്രച്ഛത്രപദത്രവിക്ഷതിമപി ധ്വംസാർത്ഥനാനാഗിരഃ
ക്രൂരാണാം മൃഗപക്ഷിണാം പ്രതിദിശം വാചശ്ച ദീപക്ഷയം
പാതം പൂർണഘടാദികസ്യ ച ബുധാഃ കഷ്ടം നിമിത്തം വിദുഃ.

സാരം :-

ദൂത ദൈവജ്ഞ സംവാദ സമയം അയ്യോ അയ്യോ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സങ്കട ശബ്ദങ്ങളും തുമ്മുന്നതും കൊടിമരം അരയാൽ മുതലായ ഉത്തമ വൃക്ഷങ്ങൾ പതിക്കുന്നതും മുണ്ട് കുട ചെരിപ്പ് മുതലായവ നാശപ്പെടുന്നതും നാശസൂചകങ്ങളായ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നതും ദിക്കുകളിൽ നിന്ന് ഘോരങ്ങളായ പക്ഷി മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതും വിലക്ക് അണയുന്നതും ഏതോ പദാർത്ഥങ്ങളെ കൊണ്ട് നിറച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന കുടം മുതലായ പാത്രങ്ങൾ ഉടയുന്നതും കണ്ണ് ചെവി മുതലായ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടാൽ അതായത് തത്സമയമുണ്ടായാൽ കഷ്ടമാണെന്ന് നിമിത്ത ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരായ മഹാന്മാർ പറയുന്നു.

കല്ല് ഈശ്വരനാണ് പക്ഷെ ഈശ്വരൻ കല്ലല്ല

വിവേകാനന്ദ സ്വാമികൾ പറഞ്ഞ ഗംഭീരമായ ഒരു  വാചകമുണ്ട്. 

"കല്ല് ഈശ്വരനാണ് പക്ഷെ ഈശ്വരൻ കല്ലല്ല"

 ഇതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു കഥ പറയാം.

ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ മൺപാത്രങ്ങൾ  ഉണ്ടാക്കി ഉപജീവനം കഴിച്ചിരുന്ന ഒരു സാധു സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനായിരുന്നു അവരുടെ ഇഷ്ടദേവത. എന്നും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് വിളക്ക് കൊളുത്തി നാമം ജപിച്ചതിനു ശേഷം മാത്രമേ അവർ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

 പക്ഷേ ഭഗവാന്റെ ഒരു ചിത്രം പോലും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു ശ്രീകൃഷ്ണ  വിഗ്രഹം വേണമെന്ന് അവർക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം അവർ മണ്ണുകൊണ്ട്   ഒരു വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കാമെന്ന്  തീരുമാനിച്ചു. സദാ  മനസ്സിൽ താലോലിച്ചിരുന്ന ബാലഗോപാലന്റെ  വിഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കി.

 പീതാംബരം ധരിച്ച ഒരു കൊച്ചുവിഗ്രഹം. അന്നു മുതൽ ആ അമ്മയുടെ കൂടെ സദാ കണ്ണനുണ്ടാവും. എന്നും അവർ കണ്ണനെ  കുളിപ്പിച്ച് മനോധർമ്മംപോലെ  അലങ്കരിക്കും. ആ അമ്മ എന്ത് ആഹാരമുണ്ടാക്കിയാലും കണ്ണനു നൽകിയിട്ട് മാത്രമേ കഴിക്കുകയുള്ളൂ. അവർ സദാ കണ്ണനോട് സംസാരിക്കും. കൂടെ കിടത്തി ഉറക്കും. ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൗതുകത്തോടെ അടുത്ത വീട്ടിലെ കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആ അമ്മയുടെ  അടുത്തെത്തി.

 അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഒത്തൊരുമിച്ച് ഇരുന്ന് നാമം ജപിക്കും. ഭജനകൾ പാടും. ഭഗവാന്റെ കഥകൾ പറയും.
ഭഗവാന് നേദിച്ച പഴവും കൽക്കണ്ടവുമെല്ലാം അവർ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നൽകും.  ഇതു കണ്ട് എല്ലാവരും അവരെ പരിഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് ഭക്തിയൊന്നുമല്ല. ഈ മൺപ്രതിമ ഇങ്ങനെ ഭഗവാനാകും? 

 ഇതിനെ എന്തിനാണ് സദാ കൂടെ കൊണ്ടു നടക്കുന്നത്. പ്രതിമ ആഹാരം കഴിക്കുമോ? ഇതെല്ലാം വെറും ഭ്രാന്താണ്. എല്ലാവരുടെയും പരിഹാസങ്ങൾ കേട്ടിട്ടും ആ സാധുസ്ത്രീ പറയാതെ പുഞ്ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ. അവരുടെ നിസ്സംഗഭാവം കണ്ട് ചിലർക്ക് അവരോട് കടുത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. അവരെല്ലാം കൂടി മഹാരാജാവിന്റെ അടുത്തുചെന്ന് ആണ് സാധു സ്ത്രീയ്ക്കെതിരെ പരാതി ബോധിപ്പിച്ചു. 

ആ സ്ത്രീ കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ വഴി തെറ്റിക്കുന്നു എന്നും പറഞ്ഞു. മഹാരാജാവ് ഭടന്മാരോട് ആ സ്ത്രീയെ തന്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മൺപാത്ര നിർമ്മാണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന അവരെ രാജഭടന്മാർ വന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി രാജാവിനു മുന്നിൽ നിർത്തി.

അപ്പോഴും അവർ ആ ശ്രീകൃഷ്ണവിഗ്രഹം എടുക്കാൻ മറന്നില്ല. മഹാരാജാവ് അവളെ വിചാരണ ചെയ്തു.

അവൾ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. 

"മഹാരാജൻ അടിയൻ തെറ്റൊന്നും  ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇത് അടിയന്റെ ഉപാസനാമൂർത്തിയായ ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്  എനിക്ക് എല്ലാം എന്റെ കണ്ണനാണ് ." 

അവരുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മറുപടി കേട്ട് രാജാവ് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഇത് വെറും മൺവിഗ്രഹമല്ലേ? ഇതെങ്ങനെ ഭഗവാനാകും? ഇതിനെ എന്തിനാണ് അനാവശ്യമായി  അണിയിച്ചൊരുക്കുന്നത്?"    രാജാവിന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ ആ സ്ത്രീ  പരിസരം വീക്ഷിച്ചു. 

സദസ്സിലെ പ്രധാന ചുവരിൽ മഹാരാജാവിന്റെ മരിച്ചുപോയ പിതാവിന്റെ ചിത്രം മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നത് അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അവർ അതിനടുത്ത് ചെന്ന് തന്റെ ചളി പുരണ്ട കൈ ആ ചിത്രത്തിന്റെ മുഖത്ത് തേക്കാൻ ഒരുങ്ങി. രാജാവ് പെട്ടെന്ന് കോപിഷ്ഠനായി.

"എന്ത്? നിനക്ക് ഇത്ര ധിക്കാരമോ? നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുഖത്ത് ചളിവാരി തേക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നുവോ? "

അപ്പോൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ ചോദിച്ചു.

 " മഹാരാജൻ! ഇത് അങ്ങയുടെ പിതാവല്ലല്ലോ?  കേവലം ഒരു ചിത്രമല്ലേ? ഈ ചിത്രത്തിലെ എന്തിനാണ് ഇത്രയേറെ അലങ്കാരങ്ങൾ? "

രാജാവിന് അതിന് മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു. 

അവർ തുടർന്നു. " ഒരു ചിത്രമാണെങ്കിലും ഇത് കാണുമ്പോൾ അങ്ങേക്ക് പിതാവിനെ ഓർമ്മ വരുന്നു. മരിച്ചു പോയ ഒരു മനുഷ്യനു വേണ്ടി അങ്ങ്  ഇത്രയും വിലപ്പെട്ട ഒരു ചിത്രം വരച്ച് പൂജിക്കുന്നു.

 അങ്ങനെയെങ്കിൽ സർവ്വ പ്രപഞ്ചത്തിലും ഓരോ അണുവിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഭഗവത് ചൈതന്യത്തെ ഏതു രൂപത്തിലും, എവിടെ വേണമെങ്കിലും കാണാമല്ലോ.

ഒരു  വിഗ്രഹം കാണുമ്പോൾ,  അത് വെറും  കല്ലാണ്‌, മണ്ണാണ്, ചിത്രമാണ്, എന്നല്ല മറിച്ച്‌ ഈശ്വര ചൈതന്യമാണ് എന്നല്ലേ ഓർമ്മിക്കേണ്ടത്?   ഇവിടെ കാണുന്നതെല്ലാം ഈശ്വര ചൈതന്യം തന്നെയാണ്  എന്നിരിക്കേ ഏതിലാണ് ഈശ്വരനെ കണ്ടു കൂടാത്തത്?

 ഓരോ മനസ്സിനും ഇണങ്ങുന്ന രൂപത്തിൽ ഏതിൽ വേണമെങ്കിലും ഭഗവാനെ സങ്കൽപ്പിക്കാം.  ഭാവഗ്രാഹിയ ഭഗവാൻ നമ്മൾ സങ്കൽപ്പിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ സദാ നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടാകും. അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷ തെളിവാണ് അടിയന് ഇപ്പോൾ അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ പതറാതെ ധൈര്യത്തോടെ ശാന്തമായി നിൽക്കാൻ  കഴിഞ്ഞത്" ഇതെല്ലാം കേട്ട് രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി.

 കുലത്തിലും പാണ്ഡിത്യത്തിലും ധനത്തിലും എത്രയോ ദരിദ്രരയാണെങ്കിലും  ഭക്തിയുടെ തലത്തിൽ ഇവർ മഹാറാണി തന്നെ. ഭഗവാനെ അറിയുന്നതിൽ ഇവർ  പരമ പണ്ഡിത തന്നെ. മഹാരാജാവ് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവരുടെ കാലിൽ വീണു നമസ്കരിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.

 അവർ  രാജാവിനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അരുത് മഹാരാജൻ ഒരിക്കലും നശ്വരമായ ശരീരത്തെ നമസ്ക്കരിക്കരുത്. ശരീരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നോക്കിയാൽ അങ്ങ് മഹാരാജാവും അടിയൻ അങ്ങയുടെ പ്രജയുമാണ്. ആത്മീയ തലത്തിൽ നാം രണ്ടും ഒരേ ചൈതന്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് അടിയനെ നമസ്കരിക്കാൻ പാടില്ല. അവരെ പരിഹസിച്ച എല്ലാവരും പശ്ചാത്താപത്തോടെ തല കുനിച്ചു. ഈ കഥ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടവിധം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയട്ടെ.

ഭാഗവതം പറയുന്നു 

"യേനകേനാപ്യുപായേന മനഃ കൃഷ്ണേ നിവേശയേത്"

 ഏതു വിധത്തിലായാലും എന്നിൽ മനസ്സെത്തിയാൽ ഞാനയാളുടെയാണ് എന്നാണ് കണ്ണന്റെ മതം. തന്നിലെത്തിയ മനസ്സിനെ കണ്ണൻ ഇല്ലാതെയാക്കും. നമ്മുടെ മനസ്സാകുന്ന വെണ്ണ കണ്ണൻ നാമറിയാതെ കവർന്നെടുക്കും.

 എങ്കിൽ ശരി ഇതെല്ലാം ആരും കാണാതെ  ഒരിടത്ത് അല്ലെങ്കിൽ അവനവന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഇരുന്ന് ചെയ്ത് സ്വയം സന്തോഷിച്ചാൽ പോലെ എന്നൊരു പക്ഷമുണ്ട്. അതുപോരാ. എല്ലാവരെയും കൃഷ്ണാനന്ദത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കണം . നമ്മൾ കാണാറില്ലേ ഒരു കാക്കയ്ക്ക് രണ്ടു വറ്റു കിട്ടിയാൽ അത് എല്ലാവരെയും വിളിച്ച് വരുത്തും.

 അതുപോലെ നമ്മുടെ ഭഗവത് പ്രേമവും എല്ലാവർക്കും പകർന്ന് എല്ലാവരെയും ഭഗവാനിലേക്ക് അടുപ്പിക്കണം. സുകൃതികളായവർ പെട്ടന്ന് ഓടിവരും. എല്ലാവരുടെ ഹൃദയത്തിലും കൃഷ്ണപ്രേമം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പട്ടെ.....  

