ഗുരുസിതബുധലഗ്നേ സപ്തമസ്ഥേƒർക്കപുത്രേ
വിയതി ദിവസനാഥേ ഭോഗിനാം ജന്മ വിദ്യാൽ
ശുഭബലയുതകേന്ദ്രൈഃ ക്രൂരഭസ്ഥൈശ്ച പാപൈർ-
വ്രജതി ശബരദസ്യുസ്വാമിതാമർത്ഥഭാക് ച.
സാരം :-
ഗുരുബുധശുക്രന്മാരിൽ ഒന്നു ലഗ്നത്തിലും ശനി ലഗ്നാൽ ഏഴാം ഭാവത്തിലും ആദിത്യൻ പത്താം ഭാവത്തിലും നിൽക്കുമ്പോൾ ജനിച്ചവൻ മഹാരാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ അത്യുൽകൃഷ്ടസുഖങ്ങളെ അനുഭവിയ്ക്കുന്നവനായിത്തീരും. ബുധശുക്രന്മാരിൽ ഒന്നു ലഗ്നത്തിലും ആദിത്യൻ പത്താം ഭാവത്തിലും വരിക എന്നത് അസംഭവമാകയാൽ ഇവിടെ യോഗലക്ഷണത്തിൽ പക്ഷാന്തരമുണ്ട്. 1). ബുധശുക്രന്മാരിൽ ബലവാൻ ലഗ്നത്തിലും ശനി ഏഴാം ഭാവത്തിലും നിൽക്കുക; 2). വ്യാഴം ലഗ്നത്തിലും ശനി ഏഴാം ഭാവത്തിലും സൂര്യൻ പത്താം ഭാവത്തിലും നിൽക്കുക, ആ പക്ഷാന്തരപ്രകാരം ഇങ്ങനെ രണ്ടു യോഗമായിട്ടാണ് കല്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇപ്പോഴത്തെ കരണപ്രകാരം അസംഭവമായ യോഗലക്ഷണം പറഞ്ഞതിന്റെ കാരണം - പൂർവ്വശാസ്ത്രാനുസാരേണ - ഇത്യാദി വചനങ്ങളെക്കൊണ്ടു ഗ്രന്ഥകാരൻ പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നുമുണ്ട്. അതിനാൽ ഒന്നാമതു പറഞ്ഞതുതന്നേയാണ് ആചാര്യന്റെ അഭിപ്രായമെന്നു അറിയണം.
ലഗ്നകേന്ദ്രത്തിൽപ്പെട്ട നാലു രാശികളും ശുഭന്മാരുടേതാവുകയും, അവർക്കെല്ലാം നല്ല ബലമുണ്ടാവുകയും, പാപന്മാരെല്ലാം ബലവാന്മാരും പാപരാശിയിൽ നിൽക്കുന്നവരുമാകയും ചെയ്ക; ഈ യോഗത്തിൽ ജനിച്ചാൽ വനവാസികളായ കാട്ടാളാദികളുടേയോ തസ്കരന്മാരുടേയോ അധിപനും വലിയ ധനികനും ആവുന്നതാണ്.
ഈ രണ്ടു യോഗങ്ങളും രാജയോഗാദ്ധ്യായത്തിൽ പഠിച്ചിരിയ്ക്കയാൽ ഇവ രാജയോഗങ്ങളോടു തുല്യങ്ങളാണെന്നും അറിയുക.
