മരം മുറിക്കുമ്പോൾ ക്ഷമാപണം നടത്തണമോ?

ആചാര്യന്മാർ നമുക്ക് വിധിച്ചിട്ടുളളത് സ്ത്രീയെ അമ്മയായും സുഹൃത്തിനെ സഹായിയായും പിതാവിനെയും ഗുരുവിനെയും ദൈവമായും  പെൺകുട്ടിയെ മകളായും കാണണം എന്നാണ്.  എപ്പോഴെങ്കിലും വൃക്ഷം മുറിക്കേണ്ടി വന്നാൽ,  മരത്തോടു മാത്രമല്ല അതിൽ താമസിച്ചു വരുന്ന  പക്ഷികളുൾപ്പെടയുളള ജീവികളോടും മാറിത്താമസിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ച് ക്ഷമ ചോദിക്കണം. 

' യാനീഹി ഭൂതാനി വസന്തിനാനി
ബലീം ഗൃഹീത്വാ വിധിവൽ പ്രയുക്തം
അന്യത്രവാസം പരികൽപ്പയാമി
ക്ഷമന്തു താനദ്യ നമോസ്തുതേഭ്യഃ '

  ഇത് പഴമക്കാരുടെ ഉള്ളിൽ ലഭിച്ചിരുന്ന നന്മയുടെ പ്രതീകമാണ്.  നമ്മുടെ ആചാര്യന്മാർ വൃക്ഷത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിലൂടെ മനുഷ്യരാശിയുടെ നിലനില്പ്പാണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർ വൃക്ഷങ്ങളെയും ദൈവമായി കണ്ട് ആരാധിച്ചു. വൃക്ഷങ്ങൾ ഏതു വരെ നിലനില്ക്കുമോ അതുവരെ മാത്രമേ മനുഷ്യനും നിലനിൽക്കൂവെന്ന് ഋഗ്വേദം പറയുന്നു. ഋഷീശ്വരന്മാരെയും അവരുടെ വചനങ്ങളും തളളിക്കളഞ്ഞ് ആധുനികത നടിക്കുന്നവർ വൃക്ഷങ്ങളെ തള്ളി കളയുക വഴി വൻദുരന്തങ്ങൾക്ക് വഴി വയ്ക്കുന്നു. 

  തണലിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾക്കും ശിഖരങ്ങളിൽ ചേക്കേറിയിരിക്കുന്ന പക്ഷികൾക്കും പൊത്തുകളിൽ താമസമാക്കിയ പ്രാണികൾക്കും പൂക്കളിൽ നിന്നും തേൻ നുകരുന്ന വണ്ടുകൾക്കും ചിത്രശലഭങ്ങൾക്കും ഒക്കെ തന്റെ  സമസ്ത അവയവങ്ങൾ കൊണ്ടും സുഖം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ എക്കാലത്തും പ്രശംസിക്കപ്പെടുമെന്ന് പഞ്ചതന്ത്രം പറയുന്നു. മനുഷ്യ രാശിക്ക് എന്നും ഗുണം മാത്രം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന വൃക്ഷങ്ങളെ, മരം സുരക്ഷിതമായിരുന്നാൽ നാമും സുരക്ഷിതരായിരിക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പൂർവ്വികർ വിളക്ക് വച്ച് ആരാധിച്ചിരുന്നു.  ഒരു ആൽമരം വീണാൽ ചിത കൂട്ടി മനുഷ്യരെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ ദഹിപ്പിക്കണമെന്ന് വിധിക്കുന്നു ഭാരതീയ സംസ്ക്കാരം.

മുന്നൂറ് സ്ക്വയർ മീറ്റർ വരെ വിസ്താരമുളള ഒരു ആൽമരം ഏകദേശം ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ് കിലോഗ്രാം പ്രണവായുവിനെ പുറത്തു വിടുന്നു എന്നും,  സാമാന്യം വലിയ ഒരു ആൽമരം ആയിരക്കണക്കിന് ലിറ്റർ ശുദ്ധജലം  അതിൻറെ വേരുകളിൽ ശേഖരിച്ചു നിർത്തുന്നു എന്നും പഠനങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.

ഹിന്ദു സംസ്കാരത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ വിശ്വാസങ്ങൾക് പിന്നിലും വലിയ ഒരു നേട്ടം ഉണ്ട്, ഒരു ലക്ഷ്യം ഉണ്ട് ... നമുക്കായി നമ്മുടെ പൂർവികർ സമർപ്പിച്ച ഇൗ  മഹത്തായ സംസ്കാരത്തെ നിലനിർത്തുക വരും തലമുറകൾക് ഇൗ  സംസ്കാരം പകർന്നു നൽകുക.