രണ്ടു കക്ഷികളെ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു യോജിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പ്രഷ്ടാവ് ചോദിക്കുമ്പോൾ

പാണിഗ്രഹണമന്യോന്യം ദ്വയോഃ കസ്യാപി ചാഗമഃ
സന്ധയേ ഛേദഭേദാദി സർവം സന്ധിവിരോധകൃൽ.

സാരം :-

രണ്ടു കക്ഷികളെ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു യോജിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു പ്രഷ്ടാവ് ചോദിക്കുമ്പോൾ രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ കൈകൾ പിടിക്കുന്നത് കാണുകയോ അവിടെ ഒരാൾ  വരികയോ ചെയ്‌താൽ ഉദ്ദേശിച്ച സന്ധികാര്യം ശുഭമായി അവസാനിക്കുമെന്നും അപ്പോൾ ഏതോ സാധനങ്ങളെ കീറുക മുറിക്കുക മുതലായ വിയോഗ ക്രിയകൾ ചെയ്യുന്നതായി കണ്ടാൽ സന്ധിയുണ്ടാകുന്നതല്ലെന്നും പറയണം.

പ്രഷ്ടാവ് ഉദ്ദേശിച്ച യാത്രയുടെ സാദ്ധ്യാസാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ

ശയനം ചോപവേശശ്ച പൃഷ്ട്വാ യാത്രാവിഘാതകൃൽ

പാദവ്യത്യാസസങ്കോചൗ വിളംബനകരൗ ധ്രുവം
പൃഷ്ട്വോത്ഥാനം ച യാനം ച യാത്രാലാഭായ സത്വരം.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് ഉദ്ദേശിച്ച യാത്രയുടെ സാദ്ധ്യാസാദ്ധ്യതയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ ചോദിച്ച് ഉടനെ ഇരിക്കുകയോ കിടക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ വിഘ്നങ്ങളാൽ യാത്ര മുടങ്ങുമെന്നും കാൽ ഇളക്കിയിളക്കി ചവിട്ടിക്കൊണ്ടോ പിണച്ചോ മടക്കിയോ വച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചാൽ യാത്രയ്ക്ക് കാല താമസം വേണ്ടി വരുമെന്നും ചോദിച്ച ഉടൻ തന്നെ എഴുനേല്ക്കുകയോ നടക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ ഉടൻ തന്നെ യാത്രയ്ക്കിടയാകുമെന്നും പറയണം.

ഓങ്കാരതിന്റെ മഹത്വം

      കുറച്ച് കാലം മന്ത്രം ജപിച്ചിട്ടുമെന്നും തനിക്കിതുവരെ ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടായിലെന്ന് വിലപിച്ചു  കൊണ്ട്  ഉപാസന അപ്പാടെ നിർത്തി ഈശ്വരനെ കുറ്റം പറയുന്നവരെ കാണാം. എന്നാൽ നിത്യാഭ്യാസത്തോടും ഭക്തിയോടും  ഏകാഗ്രതയോടും അർപ്പണഭാവത്തോടും കൂടി ആരാണോ ഉപാസിക്കുന്നത് അയാൾക്ക്  മുന്നിൽ എല്ലാ വാതിലുകളും മലർക്കെ  തുറക്കപ്പെടുന്നു..

         കഠിനമായ ഉപാസനിയിലൂടെ സക്ഷാൽ ബ്രഹ്മാവ് എങ്ങനെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുള്ള ശക്തി സംഭരിച്ചതെന്ന് സൂതസംഹിതയിൽ പറയുന്നത് നോക്കാം

         സൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നതിന്ന് മുമ്പ് സൃഷ്ടികർത്താവയ ബ്രഹ്മാവ് മഹാദേവനെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പഞ്ചാഗ്നിമധ്യത്തിൽ കഠിന തപസ്സ് ചെയ്തു തുടർന്ന് മഹാദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ  ഭൂമിയേയും അന്തരീക്ഷത്തെയും സ്വർഗത്തെയും  സൃഷ്ടിച്ചു. ഭൂമിയിൽ നിന്നും അഗ്നിയേയും അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും വായുവും  സ്വർഗത്തിൽനിന്നും ആദിത്യനും പിറന്നു. പിന്നിട് അഗ്നിയിൽ നിന്നും ഋഗ്വേദവും വായുവിൽ നിന്നും യജുർവേദവും  ആദിത്യനിൽ നിന്നും സാമവേദവും ജനിച്ചു. ഋഗ്വേദത്തിൽ നിന്നും "ഭൂ", യജുർവേദത്തിൽ നിന്നും "ഭുവഃ" , സമവേദത്തിൽ നിന്നും "സ്വഃ" എന്നീ മൂന്ന് വ്യാഹൃതികൾ ഉണ്ടായി. 'ഭുഃ' വ്യാഹൃതിയിൽ നിന്നും 'അ' കാരവും, 'ഭുവഃ'  വ്യാഹൃതിയിൽ നിന്ന് 'ഉ' കാരവും, 'സ്വഃ'   വ്യാഹൃതിയിൽ നിന്ന് .'മ' കാരവും പിറന്നു. കോടിക്കണക്കിനു ആദിത്യന്മാർ ചേർന്നാലുണ്ടാക്കുന്ന ആ മൂന്നുവർണ്ണങ്ങളെ ചേർത്തുവച്ചപ്പോൾ അതിൽ നിന്നും "ഓം"   എന്ന ദിവ്യവും ശക്തിദായകവുമായ മന്ത്രം പ്രവഹിച്ചു.  

            "ഓം" എന്ന ബ്രഹ്മാത്തിൽ നിന്നാണ് സകലതും ഉദയം കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്  അതിനാൽ മന്ത്രങ്ങളേതു ജപികുമ്പോഴും ആരംഭത്തിൽ ഓങ്കാരം ഉണ്ടായിരിക്കണം, ഓങ്കാരം എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളുടേയും നായകസ്ഥാനമാണ് അലങ്കരിക്കുന്നത്

    " പ്രണവോ ധനുഃ ശരോഹ്യത്മാബ്രഹ്മ തല്ലക്ഷ്യമുച്യതേ അപ്രമത്തേന വേദ്ധവ്യം ശരവത്തന്മയോ ഭവേൽ"

  ഓങ്കാരത്തെ വില്ലായും ആത്മാവിനെ ശരമായും ലക്ഷ്യത്തെ ബ്രഹ്മമായും കാണണമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. മത്രമല്ല ശാന്തതയിലേക്ക് നടക്കാൻ ആത്മാവുമായി  താദാത്മ്യം പ്രാപിക്കണമെന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.  അക്ഷരം അഗ്നിയാണ്, അഗ്നി അറിവാണ്,  അറിവ് അനശ്വരമാണ് അത്തരത്തിലുള്ള അക്ഷരങ്ങളുടെ കൂട്ടായ്മയാണ് "ഓം"


"ഓമിത്യേകക്ഷരം ബ്രഹ്മ വ്യാഹരൻ മാമനുസ്മരൻ  
യഃ പ്രയതി ത്യജൻ ദേഹം സ യാതി പരമാം ഗതിം"  

...( ഭഗവത് ഗീത)

  ആരാണോ എന്നെയോർത്തുകൊണ്ട്  ഓങ്കരജപം നടത്തുന്നത് അയാൾ പൂർണമായും പ്രാപിക്കുന്നു.   

“ഏതദ്ധ്യേവക്ഷരം ബ്രഹ്മ ഏതദ്ധ്യേവാക്ഷരം 
പരം ഏതദ്ധ്യേവാക്ഷരം ജ്ഞാത്വാ യോ യദിച്ച്തി തസ്യ തൽ"

. .(കഠോപനിഷത്) 

ഓം  എന്ന അക്ഷരം സാക്ഷാൽ ബ്രഹ്മമാണ് പരബ്രഹ്മവും  ഈ ഓം തന്നെയാണ്  ഇവ രണ്ടിന്റെയും തത്വം മനസ്സിലാക്കിയശേഷം ആരും എന്താഗ്രഹിച്ചാലും അത് പ്രപ്തമാവുകതന്നെ  ചെയ്യും.

"ഏഷ സർവേശ്വരഃ ഏഷ സർവജ്ഞഃ  
ഏഷോന്തര്യാമീ, ഏഷ യോനിഃ 
സർവസ്യ പ്രഭവാ ലയേനഹി ഭൂതാനാം”

… (മുണ്ഡകോപനിഷത്ത്)

  "ഓം" സർവേശ്വരനാണ്, സർവജ്ഞനുമാണ്, അന്തർയാമിയാണ്. എല്ലാത്തിന്റെയും കാരണവുമാണ്, എല്ലാഭൂതങ്ങളും 'ഓം' എന്ന പ്രതിഭാസത്തിൽ നിന്നും ഉദയംകൊള്ളുന്നു. ലയിക്കുന്നതും അവിടെ തന്നെയാണ്. 

“ഓമിത്യേകാക്ഷരം ബ്രഹ്മ ധ്യേയം സർവ മുമുക്ഷുഭിഃ 
ഓങ്കാരം യോ ന ജാനാതി ബ്രാഹ്മണോ ന ഭവേത്തു സഃ  
പ്രണവോ ധനുഃ ശരോ ഹ്യത്മാ  ബ്രഹ്മ തല്ലക്ഷ്യമുച്യതേ”.. (നാദബിന്ദുപനിഷത്ത്)  

    മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ  സാക്ഷാൽ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപമായ ഓങ്കാരത്തെയാണ് ധ്യാനിക്കേണ്ടത്.  ആർക്കാണോ ഓങ്കാരം അറിയാത്തത് അയാൾക്ക് ഒരിക്കലും ബ്രഹ്മജ്ഞാനം നേടാനാകില്ല.  ഓങ്കാരമെന്നത്  ധനുസ്സാണ്, ആത്മാവാകട്ടെ ശരവും. ബ്രഹ്മം പരമമായ ലക്ഷ്യവുമാണ്.

ആയുസ്സിന്റെ സ്ഥിതിയെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്ന സമയം അതായത് രോഗം ശമിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ

പിതൃപുഷ്പം തിലം വഹ്നിർനൂതനം വസനം തഥാ,
ദർഭദധ്യാദി നിഖിലം സംഭൃതം പിതൃകർമണേ,

മരണാന്തരാപേക്ഷം ദ്രവ്യം യത്സകലന്തു തൽ
ഏതേഷാം ദർശനം നൂനമായുഃപ്രശ്‌നേ മൃതിപ്രദം.

സാരം :-

ആയുസ്സിന്റെ സ്ഥിതിയെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്ന സമയം അതായത് രോഗം ശമിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ചെറൂള, എള്ള്, തീയ്യ്, കോടിവസ്ത്രം, പിതൃകർമ്മത്തിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന ദർഭ, തൈര്, മുതലായ പദാർത്ഥങ്ങൾ ശവസംസ്കാരത്തിനും മറ്റും ഉതകുന്ന വിറക്, ഉണക്കലരി മുതലായ വസ്തുക്കൾ ഇവകളെ കാണുന്നുവെങ്കിൽ രോഗി മരിച്ചുപോകുമെന്ന് പറയണം.

രോഗശാന്തി നിശ്ചയമായും വരുമെന്ന് പറയണം / രോഗി മരിക്കുമെന്ന് പറയണം

ആരുഹ്യ വാ സമാശ്രിത്യ ജീവവദ്വസ്തു പൃച്ഛതി
പ്രശ്‌നേ ചാഗച്ഛതി പ്രാണീ തം ദേശം പ്രതി കശ്ചന

ജീവത്യേവ ധ്രുവം രോഗീ മ്രിയതേ വൈപരീത്യതഃ

സാരം :-

രോഗ വിഷയമായ പ്രശ്നത്തിൽ ജീവനുള്ള ആന, കുതിര, മുതലായ വസ്തുക്കളിന്മേൽ കേറി ഇരുന്നുകൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ ജീവ സാധനങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടോ ചോദിക്കുന്നു എങ്കിലും പ്രശ്ന സ്ഥലത്ത് തത്സമയം ബലവാനായ ഒരാൾ (രോഗിയല്ലാത്തവൻ) വരുന്നുവെങ്കിലും രോഗശാന്തി നിശ്ചയമായും വരുമെന്ന് പറയണം. 

ജീവനില്ലാത്ത ശുഷ്ക വസ്തുക്കളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയുള്ള ശുഷ്ക ദ്രവ്യങ്ങളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടോ ചോദിക്കിലും തത്സമയം രോഗാർത്തനായ ഒരാൾ വരുന്നുവെങ്കിലും രോഗി മരിക്കുമെന്ന് പറയണം. 

യാമപൂജ കഴിഞ്ഞ് കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മയെ തൊഴുതാല്‍


ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളില്‍ മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ നിന്നെല്ലാം വളരെ വൈവിധ്യം പുലര്‍ത്തുന്നതാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ശ്രീകുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം. പരശുരാമനാലും ശ്രീശങ്കരാചാര്യരാലും പ്രതിഷ്ഠിതമായ രണ്ടു ശ്രീചക്രങ്ങള്‍ ഈ ക്ഷേത്രത്തെ അത്യധികം ചൈതന്യവത്താക്കി സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നു. ഇവിടത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് ആഘോഷങ്ങള്‍ മകരമാസത്തിലെ താലപ്പൊലിയും മീനമാസത്തിലെ ഭരണിമഹോത്സവവുമാണ്.

ഭരണി കൊടികയറല്‍

കുംഭമാസത്തിലെ ഭരണി നാളില്‍ കൊടികയറുന്നതോടുകൂടി ഭരണി _മഹോത്സവത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. മന്ത്രതന്ത്രാദികള്‍ ഒന്നുംതന്നെയില്ലാതെയാണ് കൊടികയറുന്ന ചടങ്ങ് നടക്കുന്നത്. കുംഭമാസത്തിലെ ഭരണി നാളില്‍ രാവിലെ ഏകദേശം എട്ടുമണിയോടെയാണ് ചടങ്ങുകള്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്.

കൊടികയറല്‍ ചടങ്ങിനു മുമ്പ് അവകാശികളായ മലയന്‍ തട്ടാന്‍ തലേദിവസം തന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ വലിയതമ്പുരാനെ കണ്ട് തിരുമുല്‍ക്കാഴ്ച സമര്‍പ്പിച്ച് കൊടികയറുവാനുള്ള അനുവാദം വാങ്ങിക്കും. വലിയ തമ്പുരാന്‍ ചടങ്ങിന് ധരിക്കുവാനായി രണ്ടു പവഴിമാലകള്‍ മലയന്‍ തട്ടാനു നല്‍കും. സ്വര്‍ണം കെട്ടിയ പവിഴമാല കാരണവരും പവിഴമാല അനന്തരവനും ധരിച്ചുവേണം ചടങ്ങുനടത്തുവാന്‍. കുംഭ ഭരണി ദിവസം രാവിലെ ഏകദേശം എട്ടുമണിയോടെ വാദ്യമേളങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടുകൂടി പട്ടുതാലിയും കൊടിക്കൂറകളുമായി അവകാശികളായ മലയന്‍തട്ടാന്‍ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലെത്തും. അതിനു മുമ്പായിതന്നെ അടികള്‍മാരടക്കം എല്ലാവരും നടയടച്ച് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മര്യാദസീമയ്ക്കപ്പുറം മാറിനില്‍ക്കും. ഈ സമയത്ത് മലയന്‍തട്ടാനും അനന്തരിവനും മണികിലുക്കി മൂന്നുതവണ ക്ഷേത്രം പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത് കൈയിലുള്ള പട്ടുംതാലിയും കൊടിക്കൂറയും വടക്കേനടയിലുള്ള കൊഴിക്കല്ലില്‍ സമര്‍പ്പിക്കും. തുടര്‍ന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെ പാരമ്പര്യ ശാന്തിക്കാരായ അടികള്‍മാര്‍ കുളിച്ച് ശുദ്ധമായി വടക്കേ നടവാതുക്കല്‍ വന്ന് ക്ഷേത്രം ശുദ്ധമായോ എന്ന് പിലാപ്പള്ളി മുത്തമ്മയോട് ചോദിക്കും. അടിച്ചു തളിച്ചു ശുദ്ധമായി എന്ന് അവര്‍ മറുപടി പറയും. തുടര്‍ന്ന് അടികള്‍മാര്‍ ശ്രീകോവില്‍ നട തുറന്ന് അഭിഷേകാദി, പൂജാ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കും.

ഇതോടെ പലവര്‍ണ്ണങ്ങളിലുള്ള കൊടിക്കൂറകള്‍ ക്ഷേത്രനടയിലും ചുറ്റുമുള്ള ആല്‍വൃക്ഷങ്ങളിലും ഉയര്‍ത്തും. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ എടമുക്ക് പ്രദേശത്തെ കുഡുംബി സമുദായക്കാര്‍ക്കാണ് കൊടിക്കൂറകള്‍ കെട്ടുന്നതിനുള്ള അവകാശം. ഈ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞാല്‍ മലയന്‍തട്ടാന്‍ വലിയതമ്പുരാനെ വിവരമറിയിച്ച് തലേ ദിവസം ലഭിച്ച പവിഴമാലകള്‍ തിച്ചേല്‍പ്പിച്ച് ഓണപ്പുടവ വാങ്ങി തിരിച്ചുപോകും.

കുംഭമാസത്തിലെ ഭരണി നാളിലാണ് ദേവീ ദാരികനുമായി യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചതെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഭദ്രകാളി ദാരിക വധം കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോള്‍ ഉടയാടയില്‍ രക്തം പുരണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ട് മറ്റൊരു ചുവന്ന ഉടയാടയും സ്വര്‍ണ്ണമാലയും ദേവിക്ക് സമര്‍പ്പിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്കായിട്ടാണത്രെ ഈ അവകാശം മലയന്‍ തട്ടാന്റെ കുടുംബത്തിന് ലഭിച്ചത്.

കോഴിക്കല്ല് മൂടൽ

ഭരണി ഉത്സവത്തിന്റെ അടുത്ത പ്രധാനചടങ്ങാണ് കോഴിക്കല്‍ മൂടല്‍. മീനമാസത്തിലെ അശ്വതിനാളില്‍ നടക്കുന്ന കാവുതീണ്ടലിന് ഏഴുദിവസം മുമ്പ് തിരുവോണം നാളിലാണ് കോഴിക്കല്‍ മൂടല്‍ ചടങ്ങ് നടക്കുന്നത്. വടക്കേ നടയിലുള്ള വലിയ ദീപസ്തംഭത്തിനോടു ചേര്‍ന്ന് വട്ടത്തിലുള്ള രണ്ടുകല്ലുകളാണ് കോഴിക്കല്ലുകള്‍ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. 1977 വരെ ഈ കല്ലുകളിലാണ് കോഴിയെ ബലി കൊടുത്തിരുന്നത്. യുക്തിവാദികളുടെ / നിരീശ്വരവാദികളുടെ ആവശ്യപ്രകാരം 1968 ലെ ജന്തു പക്ഷി ബലി നിരോധന നിയമ പ്രകാരം കേരള സർക്കാർ 1977  ൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ജന്തു പക്ഷി ബലി നിരോധന നിയമം നടപ്പിലാക്കിയതോടുകൂടി കൊടുങ്ങല്ലൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കോഴിയെ സമര്‍പ്പിക്കലാണിപ്പോള്‍. സമീപത്തായി വലിയ കുഴിയുണ്ടാക്കി രണ്ടു കല്ലുകളും അതിലിട്ട് മൂടി അതിനു മുകളില്‍ മണല്‍തിട്ടയുണ്ടാക്കി ചുവന്നപട്ടിട്ട് മൂടും. അതിനു മുകളിലായി കോഴിയെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. ആദ്യം കോഴിയെ സമര്‍പ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം തച്ചോളി തറവാട്ടുകാര്‍ക്കും കാരമ്പിള്ളി തറവാട്ടുകാര്‍ക്കുമാണ്. ചടങ്ങിന് മുമ്പ് തച്ചോളി വീട്ടിലെ കോഴി ഹാജരുണ്ടോ എന്ന് ഭഗവതി വീട്ടിലെ കാരണവര്‍ മൂന്നുപ്രാവിശ്യം വിളിച്ചു ചോദിക്കും. ഹാജരുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞാണ് അവര്‍ കോഴിയെ സമര്‍പ്പിക്കുന്നത്. തുടര്‍ന്ന് മറ്റ് അവകാശികളും കോഴിയെ സമര്‍പ്പിക്കും. ഈ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് ക്ഷേത്രത്തിലെ തെക്കുകിഴക്കേ മൂലയിലുള്ള രണ്ട് ആല്‍മരങ്ങളില്‍ അനവധി കൊടിക്കൂറകള്‍ കെട്ടിയ കയര്‍ വലിച്ചുകെട്ടും. വേണാടന്‍ കൊടിയുയര്‍ത്തല്‍ എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഇതുകഴിഞ്ഞാല്‍ ഭരണിപ്പാട്ട് തുടങ്ങും. മുളവടികള്‍കൊണ്ട് താളമിടിയും തുള്ളിച്ചാടിയുമൊക്കെയാണ് ഭരണിപ്പാട്ടുകള്‍ പാടുന്നത്. കൗളസമ്പ്രദായത്തിലെ പഞ്ചമകാരാദി പൂജകളുടെ ലഘുരൂപങ്ങളായി ഇതിനെ കാണാവുന്നതാണ്. തിരുവോണ നക്ഷത്രം മുതലാണ് ഭദ്രകാളില ദാരികനുമായി നേര്‍ക്കുനേര്‍ യുദ്ധം തുടങ്ങുന്നത്. കോഴിക്കല്ലുമൂടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പലദേശങ്ങളില്‍ നിന്നുമുള്ള കോമരങ്ങള്‍ വന്നു നിറഞ്ഞ് ശ്രീകുരംബക്കാവിൽ യുദ്ധസമാനമായ ഒരന്തരീക്ഷം തീര്‍ക്കുന്നു.

രേവതി നാളില്‍ വൈകുന്നേരം വടക്കെ നടയിലുള്ള വലിയ ദീപസ്തംഭം തെളിക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. രേവതി വിളക്ക് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. കാളി ദാരികനെ നിഗ്രഹിച്ചതിന്റെ സന്തോഷസൂചകമായി അണികള്‍ തെളിയിക്കുന്നതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

അശ്വതിപൂജ (തൃച്ചന്ദനച്ചാര്‍ത്ത്)

രുരുജിത് വിധാനത്തില്‍പ്പെട്ട ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുള്ള ക്ഷേത്രമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം. ഈ വിധാനത്തിലുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ നിത്യപൂജകള്‍ക്കു പുറമേ ശ്രീവിദ്യാസമ്പ്രദായത്തില്‍ മാസത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പര്‍വ പൂജയും വാര്‍ഷികമായി ശുദ്ധ ശ്രീവിദ്യാ സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള അതിവിശേഷമായ പൂജയും ഉണ്ടായിരിക്കും. പര്‍വപൂജ സംക്രമദിനത്തിലാണ് ഇവിടെ നടന്നിരുന്നത്. അതിവൈശേഷികമായ വാര്‍ഷിക പൂജ മീനമാസത്തിലെ അശ്വതി നാളിലും അശ്വതി പൂജയും തുടര്‍ന്ന് വിത്യസ്ത യാമങ്ങളിലുള്ള യാമപൂജയുമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചൈതന്യം പരിപാലിച്ചു പോരുന്നത്. മൂന്നുമഠങ്ങളിലുമുള്ള കാരണവന്മാര്‍ ചേര്‍ന്നാണ് അതീവരഹസ്യവിധാനത്തിലുള്ള ഈ പൂജകള്‍ നിര്‍വഹിച്ചുപോരുന്നത്. പൂജാവിധികള്‍ പാരമ്പര്യമായി മാത്രം പകര്‍ന്നുവരുന്നതാണ്. പണ്ട് ഭദ്രകാളിയാമത്തില്‍ നടന്നിരുന്ന ഈ പൂജ മലയാളമാസം 1080 ലാണത്ര ഇപ്പോഴത്തെ സമയത്തേക്ക് മാറ്റിയത്. അടികള്‍ കാരണവന്‍മാര്‍ ഒരു ചാന്ദ്രമാസത്തെ വ്രതമെടുത്താണ് അശ്വതി പൂജ നിര്‍വഹിക്കുന്നത്. ദാരിക വധത്തിനു ശേഷം മുറിവുപറ്റിയ ദേവിയെ അശ്വനിദേവതകള്‍ ചികിത്സിച്ച് സുഖപ്പെടുത്തിയതിന്റെ പ്രതീകമായ ചടങ്ങാണ് അശ്വതി പൂജ എന്നു പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതിലുപരി ശ്രീവിദ്യാസമ്പ്രദായത്തിലുള്ള അതിശ്രേഷ്ഠമായ പൂജവിധാനമാണ്. വലിയ തമ്പുരാനില്‍ നിന്നും അനുവാദം വാങ്ങിയാണ് അടികള്‍മാര്‍ അശ്വതിപൂജയ്ക്ക് പോകുന്നത്. ഏഴര നാഴിക നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന ഈ പൂജ മൂന്നുമഠങ്ങളിലെയും കാരണവന്‍മാര്‍ ചേര്‍ന്നാണ് നിര്‍വഹിച്ചുവരുന്നത്. ശ്രീകോവില്‍ അടച്ചായിരിക്കും പൂജ. പ്രത്യേക പാത്രങ്ങളും നിവേദ്യങ്ങളുമായിരിക്കും. ഈ സമയത്ത് ക്ഷേത്രത്തില്‍ അന്യജന സാന്നിധ്യം പാടില്ലെന്ന് പ്രത്യേകം നിഷ്‌കര്‍ഷയുണ്ട്.

അശ്വതി പൂജയ്ക്ക് നട അടയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ് പാലക്കവേലന്‍ പ്രത്യേക വേഷഭൂഷാദികളോടെ പടിഞ്ഞാറെ നടയില്‍ വസൂരിമാല ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തായി ഇരിക്കും. തലേദിവസം തന്നെ വലിയ തമ്പുരാനില്‍നിന്നും കാവുതീണ്ടാനുള്ള അനുവാദം വാങ്ങിയിരിക്കും. വലിയ തമ്പുരാന്‍ നല്‍കിയ പവിഴമാലയും പുടവയും വെള്ള വസ്ത്രം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കൂമ്പന്‍തൊപ്പിയും ധരിച്ചാണിരിക്കുക. അശ്വതി നാളില്‍ പൂജയ്ക്ക് നട അടയ്ക്കുന്നതിനു വളരെ മുമ്പായി തന്നെ വലിയ തമ്പുരാന്‍ കിഴക്കേ നടയിലെ വാതില്‍മാടത്തില്‍ പരമ്പരാഗത വേഷവിധാനങ്ങളോടെ എഴുന്നള്ളിയിരിക്കും. ഈ ദിവസം തമ്പുരാന്‍ കോവിലകത്തുനിന്നും അമ്പലത്തിലേക്ക് പല്ലക്കിലാണ് എഴുന്നുള്ളുന്നത്. വാതില്‍ മാടത്തില്‍വച്ചാണ് അടികള്‍ക്ക് അശ്വതി പൂജയ്ക്കുള്ള അനുവാദം നല്‍കുന്നത്. അന്നേദിവസം അത്താഴപൂജയടക്കമുള്ള എല്ലാ പൂജകളും നേരത്തെ കഴിച്ചതിനു ശേഷമാണ് അശ്വതി പൂജയ്ക്ക് നട അടയ്ക്കുന്നത്. അടികകള്‍ അശ്വതി പൂജയ്ക്ക് നട അടച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ കോവിലകത്തെ മറ്റ് അവകാശികളായ അംഗങ്ങള്‍ പരമ്പരാഗത വേഷങ്ങളണിഞ്ഞ് ആയുധ പാണികളായി ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള മണ്ഡപങ്ങളിലായി ഇരിക്കും. യാഗതുല്യമായ ഈ പൂജയ്ക്ക് വിഘ്നങ്ങള്‍ വരാതെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായാണിത്.

 സര്‍വ്വൈശ്വര്യങ്ങള്‍ നല്‍കും പുണ്യദര്‍ശനം

ഏഴരനാഴിക നീണ്ടുനില്‍ക്കുന്ന അശ്വതി പൂജ കഴിഞ്ഞാല്‍ കിഴക്കെനടയിലൂള്ള വാതില്‍ മാടത്തിലിരുന്ന് വലിയ തമ്പുരാന്‍ അടികള്‍മാര്‍ക്കും ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് അവകാശികള്‍ക്കും മുദ്രവടികള്‍ നല്‍കും. തുടര്‍ന്ന് വലിയ തമ്പുരാനും പരിവാരങ്ങളും മറ്റവകാശികളും നിലപാട് തറയിലേക്ക് എഴുന്നള്ളി കോയ്മയോട് പട്ടുകുട നിവര്‍ത്താന്‍ പറഞ്ഞ് കാവുതീണ്ടലിനുള്ള അനുവാദം നല്‍കും. തുടര്‍ന്ന് ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ കാവുതീണ്ടല്‍ ചടങ്ങ് നടക്കും.

കാവുതീണ്ടല്‍

കോഴിക്കല്ല് മൂടിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ കേരളത്തിലങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള ദേശങ്ങളിലെ ആബാലവൃദ്ധം ഭക്തജനങ്ങള്‍ കോമരങ്ങളുടെയോ അതാത് ദേശങ്ങളിലെ മൂപ്പന്‍മാരുടെയോ നേതൃത്വത്തില്‍ ശ്രീകുരംബക്കാവില്‍ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഉത്രട്ടാതി, രേവതി, അശ്വതിനാളുകളിലാണ് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഭക്തര്‍ എത്തുന്നത്. ഭക്തര്‍ കുരുമുളക്, മഞ്ഞള്‍, നാളികേരം, കാണിക്കകോഴികള്‍ എന്നിവ പള്ളിമാടത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ഭരണിപ്പാട്ടുകള്‍ പാടും. വടക്കേടത്ത്, തേറോടം തറവാടുകളിലെ വള്ളിച്ചപാടന്മരുടെ മുന്നില്‍ വെട്ടിത്തെളിഞ്ഞും യുദ്ധഭൂമിയെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ദിനങ്ങളായിരിക്കും രേവതി, അശ്വതി നാളുകളില്‍.

അശ്വതി പൂജയ്ക്ക് നട അടയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പായി ഓരോ ദേശത്തുനിന്നെത്തിയ കോമരക്കൂട്ടങ്ങള്‍ വടക്കേടത്തു തറവാട്ടില്‍ തങ്ങളുടെ വാളുകള്‍ പൂജിയ്ക്കും. അതിനു ശേഷം അവരവര്‍ക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതായ ആല്‍ത്തറകളില്‍ നിലകൊള്ളും.

അശ്വതി പൂജ കഴിഞ്ഞാല്‍ വലിയ തമ്പുരാന്‍ പരിവാരസമേതം നിലപാട് തറയിലേക്ക് എഴുന്നള്ളി കോയ്മയോട് പട്ടുകുട നിവര്‍ത്താന്‍ പറഞ്ഞു കാവുതീണ്ടലിന് അനുവാദം നല്‍കും. പാലയ്ക്കാവേലനാണ് ആദ്യം കാവുതീണ്ടാനുള്ള അവകാശം. അതോടെ ഭീകരത തോന്നുന്ന കാവുതീണ്ടല്‍ ചടങ്ങ് നടക്കും. അവകാശ തറകളിലും ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റും തടിച്ചുകൂടി നില്‍ക്കുന്നവരും ചുവന്ന പട്ടുടുത്ത് കൈയില്‍ വാളും കാലില്‍ ചിലമ്പുമണിഞ്ഞ് അരമണികള്‍ കിലുക്കിക്കൊണ്ട് കോമരങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ കൈയിലേക്ക് വടികള്‍ ഉയര്‍ത്തി ശരണം വിളികളോടെ ക്ഷേത്രമേല്‍ക്കൂരകളില്‍ അടിച്ച് പ്രദക്ഷിണം പൂര്‍ത്തിയാക്കി നിലപാട് തറയിലുള്ള തമ്പുരാനു ദക്ഷിണ സമര്‍പ്പിച്ച് വന്ദിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി തിരിച്ചുപോകും.

ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലും സന്ദര്‍ശിച്ചിരിക്കേണ്ട സൂര്യക്ഷേത്രം

അശ്വതി പൂജയ്ക്ക് ശേഷം ദേവി സുഖം പ്രാപിച്ചു എന്ന് ഈ അറിയിപ്പ് നല്‍കുന്നതാണ് പട്ടുകുട നിവര്‍ത്തുന്നതെന്നും തുടര്‍ന്ന് ഭക്തരുടെ ആഹ്ലാദപ്രകടനമാണ് കാവുതീണ്ടലെന്നും വ്യാഖ്യാനമുണ്ട്. കാവുതീണ്ടല്‍ എന്ന പ്രയോഗം തെറ്റാണ്. കാവുപൂകുക എന്നതാണ് ശരി. അവര്‍ണര്‍ക്ക് ക്ഷേത്രപ്രവേശനം ലഭിച്ചതിന്റെ ആഹ്ലാദപ്രകടനമാണ് കാവുതീണ്ടല്‍ എന്നൊക്കെ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്. ആദ്യകാലം മുതല്‍ക്കുതന്നെ കൊടുങ്ങല്ലൂരമ്മ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് ദേവതയാണ്. എല്ലാ സമുദായത്തില്‍പ്പെട്ടവര്‍ക്കും ക്ഷേത്രവുമായി എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ അവകാശങ്ങളുണ്ട്. ഐതിഹ്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം അപ്പുറം ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഓരോ ആചാരാനുഷ്ഠനത്തിനും താന്ത്രികമായി വളരെ പ്രധാന്യമേറിയതാണ്. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ കാവുതീണ്ടല്‍ ചടങ്ങ് മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പോലെ ഉത്സവത്തോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന ഗ്രാമബലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചടങ്ങാണെന്ന് മാതൃസത്ഭാവം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തില്‍ കാണാം.

വരിയരി പായസം

അശ്വതി പൂജയ്ക്കു ശേഷം ക്ഷേത്രനട അടച്ച് ഭരണിനാളില്‍ ദേവിക്കു നിവേദിക്കുന്നതാണ് വരിയരിപ്പായസം. ദാരിക വധത്തിനുശേഷം ദേവി സുഖം പ്രാപിച്ച് ആദ്യമായി കഴിക്കുന്ന ആഹാരമാണ് വരിയരിപ്പായസം എന്നാണ് സങ്കല്‍പ്പം. കൊല്ലത്തിലൊരിക്കല്‍ മീനമാസത്തിലെ ഭരണിനാളില്‍ മാത്രമാണ് ഇത് നിവേദിക്കുന്നത്. വളരെ ഔഷധഗുണമുള്ളതാണ് ഇത്. ഇതിന് ആവശ്യമായ വരിനെല്ല് എത്തിക്കുന്നതിനുള്ള അവകാശം ഗുരുവായൂരിനടുത്തുള്ള കിഴാപ്പാട്ട് നായര്‍ തറവാട്ടുകാര്‍ക്കാണ്. ഭരണിനാളില്‍ ഉദയത്തിനു മുമ്പ് (സരസ്വതി യാമം കഴിയുന്നതിനു മുമ്പ്) വരിയരിപ്പായസം നിവേദിച്ച് പൂജ കഴിഞ്ഞ് നടയടയ്ക്കണം.

യാമപൂജ

വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കലുള്ള അതിവിശിഷ്ടമായ അശ്വതി പൂജയും (തൃച്ചന്ദനച്ചാര്‍ത്ത്) തുടര്‍ന്നുള്ള യാമപൂജകളുമാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ശ്രീകുരുംബ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചൈതന്യം പരിപാലിച്ചുപോരുന്നത്. അശ്വതിനാളില്‍ ഭദ്രകാളിയാമത്തില്‍ നടക്കേണ്ട തൃച്ചന്ദനച്ചാര്‍ത്ത് പൂജയും തുടര്‍ന്നുള്ള യാമപൂജകളും ശ്രീവിദ്യ സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള വിശിഷ്ടമായ പൂജകളുമാണ്. കൗള സമ്പ്രദായത്തില്‍ ഒരു ദിവസത്തെ ആറുയാമങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഉദയം മുതല്‍ പകല്‍ മൂന്ന്, രാത്രി മൂന്ന് എന്നിങ്ങനെയാണ് ശ്രീ, ജ്യേഷ്ഠ,പാര്‍വതി, ദുര്‍ഗ, കാളി, സരസ്വതി എന്നിങ്ങനെ.കഴിഞ്ഞ് പിറ്റെ ദിവസം ഭരണി നാളില്‍ സരസ്വതി യാമത്തില്‍ വരിയരിപായസം നിവേദിച്ച് പൂജ കഴിയണം. ഏകദേശം സമയം പുലര്‍ച്ചെ 2.20 മുതല്‍ 6.20 വരെ. ഉദയത്തിനനുസരിച്ചു വ്യതിയാനം വരാവുന്നതാണ്. കാര്‍ത്തിക നാളില്‍ കാളിയാമം- രാത്രി 10.20 മുതല്‍ 2.20 വരെ. രോഹിണിനാളില്‍ ദുര്‍ഗായാമം വൈകിട്ട് 6.20 മുതല്‍ രാത്രി 10.20 വരെ. മകയിരം നാളില്‍ പാര്‍വതി യാമം ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് 2.20 മുതല്‍ വൈകിട്ട് 6.20 വരെ. തിരുവാതിര നാളില്‍ ജ്യേഷ്ഠയാമം രാവിലെ 10.20 മുതല്‍ ഉച്ചയ്ക്ക് 2.20 വരെ. പുണര്‍തം നാളില്‍ ശ്രീഭഗവതി യാമം രാവിലെ 6.20 മുതല്‍ 10.20 വരെ. പൂയം നാളില്‍ നടതുറക്കുന്ന ദിവസം വീണ്ടും സരസ്വതി യാമത്തില്‍ വരും. അശ്വതി പൂജയും തുടര്‍ന്നുള്ള പൂജകളും കഴിഞ്ഞ് നടതുറക്കുന്ന ദിവസം തൊഴുന്നത് അത്യന്തം വിശേഷവും ശ്രേയസ്‌ക്കരമായ യാമപൂജ തൊഴുതാൽ ഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്.

ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചു പുറപ്പെടുന്ന സമയം സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ കായ്കൾ ഇവകളെ കാണുന്നു എങ്കിൽ

യൽ കിഞ്ചിൽ കാര്യമുദ്ദിശ്യ പ്രസ്ഥാനേ യദി പശ്യതി
സുവർണ്ണം വാ ഫലം വാ സ്യാൽ ദ്രവ്യലാഭോ ന സംശയഃ

സാരം :-

ഏതെങ്കിലും ഒരു കാര്യത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചു പുറപ്പെടുന്ന സമയം സ്വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ കായ്കൾ ഇവകളെ കാണുന്നു എങ്കിൽ ഉദ്ദേശിച്ചു പുറപ്പെട്ട ദ്രവ്യത്തിന്റെ ലാഭമുണ്ടാകുമെന്ന് പറയണം. പുറപ്പാടിലെന്നപോലെ പ്രശ്ന സമയത്തും ഈ ലക്ഷണം ലാഭസൂചകമാകുന്നു.

ഇടതുകാൽ ഉറപ്പിച്ച് വച്ച് സ്പഷ്ടമായി തെളിയാത്ത വാക്കുകളോടും കണ്ണുനീരോടും കൂടി ചോദിക്കുകയോ മലിന വസ്തുക്കളെ നോക്കുകയോ

വാമപാദം സ്ഥിരീകൃത്യ സ്ഥിതിവിക്ലബതാ ഗിരഃ
സാശ്രുതാ മലിനേക്ഷാ ചാ നിയമ്യായുധധാരണം.

പരാജയകരാഃ പഞ്ച യുദ്ധപ്രശ്നേ വിശേഷതഃ.

സാരം :-

ഇടതുകാൽ ഉറപ്പിച്ച് വച്ച് സ്പഷ്ടമായി തെളിയാത്ത വാക്കുകളോടും കണ്ണുനീരോടും കൂടി ചോദിക്കുകയോ മലിന വസ്തുക്കളെ നോക്കുകയോ ആയുധത്തെ ഇളക്കാതെ ഉറപ്പായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും യുദ്ധത്തിൽ തോല്‌വി സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയണം. യുദ്ധ പ്രശ്ന വിഷയമായ ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ഗുസ്തി മുതലായ മറ്റു ഘട്ടങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.

ഇപ്പോൾ യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടുന്നത് ശുഭാവഹമാണോ

ദക്ഷിണാംഘ്രിം സ്ഥിരീകൃത്യ സ്ഥിതിരായുധചാലനം
മർദനം ദക്ഷഹസ്തസ്യ ജ്വലിതാഗ്നിപ്രദർശനം,

പുരുഷസ്യ പ്രസിദ്ധസ്യ പ്രസന്നസ്യ ച ദർശനം,
ഏതൽ ഷൾകം വിശേഷേണ യുദ്ധപ്രശ്നേ ജയാവഹം.

സാരം :-

ഇപ്പോൾ യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടുന്നത് ശുഭാവഹമാണോ എന്നും മറ്റും രാജാക്കന്മാർ മുതലായവർ ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുകയാണെങ്കിൽ അപ്പോൾ വലത്തേക്കാൽ ഉറപ്പിച്ചു വച്ചു നില്ക്കുകയോ ആയുധം കയ്യിൽ വച്ച് വിറപ്പിക്കുകയോ വലത്തെകൈ തിരുമ്മുകയോ കത്തുന്ന തീയ് കാണുകയോ സുപ്രസിദ്ധനും സന്തുഷ്ടനുമായ പുരുഷനെ കാണുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം സിദ്ധിക്കുമെന്ന് പറയണം.

സന്താന ലാഭത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ തീ കത്തുന്നതോ, ശരീരത്തിൽ നിന്നും മലം മുതലായ അഴുക്കുകളെ കളയുന്നതോ

ദർശനം ജ്വലിതസ്യാഗ്നേർമലാദിത്യജനം തനോഃ
യാനം കസ്യാപി തദ്ദേശാൽ ഗർഭച്ഛിദ്രസ്യ സൂചകം.

സാരം :-

സന്താന ലാഭത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ തീ കത്തുന്നതോ, ശരീരത്തിൽ നിന്നും മലം മുതലായ അഴുക്കുകളെ കളയുന്നതോ പ്രശ്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഒരാൾ ഇറങ്ങി പോകുന്നതോ കാണുന്നുവെങ്കിൽ ഗർഭം അലസി പോകുമെന്ന് പറയണം. ഗർഭത്തിന്റെ ശുഭാശുഭത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് ഗർഭം അലസുമെന്ന് പറയേണ്ടത്. സന്താന വിഷയമായി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഈ വക ലക്ഷണങ്ങൾ നാശ സൂചകങ്ങൾ ആണെന്നും പറയാം.

വിഷുക്കണിക്ക് ഒരുക്കേണ്ട ദ്രവ്യങ്ങൾ / വിഷുക്കണി എങ്ങനെ ഒരുക്കാം?

1.നിലവിളക്ക് 
2. ഓട്ടുരുളി 
3. ഉണക്കലരി 
4. നെല്ല് 
5.നാളികേരം 
6.സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള കണിവെള്ളരി 
7. ചക്ക
8. മാങ്ങ, മാമ്പഴം 
9. കദളിപ്പഴം 
10.വാൽക്കണ്ണാടി (ആറന്മുളലോഹകണ്ണാടി)
11.കൃഷ്ണവിഗ്രഹം 
12.കണിക്കൊന്ന പൂവ് 
13. എള്ളെണ്ണ (വിളക്കെണ്ണ പാടില്ല )
14.തിരി 
15. കോടിമുണ്ട്
16. ഗ്രന്ഥം
17.നാണയങ്ങൾ
18.സ്വർണ്ണം 
19. കുങ്കുമം 
20. കണ്മഷി 
21. വെറ്റില 
22. അടക്ക 
23. ഓട്ടുകിണ്ടി 
24. വെള്ളം

വിഷുക്കണി എങ്ങനെ ഒരുക്കാം?

കണിയൊരുക്കുന്നതിനു കൃത്യമായ ചിട്ടകളുണ്ട്. പ്രാദേശികമായി ചില ഭേദഗതികൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓരോ വസ്‌തുവും സത്വ, രജോ,തമോ ഗുണമുള്ളവയാണ്.കണി യൊരുക്കാൻ സത്വഗുണമുള്ളവയേ പരിഗണിക്കാവൂ. തേച്ചുവൃത്തിയാക്കിയ നിലവിളക്കേ ഉപയോഗിക്കാവു.

ഓട്ടുരുളിയിൽ കണിയൊരുക്കണം. ഉരുളി തേച്ചു വൃത്തിയാക്കണം. ഉണക്കലരിയും നെല്ലും ചേർത്തു പകുതിയോളം നിറയ്‌ക്കുക. ഇതിൽ നാളികേരമുറി വയ്ക്കണം. നാളികേരമുറിയിൽ എണ്ണനിറച്ച് തിരിയിട്ടു കത്തിക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉണ്ട്.

സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിലുള്ള കണിവെള്ളരി ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കണം. ചക്ക, മാങ്ങ, കദളിപ്പഴം എന്നിവയാണ് പിന്നീട് വയ് ക്കേണ്ടത്.

ചക്ക ഗണപതിയുടെ ഇഷ്‌ടഭക്ഷണമാണെന്നു വിശ്വാസം. മാങ്ങ സുബ്രഹ്‌മണ്യനും കദളിപ്പഴം ഉണ്ണിക്കണ്ണനും പ്രിയമാണ്. ഇത്രയുമായാൽ വാൽ ക്കണ്ണാടിവയ്‌ക്കാം. ഭഗവതിയുടെ സ്‌ഥാനമാണു വാൽക്കണ്ണാടിക്ക്. കണിക്കൊപ്പം സ്വന്തം മുഖവും കണ്ടുണരാൻകൂടിയാണിത്. ദൈവത്തിനൊപ്പം സ്വത്വവും അറിയുക എ ന്നും സങ്കൽപമുണ്ട്.

കൃഷ്‌ണ വിഗ്രഹം ഇതിനടുത്തുവയ്‌ക്കാം. എന്നാൽ ദീപപ്രഭമൂലമുള്ള ഒരു നിഴലും വിഗ്രഹത്തിൽ പതിക്കരുത്.

തൊട്ടടുത്തു താലത്തിൽ കോടിമുണ്ടും ഗ്രന്ഥവും നാണയത്തുട്ടുകളും സ്വർണ്ണവും വയ്ക്കണം. കുങ്കുമച്ചെപ്പും കണ്മഷിക്കൂട്ടും ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കുന്നവരുണ്ട്. നാണയത്തുട്ടുകൾ വെറ്റിലയ്‌ക്കും പാക്കിനു മൊപ്പം വേണം വയ്‌ക്കാൻ.

ലക്ഷ്‌മിയുടെ പ്രതീകമാണു സ്വർണ്ണവും നാണയങ്ങളും. ഗ്രന്ഥം സരസ്വതിയെ കുറിക്കുന്നു.

പച്ചക്കറി വിത്തുകൾ വയ്‌ക്കുന്നതും നല്ലതാണ്. കണികണ്ടശേഷം ഈ വിത്തുകൾ വിതയ്‌ക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

ഓട്ടുകിണ്ടിയിൽ വെള്ളം നിറച്ചുവയ്‌ക്കണം. ജീവന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ആധാരമായ ജലം കണ്ണിൽത്തൊട്ടശേഷമാവണം കണികാണേണ്ടത്...

സന്താനം സിദ്ധിക്കുമോ എന്നിങ്ങനെ ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ നാരായം മുതലായ എഴുതാനുള്ള സാധനങ്ങൾ

ഘുടികാപുസ്തകാദ്യം യദ്വിദ്യാഭ്യസനസാധനം
കിങ്കിണീകടകാദീനി ഭൂഷണാനി ശിരോരപി

മേഖലാജിനദണ്ഡാശ്ച ഗർഭിണീ ബാലകസ്തഥാ
ഏതേഷാം ദർശനാദീനി ഭവേയുഃ പുത്രസിദ്ധയേ.

സാരം :-

സന്താനം സിദ്ധിക്കുമോ എന്നിങ്ങനെ ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ നാരായം മുതലായ എഴുതാനുള്ള സാധനങ്ങൾ, പുസ്തകം, പഠിക്കുന്നതിനുള്ള മറ്റു സാധനങ്ങൾ, കുഞ്ഞുങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന മണി, വള, മുതലായ ആഭരണങ്ങൾ മേഖല മാൻതോല്, ചമതക്കോല്, ഗർഭിണി, കുഞ്ഞുങ്ങൾ, ഇവരെ കാണുക, ഇതുകളെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേൾക്കുക മുതലായതു സന്തതിലാഭം ഉണ്ടാകുന്നതിനുള്ള ലക്ഷണങ്ങളാണ്.

വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ പ്രഷ്ടാവ് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളോ കൈവിരൽ ഏതോ ദ്വാരങ്ങളിൽ ഇടുന്നതായി കണ്ടാൽ

രന്ധ്രേംƒഗുലീപ്രവേശേ തു കന്യായാ ദൂഷണം വദേൽ
യസ്യാ യഃ കശ്ചിദാഗച്ഛേദ്വിവാഹോസ്യാം ദിശീര്യതാം

സാരം :-

വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോൾ പ്രഷ്ടാവോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളോ കൈവിരൽ ഏതോ ദ്വാരങ്ങളിൽ ഇടുന്നതായി കണ്ടാൽ വിവാഹത്തിനു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന കന്യക പതിവ്രത ആയിരിക്കയില്ലെന്നു പറയണം. പ്രശ്ന സമയം ഏതൊരു ദിക്കിൽ നിന്ന് ഒരാൾ വരുന്നുവോ ആ ദിക്കിൽ നിന്നും വിവാഹം ലഭിക്കുമെന്ന് പറയണം. രണ്ടുമൂന്ന് ദിക്കിൽ നിന്നും ആൾ വരുമെങ്കിൽ അത്രയും വിവാഹത്തെത്തന്നെയും പറയാം. പക്ഷെ അവരുടെ ആശ്രയ ദിക്കുകൊണ്ട് വിവാഹത്തിന്റെ അനുഭവത്തെയും അനുഭവാഭാവത്തെയും അറിഞ്ഞുകൊള്ളണം. ഇത് " ദൃഷ്ട്യാസമാനാംപ്രവേദച " സംഖ്യാം എന്നുള്ള ഭാവം കൊണ്ട് വരാഹമിഹിരൻ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പ്രഷ്ടാവ് വിവാഹകാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ കോടിപ്പുടവ കാണുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ

നവവസ്ത്രദ്വയാദീനാം ദർശനം കരസംഗ്രഹേ
സിദ്ധയേ തദസിദ്ധ്യൈ സ്യാദ്വിയോഗസ്തു കയോരപി.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് വിവാഹകാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ കോടിപ്പുടവ കാണുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ ഈ വിവാഹം വിഘ്നംകൂടാതെ നടക്കുമെന്ന് പറയണം. 

ഇവിടെ ആദിശബ്ദം കൊണ്ട് വിവാഹോപയോഗ്യമായ താലി മുതലായ അന്യവസ്തുക്കളേയും ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്. 

മേൽപ്പറഞ്ഞ വിവാഹം സാധിക്കുമോ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ പുടവ മുതലായ ഇരട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ രണ്ടായി മുറിക്കുകയോ അഥവാ ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന രണ്ടുപേർ പിരിഞ്ഞ് രണ്ട് ദിക്കിലേക്ക് പോവുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ വിവാഹം സാധിക്കയില്ലെന്നു പറയണം. 

" കയോരപി" എന്നതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് " തയോരപി " എന്നും പാഠമുണ്ട്.

വിഷുക്കണി വയ്ക്കേണ്ടതെങ്ങനെ?


കണി കണ്ടുണരുക എന്നത് വിഷു ദിനത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ബ്രാഹ്മ മുഹൂര്‍ത്തത്തിലാണ് കണികാണാന്‍. ഉദയത്തിനു മുന്‍പ് വിഷുക്കണി കാണണം. കണി കണ്ട ശേഷം കിടന്നുറങ്ങരുത്. വിഷുവിന്റെ തലേദിവസം രാത്രി വൈകി കുടുംബനാഥ വേണം കണി ഒരുക്കാന്‍. കുടുംബനാഥയുടെ അഭാവത്തില്‍ മറ്റാര്‍ക്കും കണി ഒരുക്കാം. വീട്ടില്‍ പൂജാ മുറിയിലോ തൂത്തു തളിച്ച് ശുദ്ധമാക്കിയ സ്ഥലത്തോ കണി ഒരുക്കാം. ഒരു പീഠത്തില്‍ മഞ്ഞ് പട്ട് വിരിച്ച് അതില്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ചിത്രമോ അംഗവൈകല്യം സംഭവിക്കാത്ത കൃഷ്ണ വിഗ്രഹമോ വച്ച് മാല ചാര്‍ത്തി അലങ്കരിക്കണം.

അതിനു മുന്നില്‍ അഞ്ച് തിരിയിട്ട ഒന്നോ മൂന്നോ അഞ്ചോ വിളക്കുകള്‍ ഒരുക്കി കിഴക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടും തിരിയിട്ട് കത്തിക്കണം. എന്നിട്ട് ഇതിന്റെ മുന്നില്‍ ഓട്ടുരുളിയില്‍ അരിയും നെല്ലും ഉപയോഗിച്ച് പാതി നിറച്ച്, കൂടെ അലക്കിയ , മുണ്ടും, പൊന്നും, വാല്‍ക്കണ്ണാടിയും, കണിവെള്ളരിയും, കണിക്കൊന്നയും, പഴുത്ത അടയ്ക്കയും വെറ്റിലയും, പഴവര്‍ഗ്ഗങ്ങളും ചക്ക, മാങ്ങ , ഒരു പടല പഴം , നാളികേരം തുടങ്ങീയവയും ഏറ്റവും മുകളിലായി മഹാലക്ഷ്മിയുടെ പ്രതീകമായ കൊന്നപ്പൂവും വയ്ക്കണം. ചിലയിടങ്ങളില്‍ കണ്‍മഷി, കുങ്കുമച്ചെപ്പ്, അഷ്ടമംഗല്യം , സ്വര്‍ണ്ണാഭരണങ്ങള്‍, തുടങ്ങീയവയും വയ്ക്കാറുണ്ട്. ഒരു പിടി നാണയം കഴുകി വിളക്കിനടുത്തായി വയ്ക്കാറുണ്ട്.

വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്ന സ്ത്രീയാണ് കണികാണിക്കേണ്ടത്. അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കൈയും കാലും മുഖവും കഴുകി ആദ്യം കണികാണണം. അതിനു ശേഷം വീട്ടിലെ ഓരോരുത്തരെയായി കണികാണിക്കണം. ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന് വിളിച്ചുണര്‍ത്തി പുറകില്‍ നിന്നും കണ്ണുപൊത്തി കൊണ്ടുപോയാണ് കണികാണിക്കുന്നത്. കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കണികണ്ടാല്‍ പിന്നെ വീടിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് കണികൊണ്ടുചെന്ന് പ്രകൃതിയെ കണികാണിക്കണം, അതിനു ശേഷം ഫലവൃക്ഷങ്ങളേയും, വീട്ടുമൃഗങ്ങളേയും കണികാണിക്കുന്നു. കണികണ്ട ശേഷം ഗൃഹനാഥന്‍ കുടുംബാങ്ങള്‍ക്ക് കൈനീട്ടം നല്‍കണം.

സമൃദ്ധിയുടെ വിഷുക്കൈനീട്ടം

വിഷുവിന് കാരണവന്മാര്‍ നല്കുന്ന സമ്മാനമാണ് വിഷുക്കൈനീട്ടം. ഇതും ഒരു വര്‍ഷത്തെ സമൃദ്ധിയുടെ സൂചകമായി കാണുന്നവരുണ്ട്. കുടുംബസ്വത്തിന്‍റെ ചെറിയൊരു പങ്ക് എല്ലാവര്‍ക്കുമായി വീതിച്ചു നല്‍കുന്നു എന്നതിന്‍റെ പ്രതീകമാണ് വിഷുക്കൈനീട്ടമെന്ന് ചില സാമൂഹിക ശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ വിലയിരുത്തുന്നു.

അച്ഛനോ മുത്തശ്ശനോ വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്നവരോ ആണ് കൈനീട്ടം നല്‍കുക. കണി ഉരുളിയിലെ നെല്ലും അരിയും കൊന്നപ്പൂവും സ്വര്‍ണ്ണവും ചേര്‍ത്തുവേണം വിഷുക്കൈനീട്ടം നല്‍കാന്‍. നാണയമാണ് കൈനീട്ടമായി നല്കുക (ഇപ്പോള്‍ സൗകര്യത്തിന് നോട്ടുകള്‍ നല്‍കാറുണ്ട്).

കൈയില്‍ കിട്ടിയ നാണയമെടുത്ത് സ്വര്‍ണ്ണവും ധാന്യവും തിരിച്ചു വയ്ക്കും. കൊന്നപ്പൂ കണ്ണോടു ചേര്‍ത്ത് തലയില്‍ ചൂടും.

ഉച്ചയ്ക്ക് മുന്‍പ് വിഷുഫലം അറിയാം. ജ്യോതിഷി വീട്ടിലെത്തി കുടുംബത്തിന്‍റെ ഭാവി പറയുന്നു. കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ ജീവിത കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രവചനങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു. ദോഷ പരിഹാരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം പാടത്ത് കന്നുപൂട്ടു തുടങ്ങാനുള്ള ദിവസവും ജ്യോതിഷി കുറിച്ചു നല്‍കുന്നു.

വിഷുവിന് കൃഷിപ്പണി തുടങ്ങണമെന്നാണ് സങ്കല്‍പം. അതുകൊണ്ട് അരിമാവണിയിച്ച് പൂജിച്ച കലപ്പയും കൈക്കോട്ടുമായി ആണുങ്ങള്‍ കാരണവരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ വയലിലേക്ക് ഇറങ്ങും. നേദിച്ച അട വയലില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ശേഷം ചെറു ചാലുകള്‍ കീറി ചാണകവും പച്ചിലയും ഇട്ട് മൂടുന്നു. ഇതിനാണ് " വിഷുച്ചാല്‍ കീറുക " എന്ന് പറയുന്നത്.

കണി കാണേണ്ടതെങ്ങനെ?

കണിയെന്നാല്‍ കാഴ്ച. വിഷുക്കണിയെന്നാല്‍ വിഷു ദിനത്തിലെ, പുതുവത്സരത്തിലെ ആദ്യത്തെ കാഴ്ച. ഉണര്‍ന്നെണീറ്റ് കണ്ണു തുറക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്നതാണ് ആദ്യത്തെ കണി.

ആ കണി കാണുന്നത് ആദ്യം വീട്ടമ്മയായിരിക്കും. വീട്ടിലെ മുത്തശ്ശിയോ അമ്മയോ മൂത്ത സഹോദരിയോ ഒക്കെ. തലേന്ന് രാത്രി കണി സാധനങ്ങള്‍ ഒരുക്കിവച്ച് വിളക്കില്‍ എണ്ണയൊഴിച്ച് പാകപ്പെടുത്തി വച്ച് അതിനടുത്താവും അവര്‍ കിടന്നുറങ്ങുക. കൈയെത്തുന്നിടത്ത് തീപ്പെട്ടിയും ഉണ്ടാകും.

ഉറക്കമുണര്‍ന്നാലുടന്‍ വിളക്കിന്‍റെ തിരി കണ്ടുപിടിച്ച് കണ്ണടച്ച് വിളക്കു കൊളുത്തുന്നു. തീപകരുന്നതിനോടൊപ്പം ദിവ്യമായ കണിയും അവര്‍ കാണുന്നു. പിന്നെ വീട്ടിലെ ഓരോരുത്തരെയായി വിളിച്ചുണര്‍ത്തി കണ്ണു പൊത്തി കണിയുടെ മുന്‍പില്‍ കൊണ്ടു നിര്‍ത്തുന്നു.

കൈകള്‍ മാറ്റുമ്പോള്‍ കണ്ണു തുറക്കാം. വിളക്കിന്‍റെ സ്വര്‍ണ്ണ വെളിച്ചത്തില്‍ കണിവെള്ളരിക്കയും വാല്‍ക്കണ്ണാടിയും സ്വര്‍ണ്ണവും നാണ്യങ്ങളുമെല്ലാം വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന നിര്‍വൃതിദായകമായ കാഴ്ച.

കുടുംബാംഗങ്ങളെല്ലാവരും ഈ കാഴ്ച കണ്ടു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അസുഖമായി കിടക്കുന്നവരുണ്ടെങ്കില്‍ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് കണി ഉരുളി കൊണ്ടുചെന്ന് കാണിക്കും. പശുക്കളുള്ള വീട്ടില്‍ അവയേയും കണി ഉരുളി കാണിക്കും. പിന്നെ പടക്കം പൊട്ടിക്കലാണ്. ഇത് വിഷുവിന്‍റെ ഐതിഹ്യങ്ങളോട് ബന്ധപ്പെട്ട ആഘോഷമാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നരകാസുരനെ വധിച്ച ദിവസത്തെ ആഘോഷമാണ് വിഷു എന്നൊരു സങ്കല്‍പമുണ്ട്.
മാലപ്പടക്കവും പൂത്തിരിയും മത്താപ്പും കൊച്ച് അമിട്ടുകളും മറ്റുമായി കുട്ടികള്‍ മാറുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോകും. തിരിച്ചെത്തിയാല്‍ പിന്നെ സദ്യ ഒരുക്കങ്ങളുടെ തിരക്കായി.

വീണ്ടും വിഷുക്കാലമെത്തി:

ഓണം കഴിഞ്ഞാല്‍ കേരളീയരുടെ പ്രധാന ആഘോഷമാണ് വിഷു. വിഷു വസന്തകാലമാണ്. ഋതുരാജനാണ് വസന്തം. വസന്തകാലാരംഭമാണ് ഈ ഉത്സവദിനത്തിന്‍റെ കവാടം. പ്രകൃതി പുഷ്പാഭരണങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തി വിഷു ദിനം കാത്തിരിക്കുന്നു. വിഷുവിന്‍റെ വരവിന് ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് തന്നെ നാടെങ്ങും കണിക്കൊന്നകള്‍ പൂത്തുലഞ്ഞ് നില്‍ക്കും. കിളികളുടെ പാട്ട്, വൃക്ഷങ്ങള്‍ നിറയെ ഫലങ്ങള്‍, പ്രസന്നമായ പകല്‍ എവിടെയും സമൃദ്ധിയും സന്തോഷവും.

വിഷുവിന്‍റെ ചരിത്രം:

ഭാസ്ക്കര രവിവര്‍മ്മന്‍റെ തൃക്കൊടിത്താനത്തുള്ള പൂര്‍ണ്ണമല്ലാത്ത ഒരു ശാസനത്തില്‍ 'ചിത്തിര വിഷു' വിനെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശമുണ്ട്. ഭാസ്ക്കര രവിവര്‍മ്മന്‍റെ കാലം എ.ഡി. 962 - 1021 ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭരണകാലത്ത് വിഷു അംഗീകൃതമായ ഒരാഘോഷമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കണം. എന്നാല്‍ എ.ഡി. 844 - 855 കാലഘട്ടം കേരളം ഗണിതശാസ്ത്രത്തില്‍ വളരെ പുരോഗമിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്‍റെ തെളിവാണ്. 'ശങ്കരനാരയണീയം' എന്ന ഗണിതഗ്രന്ഥം. ഈ ഗ്രന്ഥം സ്ഥാണു രവിയെന്ന രാജാവിന്‍റെ കാലത്താണുണ്ടായത്. ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് വിഷുവാഘോഷം ആരംഭിച്ചത് എന്നും ഒരു വിശ്വാസമുണ്ട്.

ഐശ്വര്യത്തിന്‍റെ സന്ദേശമാണ് വിഷു. കേരളത്തില്‍ ഇത് നവവത്സരാരംഭമാണ്. ആണ്ടുപിറപ്പ് എന്നും വിഷു അറിയപ്പെടുന്നു. തമിഴ്നാട്ടിലും വിഷുദിനമാണ് നവവത്സരമായി കൊണ്ടാടുന്നത്. കലിവര്‍ഷവും ശകവര്‍ഷവും ആരംഭിക്കുന്നത് മേടവിഷു മുതലാണ്. വിഷു മേടവിഷുവെന്നും തുലാവിഷുവെന്നും രണ്ടുണ്ട്. മേടവിഷുവാണ് മലയാളികള്‍ക്ക് പ്രധാനം.

വിഷുവും സൂര്യനും:

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായും ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രപരമായും വളരെയധികം പ്രാധാന്യമാണ് വിഷുവിനുള്ളത്. 'വിഷു' എന്ന പദത്തിനര്‍ത്ഥം തുല്യാവസ്ഥയോടു കൂടിയത് എന്നാണ്. രാവും പകലും തുല്യമായി വരുന്ന ദിനങ്ങളാണ് വിഷുദിനങ്ങള്‍. ഓരോ വര്‍ഷവും ഇപ്രകാരം രണ്ട് ദിവസങ്ങളുണ്ട്. മേടം ഒന്നാം തീയതിയും തുലാം ഒന്നാം തീയതിയും. ഈ ദിവസങ്ങളില്‍ ഭൂമിയുടെ ഏതു ഭാഗത്തുള്ളവര്‍ക്കും ദിനവും രാത്രിയും തുല്യമായിരിക്കും. വിഷുവിന് സൂര്യന്‍ ഭൂമധ്യരേഖയ്ക്ക് നേരേ മുകളില്‍ വരുന്നു.

വിഷു സംക്രാന്തി:

സൂര്യന്‍ മീനം രാശിയില്‍ നിന്ന് മേടം രാശിയിലേക്ക് സംക്രമിക്കുന്ന ദിവസമാണ് വിഷു സംക്രാന്തി. അതിന് പിറ്റേന്നാണ് വിഷു. കര്‍ഷകന് വയലിലേക്കിറങ്ങാം എന്ന അറിയിപ്പുമായാണ് വിഷു വരുന്നത്. വിഷു കഴിയുമ്പോഴേക്കും വയലുകളില്‍ കര്‍ഷകന്‍ നിലമൊരുക്കി വിത്തിടീല്‍ തുടങ്ങുന്നു.

ദേഹാഭിമാനമാകുന്ന കയറിനാല്‍ ജന്മജന്മാന്തരങ്ങള്‍ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

മൃത്യുവിന്‍റെ സമയത്ത്
നീ എന്തായി സങ്കല്പ്പിക്കുന്നൂ,
അതായി വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
മൃത്യുവിന്‍റെ സമയത്ത്
സത് സങ്കല്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവണം.
മൃത്യുവിനു അതാണ്‌ ആവശ്യം.
അതിനു ആരോഗ്യം ഉണ്ടാവണം.

    അനായാസേന മരിക്കണം.

ആയാസത്തോടുകൂടി മരിക്കുന്ന ഒരുവന്
സത് സങ്കല്പം ഉണ്ടാവില്ല.

അതീവ ശാന്തനായി പോകാന്‍ കഴിയണം.
അങ്ങനെയാണ് പണ്ടുള്ളവര്‍ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌.

വാസനകള്‍ ഓരോന്നിനെയും
' ഞാനല്ല' എന്ന് പരിത്യജിച്ചുകൊണ്ട്
ധീരനായി, അചഞ്ചലനായി
മരിക്കാന്‍ പഠിക്കണം.

കാക്കകള്‍ മരിക്കാറാവുമ്പോള്‍
തന്റെ കൂട്ടരെ വിട്ട് 
വളരെ ദൂരങ്ങളിലേക്ക് പോകും.
സന്യസം, ഒരു സമ്പ്രദായമായി
അവ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
താന്‍ മരിക്കുമ്പോഴുള്ള
തന്റെ സമൂഹത്തിന്റെ വേദനയെ
മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടറിഞ്ഞു 
അവ വളരെ ദൂരങ്ങളിലേക്ക്
പറന്നു പോകും.

മരണം പോലും
മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കാതെ
കടന്നു പോകാന്‍ കഴിയണം.
ചാരുതയോടെ.

നന്നായി ജീവിച്ചാലെ
സുന്ദരമായി മരിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ.
ശരീരത്തിലുള്ള തന്റെ അഭിമാനം പോയി
ശരീരം പരിത്യജിക്കുന്നതാണ്
അനായാസ മരണം. 

മൗനം

 മിണ്ടികൊണ്ടേയിരുന്നാലും മൗനമുണ്ട്. രമണമഹർഷി ഒരു പാട്ടിൽ പറയുന്നു കല്ലു പോലെ ഇങ്ങനെയിരുന്നാൽ മൗനമാകുമോ അരുണാചലാ... കല്ലിന് വ്യാപ്തിയില്ല, അതിൽ മൗനമില്ല. എന്നാൽ വാസ്തവത്തിൽ മൗനം എല്ലാ ഹൃദയത്തിലും പ്രവേശിക്കുന്നു. (All pervasive). സ്വയം വിനിമയ ശക്തി ഉള്ളതാണ്. ഉള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ നമ്മുടെ അനുവാദം പോലും വേണ്ടാത്ത പ്രബലമായ ശക്തി വിശേഷമാണ് മൗനം. മുനിയുടെ ഭാവമാണ് മൗനം. വെറും വാക്കുകളുടെ അഭാവമല്ല മൗനം. ഒരു ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും മറ്റൊരു ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ഭാഷയുടെ സഹായമില്ലാതെ ആശയത്തെ വിനിമയിപ്പിക്കുന്ന കൗശലമാണ് മൗനം.

സംഗീതവും ഇതുപോലെയാണ്. ഭാഷയറിയില്ലെങ്കിലും സംഗീതം എല്ലാവരും ആസ്വദിക്കും.

പശുർവേത്തി ശിശുർവേത്തി വേത്തിഗാനര സംഫണി.

പശുവിന് മനസ്സിലാകുന്നു, ശിശുവിനും മനസ്സിലാകുന്നു. പാമ്പിനും മനസ്സിലാകുന്നു. നമ്മളെ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നതാണ് സംഗീതത്തിലും പ്രബലമായിരിക്കുന്ന മൗനത്തിന്റെ ശക്തി. എന്നാൽ അത് ചിലർക്കെ മനസ്സിലാവുകയുള്ളു.

പണ്ട് രാമകൃഷ്ണ ദേവന്റെ പത്നിയായ ശാരദാ ദേവി ഒരു ശിഷ്യന് മന്ത്രമുപദേശിച്ചു. ഒരിക്കൽ ശിഷ്യൻ പറഞ്ഞു.. 'അമ്മേ മന്ത്രം എത്ര ജപിച്ചിട്ടും ആത്മീയ പുരോഗതി ഉണ്ടാകുന്നില്ലല്ലോ.  ശാരദാ ദേവി പറഞ്ഞു. ചിലപ്പോൾ കുട്ടികൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങും. അമ്മ ഉറക്കത്തിൽ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഭക്ഷണം നല്കും. പിറ്റേന്ന് കുട്ടി ചോദിക്കും അയ്യോ ഞാനിന്നലെ അത്താഴം കഴിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന്. കുട്ടിക്ക് അത് ഓർമ്മയുണ്ടാകില്ല. എന്നാൽ പൂർണ്ണ ബോധമില്ലാതെയാണ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതെങ്കിലും ഭക്ഷണം ഉള്ളിൽ ചെന്നിരിക്കുന്നു. അതു പോലെയാണ് ഗുരു നല്കുന്ന മന്ത്രവും. ശിഷ്യന് ഗുണപ്രദമായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ഗുണം കുറച്ചു കഴിഞ്ഞേ അറിയു.

ഇതുപോലെ മൗനത്തിലൂടെയുള്ള  വിനിമയങ്ങൾ നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അരുണാചലേശ്വരൻ തന്നെ ബ്രഹ്മോപദേശം ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

ഗീതയിലെ നിത്യാനന്ദം

ഓരോ വ്യക്തിക്കും സ്വന്തമായി ഓരോ ധർമ്മം ഉണ്ട് . അത് പ്രവൃത്തിക്ക് അനുസരണമായി മാറിക്കൊണ്ടും ഇരിക്കും. ഒരാളുടെ ധർമ്മം മറ്റൊരാൾക്ക്‌ ധർമ്മം ആയികൊള്ളണമെന്നില്ല . പട്ടാളക്കാരന്റെ ധർമ്മമല്ല ഗൃഹസ്തന്റെ ധർമ്മം. ഗുരുവിന്റെ ധർമ്മമല്ല ശിഷ്യന്റെ ധർമ്മം. ഇപ്രകാരം സ്വധർമ്മം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും.സ്വന്തം തൊഴിൽ ഈശ്വരോപാസനയോടും നിസ്വാർത്ഥമായും ചെയ്യുക. 

ഈശ്വരൻ സ്വർഗ്ഗവാസിയോ ക്ഷേത്രത്തിലെ ശ്രീകോവിൽ വാസിയോ  മാത്രം അല്ല. അദ്ദേഹം സർവ്വവ്യാപിയും സർവ്വാത്മവും സർവ്വാന്തര്യാമിയുമാണ്.

ലോകത്തിലുള്ള സകല കണ്ണും സകല ചെവിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെതാണ്. സർവ്വ ശരീരങ്ങളിലും വർത്തിക്കുന്നത് അദ്ദേഹമാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള ഈശ്വരൻറെ ആരധനയായിട്ട് സർവ്വകർമ്മവും ആവശ്യം വേണ്ടിവന്നാൽ യുദ്ധവും ചെയ്യാമെന്നാണ് ഗീത പറയുന്നത്.

സ്വന്തം തൊഴിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് സന്യസിക്കുവാൻ ഗീത ഉപദേശിക്കുന്നില്ല. ജാതിസ്പർധയോ അയിത്തമോ പുലർത്താൻ ഗീത ഉപദേശിക്കുന്നില്ല. ഗീത പഠിച്ചതുകൊണ്ട് ഒരു തൊഴിലാളിയും സന്യസിയാകില്ല. മറിച്ച് ആ വ്യക്തി സ്വന്തം തൊഴിലിൽ ആത്മാർഥത പുലർത്തി സമൂഹത്തോടുള്ള കടമ നിർവ്വഹിക്കുകയേയുള്ളു. 

ലോകത്ത് ഇന്ന് കാണുന്ന സാമ്പത്തിക അസമത്ത്വത്തിനും ചൂഷണത്തിനും എതിരായുള്ള ഫലപ്രദമായുള്ള ക്രിയാമർഗ്ഗം ഗീത.കാട്ടിത്തരുന്നു യജ്ഞശിഷ്ഠത്തിനും ദാനത്തിനും ഗീത വളരെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.യജ്ഞം എന്നാൽ ത്യാഗം എന്നർത്ഥം. ധനം സമ്പാദിക്കുന്നത്. സമ്പാദിക്കുന്നവന്റെ ഭോഗസുഃഖത്തിനല്ല മറിച്ച് ദീനനും രോഗിക്കും ദരിദ്രനും സേവനം ചെയ്യാൻ വേണ്ടിയായിരിക്കണമെന്ന് .ഗീത നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു ചുരുക്കത്തിൽ ഗീതാ സന്ദേശത്തെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം. 'ഒരുവന്റെ പ്രവൃത്തിരംഗം എന്തുതന്നെയായിക്കൊള്ളട്ടെ, അവൻ ചെയ്യുന്ന സകല കർമ്മവും ഈശ്വരാർപ്പണമായി, നിഷ്ക്കാമമായി, നിസ്വാർത്ഥമായി ചെയ്യുക. സർവ്വവ്യാപിയും വിരാട്ട് രൂപിയുമായ സർവ്വേശ്വരന്റെ ആരാധനയായിരിക്കണം അവന്റെ എല്ലാ കർമ്മവും'.ബഹുജനഹിതായ ബഹുജനസുഖായ എന്നായിരിക്കണം അവന്റെ മുദ്രാവാക്യം. അപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് രാഗദ്വേഷ വിമുക്തമാകും.ശുദ്ധമായ മനസ്സുകൊണ്ട് ഈശ്വരനെ സാക്ഷാത്കരിക്കാം.സാക്ഷാത്കാരം കൊണ്ട് നിത്യാനന്ദം എന്ന ജീവിത ലക്ഷ്യം നേടാം.

ഗീതോപദേശം സ്വജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുക. നമുക്ക് ചുറ്റും കാണുന്ന ദോഷങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം അത് മാത്രമാണ്.

സർവ്വതിനേയും സമത്വഭാവേന വീക്ഷിക്കുക! 
സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും ഈശ്വരനെ ദർശിക്കുക! 
ലോകത്ത് ശാന്തിയും സമാധാനവും തനിയെ വരും

നിങ്ങളുടെ ജീവരഥം തെളിക്കാൻ പാർത്ഥസാരഥിയായ ഭഗവാനെ തന്നെ ചുമതലപ്പെടുത്തുക, ശരണം പ്രാപിക്കുക

പ്രഷ്ടാവ് ഒരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ അക്കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനുതകുന്ന പദാർത്ഥങ്ങളെ കാണുകയാണെങ്കിൽ

യസ്യ കസ്യാപി കാര്യസ്യ പൃച്ഛായാം പ്രസ്ഥിതാവപി
തൽക്കാര്യസാധനം വസ്തു ദൃഷ്ടംഞ്ചേൽതത്തു സിദ്ധ്യതി.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് ഒരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവജ്ഞനോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ അക്കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനുതകുന്ന പദാർത്ഥങ്ങളെ കാണുകയാണെങ്കിൽ ആ കാര്യം സാധിക്കുമെന്ന് പറയണം. ഇതുപോലെ ഒരു കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനായി പുറപ്പെടുമ്പോൾ ആ കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനുതകുന്ന വസ്തുക്കളെ ശകുനമായി കണ്ടാലും ആ കാര്യം സാധിക്കുമെന്ന് പറയണം. മേൽപ്പറഞ്ഞ ഘട്ടങ്ങളിൽ കാര്യസാദ്ധ്യസൂചകമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടാലും ആ കാര്യസാദ്ധ്യത്തിനുതകുന്ന പ്രവർത്തി കണ്ടാലും കാര്യസാദ്ധ്യമുണ്ടാകുമെന്ന് പറയേണ്ടതാണ്.

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞനെ കണ്ട് കാര്യം പറയുമ്പോൾ ദൈവഗത്യാ മറ്റാരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുകയോ അന്യ സ്ഥലത്തുനിന്ന് പറയുന്നതിനെ കേൾക്കുകയോ

പ്രശ്‌നേ യദ്യുച്യതേ യച്ച ശ്രൂയതേ യച്ച ദൃശ്യതേ
തത്സാദൃശ്യേന സകലം പ്രഷ്ടുർവാച്യം ശുഭാശുഭം.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞനെ കണ്ട് കാര്യം പറയുമ്പോൾ ദൈവഗത്യാ മറ്റാരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറയുകയോ അന്യ സ്ഥലത്തുനിന്ന് പറയുന്നതിനെ കേൾക്കുകയോ എന്തെങ്കിലും നിമിത്തങ്ങളെ കാണുകയോ ചെയ്‌താൽ അവയുടെ നന്മ തിന്മ അനുസരിച്ച് പ്രഷ്ടാവിന്റെ നന്മ തിന്മകളും പറയേണ്ടതാണ്.

പൃച്ഛയുടെ സമയം ദേശം വായു മുതലായവ അശുഭങ്ങളാണെങ്കിൽ പ്രശ്നത്തിനു വിഷയമായ സംഗതി സാധിക്കയില്ല

മനോഗതഫലപ്രാപ്തിരശുഭേഷ്വേഷു നോ ഭവേൽ
മിശ്രേഷു യേഷാമാധിക്യം ഫലം തേഷാം വിനിർദിശേൽ

സാരം :-

പൃച്ഛയുടെ സമയം ദേശം വായു മുതലായവ അശുഭങ്ങളാണെങ്കിൽ പ്രശ്നത്തിനു വിഷയമായ സംഗതി സാധിക്കയില്ല. സമയാദികളിൽ ചിലതു ശുഭങ്ങളായും ചിലത് അശുഭങ്ങളായും വന്നാൽ ശുഭാശുഭങ്ങളിൽ എതാണോ അധികമുള്ളത് അതിന്റെ ഫലത്തെ പറയണം. ഗുണദോഷങ്ങൾ സമാനമാണെങ്കിൽ ദോഷത്തെ തന്നെയാണ് പറയേണ്ടത്.

ഏകഗ്രഹസ്യ സദൃശോഃ ഫലയോർവിരോധേ നാശം വദേദ്യദധികം പരിപച്യതേതൽ എന്ന ഭാഗം കൊണ്ട് വരാഹമിഹിരൻ ഇതും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് കാര്യം പറയുന്നത് നിഷിദ്ധ കാലങ്ങളിൽ ആകരുത്

പ്രശ്നകാലേ ശുഭേ  പ്രഷ്ടുഃ സ്ഥിതിസ്പർശേക്ഷണാദികേ
ദൈവജ്ഞചിത്തേ തുഷ്ടേച സ്യാദിഷ്ടാർത്ഥസമാഗമഃ.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് കാര്യം പറയുന്നത് "ബാലാന്നവർജ്ജ്യതാരാസു" ഇത്യാദി വചന പ്രകാരം നിഷിദ്ധ കാലങ്ങളിൽ ആകരുത്. എന്നത് "സിദ്ധാമൃതാദിയോഗേഷു" ഇത്യാദി ശുഭകാലമായിരിക്കുകയും വേണം എന്നുമാത്രമല്ല പ്രഷ്ടാവിന്റെ സ്ഥിതി സ്പർശം നോട്ടം മുതലായവയും മേൽപ്പറഞ്ഞവണ്ണം ശുഭകരമായിരിക്കണം. തത്സമയം ദൈവജ്ഞന്റെ മനസ്സും വികാരങ്ങളൊന്നും കൂടാതെ സന്തുഷ്ടമായിരിക്കണം. ഇങ്ങനെയെല്ലാമാണെങ്കിൽ വിചാരിച്ച കാര്യം വഴിപോലെ സാധിക്കുമെന്ന് പറയണം.

പൃച്ഛകൻ പൃച്ഛാസമയത്തിങ്കൽ മംഗലദ്രവ്യങ്ങളെന്തെങ്കിലും കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ടുവന്നാൽ

ബിഭ്രാണോ മംഗലദ്രവ്യം പൃച്ഛകോ യാതി മംഗലം
രിക്തപാണിരമംഗല്യദ്രവ്യഭൃച്ചാശുഭം വ്രജേൽ.

സാരം :-

പൃച്ഛകൻ പൃച്ഛാസമയത്തിങ്കൽ മംഗലദ്രവ്യങ്ങളെന്തെങ്കിലും കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ടുവന്നാൽ മംഗളപ്രാപ്തി ഫലമാകുന്നു. അമംഗളങ്ങളായ വസ്തുക്കളെ കയ്യിലെടുക്കുകയോ കയ്യിലൊന്നുമില്ലാതെ ശൂന്യമായിരിക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ അശുഭപ്രാപ്തിയും ഫലമാകുന്നു.

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞനോട് കാര്യം പറയുമ്പോൾ നനഞ്ഞോ കീറിയോ ഇരുണ്ടോ ഇരിക്കുന്ന വസ്ത്രവും

തോയാർദ്രഭിന്നമലിനാരുണനീലവാസാ
രക്തപ്രസൂനഭൃദപി വ്യസനം പ്രയാതി
വാസഃ സിതം സുരഭിഗൗരസുമാനുലേപ-
ഭൂഷാ ദധച്ച ഖലു മംഗലമേതി നൂനം.

സാരം :-

പ്രഷ്ടാവ് ദൈവജ്ഞനോട് കാര്യം പറയുമ്പോൾ നനഞ്ഞോ കീറിയോ ഇരുണ്ടോ ഇരിക്കുന്ന വസ്ത്രവും അല്ലെങ്കിൽ ചുവപ്പ് നീലം മുതലായ നിറഭേദങ്ങളുള്ള വസ്ത്രവുമാണ് ധരിച്ചിക്കുന്നതെങ്കിൽ ദുഃഖത്തിനിടയാകുമെന്നും വെളുത്ത പരിശുദ്ധവസ്ത്രം ഉടുത്ത് വെളുത്ത സൗരഭ്യമുള്ള പുഷ്പങ്ങളെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ചന്ദനം മുതലായ ലേപന വസ്തുക്കളും സ്വർണ്ണാദ്യാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഐശ്വര്യപ്രാപ്തി നിശ്ചയമായും ഉണ്ടാകുമെന്നും പറയണം.

വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി, മുഹൂർത്തം, വിവാഹം, വിവാഹപൊരുത്തം, പ്രണയം, സന്താനലാഭം, കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങള്‍, ദാമ്പത്യ പ്രശ്നങ്ങൾ, ബിസിനസ്സ് പ്രശ്നങ്ങള്‍, മാനസീക പ്രശ്നങ്ങള്‍, ഗൃഹ ദോഷം, ശത്രുദോഷം എന്നിവയെ കുറിച്ച് പാരമ്പര്യ ജ്യോതിഷ വിധിപ്രകാരം പരിഹാരങ്ങള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നു. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ക്ക് വിളിക്കുക, കിരണ്‍ജി, Phone :-8589090838 ...... or....... 9447090838 ..... or ...planetkodungallur@gmail.com ..... or ..... WhatsApp Number :- 9447090838


പാരമ്പര്യ ജ്യോതിഷ വിധിപ്രകാരം "ജാതകം" എഴുതി നൽകുന്നതാണ്.